Γενικό Απεργιακό Μπλόκ(ο) στο «Μεσοπρόθεσμο» στις 28-29 Ιούνη – Τετράωρες στάσεις στα ΜΜΕ

Ο χορός των εργατικών κινητοποιήσεων συνεχίζεται! Οι «αγανακτισμένοι» συμπλήρωσαν έναν μήνα στους δρόμους και στις πλατείες ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, τα ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΑ και τα ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ. Τώρα ετοιμάζονται για την περικύκλωση της Βουλής. Η συζήτηση του ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑ άρχισε τη Δευτέρα στις 6 το απόγευμα στη Βουλή. Δείτε το ΗΧΗΡΟ VIDEO-ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ

Σε 48ωρη γενική απεργία για την Τρίτη 28 και Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011, καλούν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ στην ΑΘΗΝΑ

– Την Τρίτη (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) συγκέντρωση στις 11 το πρωί στο Πεδίον του Άρεως. Την Τετάρτη στις 7 το απόγευμα, συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος.

– Αντιεξουσιαστικές  και αριστερές οργανώσεις καλούν την Τρίτη στις 11 το πρωί σε συγκέντρωση στο Μουσείο και την Τετάρτη στις 6 το απόγευμα στα Προπύλαια.

– H «Πρωτοβουλία για ένα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ» καλεί την Τρίτη 28/6 στις 10.30 π.μ. σε συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο και σε πορεία προς Σύνταγμα.

– To ΠΑΜΕ, την Δευτέρα 27 Ιούνη, καλεί σε διαδηλώσεις σε όλους τους Δήμους. Την Τρίτη 28 Ιούνη στις 10 π.μ. στην Ομόνοια και το απόγευμα στις 7 στους στύλους του Ολυμπίου Διός. Την Τετάρτη 29 Ιούνη στις 10 π.μ. στην Ομόνοια».

– Οι Αγανακτισμένοι όλης της χώρας καλούν σε μαζική κάθοδο και συμμετοχή στην περικύκλωση της Βουλής στην πλατεία Συντάγματος και σε 48ωρη παραμονή στους δρόμους στις 28, 29 Ιούνη αλλά και στις 30 Ιούνη που θα ψηφίζεται (το μεσημέρι) ο «εφαρμοστικός νόμος».     Διαβάστε και αυτό:  Μπέρτολτ Μπρεχτ προς “Αγανακτισμένους” 

Κάντε «κλικ» πάνω στην αφίσα της περικύκλωσης της Βουλής για μεγέθυνση.

LIVE ΜΕΤΑΔΟΣH ΕΔΩ  αλλά, ΠΡΟΣΟΧΗ! Η Επανάσταση, η Αγανάκτηση και οι Αγώνες, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις!».


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

– Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και η ΕΔΟΘ καλούν  σε συγκέντρωση την ΤΡΙΤΗ 28/6 στις 10.30 π.μ, μπροστά στο ΕΚΘ και την ΤΕΤΑΡΤΗ 29/6 στις 10.30 π.μ μπροστά στο κτίριο της ΕΥΑΘ (ΕΓΝΑΤΙΑ) και σε πορεία προς το Λιμάνι.

– Οι «ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ στην ΕΡΤ-3» καλούν την Τρίτη 28/6 στις 10.30 π.μ. στο ΕΚΘ και στις 13.00 μπροστά στο κτίριο της ΕΤ3 στη Λεωφόρο Στρατού σε «τελετή ανάρτησης πανό και σε δρώμενο που θ’ ακολουθήσει». Την Τετάρτη 29/6 καλούν στις 10 το πρωί σε προσυγκέντρωση μπροστά στο κτίριο του Ραδιοφώνου της ΕΡΤ-3 «102FM», στην οδό Αγγελάκη 14.

– Ο ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ καλεί όλους τους δημοσιογράφους, μέλη και μη μέλη της ΕΣΗΕΜ-Θ, τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, τους blogers της Αντι-πληροφόρησης και τους ακτιβιστές της ακηδεμόνευτης-αυτόνομης ενημέρωσης, σε συγκέντρωση την Τρίτη 28/6 στις 10.30 στο ΕΚΘ. Μετά την πορεία θα στηρίξουμε το εγχείρημα των συναδέλφων της ΕΡΤ3 σε ό,τι έχουν προγραμματίσει. Ως δημοσιογράφοι θα έχουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας ανοιχτά για να καταγράψουμε τα γεγονότα και οποιαδήποτε αυθαιρεσία εκ μέρους των κατασταλτικών οργάνων της εξουσίας σε βάρος των διαδηλωτών.  Στο μέτρο του δυνατού, θα μεταδίδουμε τα γεγονότα από το blog μας.

– Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (http://esethessalonikis.gr), η ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ και άλλες οργανώσεις του ακηδεμόνευτου συνδικαλισμού, καλούν σε συγκέντρωση την Τρίτη 28/6 στις 10 το πρωί στην Καμάρα. (Βλέπε κάλεσμα της Κίνησης Χειραφέτησης στο τέλος του κειμένου).

Την Τετάρτη 29/6 η ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ καλεί σε συγκέντρωση στις 10.30  το πρωί στο άγαλμα Λαμπράκη.

– Οι ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ καλούν την Τρίτη στις 10 το πρωί σε συγκέντρωση στο Λευκό Πύργο. Θα ακολουθήσει διαδήλωση. Καλούν σε συγκέντρωση και την Τετάρτη στις 7 το απόγευμα στο ίδιο σημείο.

– Το ΠΑΜΕ καλεί την Τρίτη στο άγαλμα Βενιζέλου στις 10.30 π.μ. και στις  7 μ.μ. σε συλλαλητήριο στο ίδιο μέρος ενώ για την Τετάρτη καλεί σε νέα συγκέντρωση στο ίδιο σημείο στις 10.30 π.μ. –

Η ΚΑΘΟΔΟΣ των ΜΟΤΟ-ΜΥΡΙΩΝ!

Μεγάλη μοτο-πορεία θα ξεκινήσει την Τρίτη 28/6 από τον Λευκό Πύργο στη Θεσσαλονίκη με προορισμό την Αθήνα! Παραθέτουμε την ανακοίνωσή των «Αγανακτισμένων Β. Ελλάδας»: «Στις 28/6 και ώρα 10:00 π.μ. θα ξεκινήσουμε όλοι μαζί με προορισμό την Πλ.Συντάγματος. Οι μοτοσυκλετιστές των νομών Έβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Δράμας, Καβάλας, Σερρών, Κιλκίς, Θεσσαλονίκης να βρίσκονται στις 28/6/2011, 09:30 π.μ., συγκεντρωμένοι στον Λευκό Πύργο. Οι μοτοσυκλετιστές των υπόλοιπων νομών προς την κάθοδό μας στην Αθήνα να μας αναμένουν επί της Ε75 την προβλεπόμενη ώρα άφιξης».

Επίσης, οι «Αγανακτισμένοι Λευκού Πύργου», ετοιμάζουν μαζική κάθοδο με πούλμαν την ίδια μέρα και ώρα αλλά και αργότερα, το βράδυ. Κάνε «κλικ» πάνω στην αφίσα (δεξιά).

Τετράωρες στάσεις αντί… 48ωρης στα ΜΜΕ με ευθύνη των Μνημονιακών «Συμμαχικών Δυνάμεων» !

Στα ΜΜΕ θα πραγματοποιηθούν 4ωρες στάσεις εργασίας στις 28 και 29 Ιουνίου, από τις 11 το πρωί έως τις 3 μετά το μεσημέρι, σύμφωνα με απόφαση κατά πλειοψηφία, που έλαβε η ΠΟΕΣΥ. Διαβάστε για το παρασκήνιο αυτής της απόφασης ΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ 48ωρης ΑΠΕΡΓΙΑΣ των εργαζομένων στα ΜΜΕ και για τη στάση του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ κάνοντας «κλικ» στα: Είπαμε όχι στις 4ωρες στάσεις εργασίας – Οι δημοσιογράφοι πρέπει να απεργούν μαζί με όλους τους εργαζόμενους…  και  ΠΟΕΣΥ : Προσχηματικές κινητοποιήσεις και σε πλήρη αναντιστοιχία με την κοινωνία και τις αποφάσεις του συνεδρίου της.  Διαβάστε και αυτό: “ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΜΜΕ, ΟΧΙ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ”

Το «μεσοπρόθεσμο»(διαβάστε το ΕΔΩ:KEIMENO MEΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ), τα Μνημόνια, τα μέτρα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα θα τα καταργήσει ο λαός στους δρόμους!

VENCEREMOS!

Διαβάστε και ένα κείμενο «ΠΕΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ» στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1311978

Για την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της «λαϊκής  συνέλευσης  της πλατείας Συντάγματος»(23 Ιουνίου 2011), το Κάλεσμα της  ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, την προκήρυξη της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Θεσσαλονίκης και τις ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ του ΕΚΘ, της  ΓΣΕΕ και της ΠΟΕΣΥ

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης 23 Ιουνίου

ΣΤΙΓΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Καλούμε τους αξιωματικούς και κυρίως όλο το απλό προσωπικό της αστυνομίας να σεβαστεί αυτή τη φορά τη θέληση του λαού και την συνταγματικά κατοχυρωμένη λαϊκή κυριαρχία.

Τους προειδοποιούμε να μην διανοηθούν καν να εφαρμόσουν παράνομες διαταγές από μια έκπτωτη κυβέρνηση, που έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της Ελλάδας και έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στη Τρόικα, στο ΔΝΤ και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό-τραπεζικό σύστημα.

Να μην τολμήσουν σε καμία περίπτωση να εμποδίσουν τον λαό από το να προστατεύσει το σύνταγμα του, όπως αυτό ορίζει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο του, ώστε να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας.

Διαφορετικά ο κάθε αστυνομικός προσωπικά θα φέρει ακέραια την ευθύνη της στάσης του και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί εντολείς του, που έχουν παραδώσει τη χώρα σε ξένα κέντρα εξουσίας με δανειακές συμβάσεις, μνημόνια και μεσοπρόθεσμα. Είναι μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία για την αστυνομία και τους αστυνομικούς και ελπίζουμε πολλοί από αυτούς να πράξουν κατά συνείδηση και να περάσουν με την πλευρά του λαού.

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-23 Ιουνίου 2011

ΤΟ KΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ «ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ»

Μας κήρυξαν τον πόλεμο…

…η σύγκρουση άρχισε και θα κρατήσει καιρό

Στο σκηνικό κατάρρευσης που βιώνουμε καθημερινά στους χώρους δουλειάς και τις υπηρεσίες με τον παραμερισμό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και τις συγχωνεύσεις σχολείων και νοσοκομείων, την αλματώδη αύξηση της ανεργίας και την πτώση του βιοτικού επιπέδου για τα πλατιά λαϊκά στρώματα, έρχεται να προσθέσει νέα εξοντωτικά μέτρα η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου οικονομικού πλαισίου. Νέοι φόροι, αλλαγές στο μισθολογικό και εργασιακό καθεστώς , αλλά και εφαρμογή προγραμμάτων εθελούσιας μερικής απασχόλησης στο Δημόσιο, περικοπές σε συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα εξαθλίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας. Όλα αυτά σε συνδυασμό και με την ωμή δολοφονική κρατική καταστολή με την οποία έρχονται αντιμέτωποι οι απεργοί διαδηλωτές που αντιστέκονται σημαίνουν πολύ απλά ότι από εδώ και πέρα το αίμα στην Ελλάδα, όπως σε κάθε τριτοκοσμική χώρα, θα είναι φτηνό.

Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου και της εργοδοσίας σε αγαστή συνεργασία με τους πολιτικούς τους υπερασπιστές έχουν βαλθεί να μας πείσουν ότι τα μνημόνια και τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα είναι απαραίτητα προκειμένου να προωθηθεί η εθνική ανάπτυξη που θα σώσει δήθεν τη χώρα από την κρίση. Δύο παρατηρήσεις μόνο από πλευράς μας αρκούν για να εξουδετερώσουν το επιχείρημα αυτό. Πρώτον, τρανταχτό παράδειγμα της ανάπτυξης που μας υπόσχονται συνιστά η Κίνα, η χώρα με τους μεγαλύτερους δείκτες οικονομικής προόδου, αλλά και των τεράστιων στρατιών εξαθλιωμένων εργατών. Δεύτερον, νωπές είναι ακόμα οι μνήμες από τον καιρό των «παχιών αγελάδων», τον καιρό δηλαδή της υπέρμετρης κερδοφορίας των ελληνικών επιχειρήσεων μέχρι και το 2005 και της ταυτόχρονης καταπόντισης της αγοραστικής δύναμης του εργατικού μισθού. Γίνεται λοιπόν ήδη ολοφάνερο πως το δίλημμα που εκβιαστικά τίθεται στον εργαζόμενο λαό και που συνοψίζεται στο «μνημόνιο ή χρεωκοπία» είναι καθ’ όλα ψευδές. Γιατί σε τελική ανάλυση, είτε χρεοκοπήσει η χώρα είτε όχι, η εργασία και ο μισθός, η υγεία και η παιδεία, το φως και το νερό είναι αγαθά που τίθενται πλέον υπό αμφισβήτηση ακόμη και σε συνθήκες συναίνεσης και ειρήνης.

Στις συνθήκες αυτές επικοινωνιακά παιχνίδια τύπου απόπειρας σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, ανασχηματισμού και ψήφου εμπιστοσύνης, όπως επίσης και συζητήσεις περί εκλογών δεν επιτρέπεται να μας αποπροσανατολίζουν. Γιατί ναι μεν γίνεται παραδεκτό ότι η κρίση επεκτείνεται και στους πολιτικούς θεσμούς, είναι όμως αντιφατικό την ίδια στιγμή να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας ως λαός στην εναλλαγή του πολιτικού προσωπικού στις θέσεις εξουσίας. Εξίσου παραπλανητικές όμως είναι και οι λογικές απάντησης στην κρίση με εθνική ομόνοια, μη συλλογικά οργανωμένες και μη βίαιες τακτικές. Η κυριαρχία των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών σε μαζικότατες κατά τα άλλα κινήσεις διαμαρτυρίας, όπως τέτοιες είναι οι συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος και του Λευκού Πύργου, συνοδεύεται κατ’ ανάγκη από αδυναμία διάκρισης των αντίπαλων στρατοπέδων, όπως αυτά διαμορφώνονται στην πραγματικότητα στη βάση της ταξικής διαφοροποίησης κι όχι όπως μας τα παρουσιάζουν τα ΜΜΕ, οι εντολοδόχοι δηλαδή του ΔΝΤ, της ΕΕ, του ΣΕΒ και των πολιτικών υπευθύνων. Ποιος άραγε είναι ο στόχος της αγανάκτησης, ποια η νικηφόρα διέξοδος και για ποιόν; Είναι δυνατόν να υπάρχει ουσιαστική ισότητα και δημοκρατία, όταν στο ίδιο τραπέζι κάθονται οι εργοδότες με τους απολυμένους εργάτες ή τους εργαζόμενους που τους περικόπτεται ο μισθός;

Σε αυτό το σημείο πρέπει να γίνουμε κάτι παραπάνω από ξεκάθαροι: τον πόλεμο τον έχουν κηρύξει αυτοί που έχουν στα χέρια τους το κεφάλαιο και, αν για ακόμα μια φορά εμείς – που τα χέρια μας δεν κράτησαν ποτέ τίποτα δικό τους – δώσουμε συγχωροχάρτι, οι όροι της επιβίωσης κι αναπαραγωγής μας θα απειλούνται άμεσα. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται κατανοητή και η ανάγκη συμπόρευσης των οριζόντιων δομών, που είναι γενικά στοιχείο κάθε επαναστατικού κινήματος, με τις κάθετες τομές, η ανάγκη δηλαδή επανανοηματοδότησης του συνδικαλισμού με τον παραμερισμό των γραφειοκρατικών δομών της ΓΣΕΕ, η οποία φιλοδοξεί να παριστάνει εσαεί τον εκπρόσωπο δήθεν των εργατικών συμφερόντων συμπαρατασσόμενη όμως ανοιχτά πλέον με την εργοδοσία στο όνομα της «εθνικής ανάπτυξης», όπως και αυτών του ΠΑΜΕ, το οποίο ιεραρχεί τις κομματικές ανάγκες πάνω κι από αυτές της τάξης των εργαζομένων.

Αν έτσι λοιπόν διαμορφώνεται η κατάσταση, δεν μένει άλλη ελπίδα για τους εργαζόμενους κι άνεργους αυτού του τόπου από την δημιουργία ενός εκ θεμελίων διαφορετικού εργατικού κινήματος. Ενός επαναστατικού κινήματος που θα βάζει μπροστά τις πραγματικές μας ανάγκες για αξιοπρεπή μισθό και σύνταξη, δωρεάν παροχές υγείας και παιδείας για όλους, Έλληνες και ξένους, και που θα τολμά, ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, να συγκρούεται πολιτικά και πραγματικά ώστε να καταστήσει δυνατή την μοναδική επιλογή που έχει σήμερα ο καταπιεσμένος: την ανατροπή κράτους και καπιταλισμού. Επομένως, σημασία έχει σήμερα να βαθύνουμε την κρίση τους μετατρέποντας την 48ωρη απεργία σε ευκαιρία για να ξεκινήσει σε κάθε χώρο δουλειάς γενική απεργία διαρκείας, παράλυση της παραγωγής και των υπηρεσιών ώστε να καταστήσουμε επιτέλους τον εργατικό εκβιασμό πραγματική απειλή και νικηφόρο διέξοδο για την επικράτηση των συμφερόντων της τάξης μας.

Στην πλατεία έχουμε πάει πολλές φορές, μιλήσαμε συμφωνήσαμε και διαφωνήσαμε, στην απεργία όμως θα πάρουμε τις σημαίες μας μαζί, όχι για να ξεχωρίσουμε απ’ τον κόσμο αλλά γιατί καλώς ή κακώς πιστεύουμε ότι σημαίνουν ακόμα κάτι. Θέλουμε να σημαίνουν – να σημάνουν τον Αγώνα, την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη, την Άμεση Δημοκρατία, την Ελπίδα για μια κοινωνία χωρίς Αφεντικά και δούλους χωρίς τοκογλύφους και φτωχοδιαβόλους, χωρίς Αρχιερείς και Ποίμνια χωρίς Αρχηγούς κι ακολούθους χωρίς Εκμετάλλευση και Καπιταλισμό, χωρίς Ιδιοκτησία. Για μια κοινωνία αυτοδιαχειριζόμενη, για μια αταξική κοινωνία.

Μαζική συμμετοχή στην 48ωρη απεργία

Πορεία ΤΡΙΤΗ 10πμ ΚΑΜΑΡΑ

 Γενική απεργία διαρκείας

 Στον ταξικό πόλεμο να βγούμε νικητές

ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Συγκέντρωση-Πορεία
Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011, 10:3

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Α.Κ. θΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Όταν η εξαθλίωση γίνεται νόμος, η αντίσταση είναι καθήκον

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ελληνική κοινωνία είναι λίγο πολύ γνωστή. Οριζόντια μείωση μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα του μεγαλύτερου μέρους των δημόσιων υπηρεσιών, φοροεισπρακτική επιδρομή, πλήρης απαξίωση και ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών όπως η εκπαίδευση, η υγεία και η ασφάλιση. Όλη αυτή η κατάσταση συντελεί στην δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου, την κλοπή οποιουδήποτε πράγματος ανήκει στο δημόσιο συμφέρον και κατ επέκταση ανήκει στον λαό και φυσικά στη σκιαγράφηση ενός ζοφερού μέλλοντος για όλους. Παράλληλα, τα νέα “σωτήρια” μέτρα που ανακοινώνονται και παρουσιάζονται ως πατριωτικό καθήκον για τη σωτηρία του έθνους, έρχονται να ολοκληρώσουν το γενικότερο σκηνικό επίθεσης του κράτους ,που λειτουργώντας σαν μαριονέτα διεθνών οικονομικών κύκλων, ισοπεδώνουν στην κυριολεξία ότι θεωρούσαμε κοινωνικό κεκτημένο όλα αυτά τα χρόνια.
Πιο συγκεκριμένα, παρατηρείται μια προσπάθεια εκποίησης της δημόσιας σφαίρας, μέσω του κράτους, στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Από τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, από τον νερό και το ρεύμα μέχρι την εκπαίδευση και την υγεία. Και ο κατάλογος δεν φαίνεται να έχει τέλος. Σαν δικαιολογία για όλα αυτά τα κατά τα αλλά άδικα – κατά τις δηλώσεις του Πάγκαλου – μέτρα είναι η ανάγκη της χώρας να “δείξει” στους εταίρους και τους δανειστές το υπάκουο πρόσωπό της ώστε να συνεχίσουν να μας “στηρίζουν” με την ελπίδα ότι ίσως , κάποτε οι θυσίες αυτές να πιάσουν τόπο.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι κρατικό δεν σημαίνει και κατ’ ανάγκη δημόσιο. Το κράτος όλα τα προηγούμενα χρόνια υποτίθεται ότι λειτουργούσε σαν διαχειριστής της δημόσιας περιουσίας με στόχο το γενικότερο όφελος. Έχουμε φτάσει όμως στο σημείο, το κράτος πλέον να εκποιεί τη δημόσια περιουσία λειτουργώντας στην κυριολεξία ως πλασιέ μιας περιουσίας που δεν του ανήκει. Για να κατανοήσουμε τη σημαίνει αυτό για τη ζωή μας, αρκεί να σκεφτούμε τι σημαίνει να υπόκεινται στο αγοραίο κέρδος βασικά αγαθά όπως το νερό, η ενέργεια ή η αποκομιδή σκουπιδιών και πόσο βάρος θα είναι στον καθένα μας – κοινωνικό, οικονομικό, δημόσιας υγείας κ.α. – όταν όλα αυτά θα είναι στη διάθεση ιδιώτη που μόνο γνώμονα έχει το κέρδος και όχι το δημόσιο συμφέρον.
Τα παραδείγματα είναι πολλά. Από τη Βολιβία όπου η ιδιωτικοποίηση του νερού προκάλεσε υπέρογκες αυξήσεις στα φτωχά στρώματα και εξεγέρσεις, στην Νάπολη όπου αυτές τις μέρες μαίνεται ο πόλεμος των σκουπιδιών αφού η αποκομιδή τους είναι δουλεία της καμόρα, ή την Αλβανία όπου η ιδιωτική εταιρία ενέργειας αφήνει πολλές φορές μέχρι και πέντε ώρες τη μέρα τους πολίτες της Αλβανίας χωρίς ρεύμα αφού είναι πιο προσοδοφόρο να πουλάει το ρεύμα στην Ιταλία και την Ελλάδα.
Στην Ελλάδα, πέρα από την εξαθλίωση που φέρνουν τα μέτρα, βλέπουμε να παραδίδονται στις εταιρίες μεγάλα κομμάτια της ζωής μας. Το δάσος στις Σκουριές της Χαλκιδικής δεν είναι δικό μας, αλλά αποτελεί μια χρυσοφόρα επένδυση. Στους επενδυτές μένει ο χρυσός ενώ σε όλους εμάς ένας κρανίου τόπος. Οι παραλίες μας δεν είναι δημόσιος χώρος αλλά μια ευκαιρία για τουριστικές επενδύσεις για εξοχικά των εχόντων και οι θέση μας δίπλα τους καταντάει να γίνει αυτή των γραφικών ιθαγενών. Ακόμη και τα σκουπίδια μας είναι γι αυτούς μια πηγή κέρδους, αφού προτιμάνε να τα καίνε για την παραγωγή ενέργειας ούτως ώστε οι εταιρίες να πλουτίζουν και οι πολίτες να ζούμε μέσα στην καρκινογόνο διοξίνη. Και εδώ δεν αναφερόμαστε καν στις οικονομικές συνέπειες όλων αυτών των πραγμάτων.

Με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, η κυβέρνηση διαρρηγνύει ακόμη και την υποτυπώδη σχέση που είχε με την κοινωνία. Η “δημοκρατική” διαδικασία παύει να υφίσταται ως προσωπείο και δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Εκεί που το κράτος εμφανιζόταν όλα αυτά τα χρόνια ως εγγυητής μιας κάποιας πρόνοιας, δηλώνει ξεκάθαρα ότι θα σταθεί μέχρι τέλους στο πλευρό των τραπεζιτών, των επενδυτών και η μόνη τους σχέση με την κοινωνία θα είναι το γκλόπ του μπάτσου ή το μακρύ χέρι της εφορίας.
Σε όλη αυτή την κατάσταση η κοινωνία είχε και έχει μόνο δυο επιλογές. Η πρώτη είναι η γνωστή τακτική που προωθείται ο καθένας για την πάρτη του και ο καθένας να προσπαθήσει να την βολέψει πατώντας στο πτώμα του διπλανού του. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός δηλαδή που εμπεριέχει μέσα του την άγρια εκμετάλλευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και της εργασίας χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα, της καχυποψίας και του φόβου για το αύριο, της εγκληματικότητας, της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού, όλων αυτών των στοιχείων δηλαδή, που εμφανίζονται σε μια κοινωνία όταν η στοιχειώδης επιβίωση γίνεται άμεση ανάγκη. Στην ουσία δηλαδή μιλάμε για μια κατάσταση αφανούς κοινωνικού πολέμου όπου όλοι είναι θύτες και θύματα ταυτόχρονα.
Η δεύτερη επιλογή, είναι αυτή της κάθαρσης με την αριστοτελική έννοια, μόνο που στη πραγματική ζωή δεν υπάρχει από μηχανής θεός. Η φυσική σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές μας, αλλά και η δική μας εσωτερική σύγκρουση με τον προηγούμενο τρόπο ζωής και σκέψης είναι ο φορέας εκείνης της κοινωνικής αλλαγής που προέρχεται από εμάς για εμάς. Η στόχευση της οργής μας, και η πολιτική της έκφραση οφείλει να λαμβάνει χώρα τόσο στις λαϊκές κινητοποιήσεις απέναντι στη λαϊκή εξουσία όσο και στις μυριάδες προκλήσεις των καθημερινών μας σχέσεων.
Η συμμετοχή μας στη 48ώρη απεργία, στις πορείες και τις διαμαρτυρίες είναι αυτή που μπορεί να κάνει τη διαφορά και να δώσει χώρο σε άλλες δομές και διαδικασίες για τη κοινωνική μας οργάνωση. Οι συνελεύσεις που λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά, και έχουν ως προϋπόθεση αλλά και στόχευση την οικονομική και κοινωνική ισότητα μπορούν να βγουν στο προσκήνιο και να δημιουργήσουνε προοπτικές που ως τώρα φάνταζαν στο μυαλό μας αδύνατες.
Το ερώτημα είναι ένα. Αν τολμάμε να αντιμετωπίσουμε κατάματα την πραγματικότητα και το χάος στο οποίο ζούμε να φανταστούμε καινούριες διαδικασίες και να τις πραγματώσουμε.

“Εμείς αποφασίσαμε να είμαστε ελεύθεροι, και αυτή είναι η πρώτη πραγμάτωση της ελευθερίας μας.” Κ.Καστοριάδης

Συγκέντρωση Τετάρτη 10.30 άγαλμα Λαμπράκη

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΕΚΘ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ για 48ωρη Γενική Απεργία στις 28-29 Ιούνη 2011

Θέμα : «48ωρη Γενική Απεργία 28-29 Ιούνη 2011

Απεργιακή Συγκέντρωση την ΤΡΙΤΗ 28/6/2011

ώρα 10.30 π.μ, μπροστά στο ΕΚΘ

και την ΤΕΤΑΡΤΗ 29 Ιούνη 2011 και ώρα 10.30 π.μ

Συγκέντρωση μπροστά στο κτίριο της ΕΥΑΘ (ΕΓΝΑΤΙΑ)

και πορεία προς το Λιμάνι.

Συναδέλφισες, Συνάδελφοι,

Ενόψει της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος μέτρων – Νέο Μνημόνιο και Εφαρμοστικούς Νόμους Κυβέρνησης και Τρόικας, τοκογλύφων δανειστών – η ΓΣΕΕ εκφράζοντας την έντονη διαμαρτυρία των εργαζομένων αποφάσισε και πραγματοποιεί:

     48ωρη Γενική Απεργία την ΤΡΙΤΗ 28 και την ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011.

Η Διοίκηση του Ε.Κ.Θ, συμμετέχοντας στην 48ωρη γενική Απεργία, θα πραγματοποιήσει Απεργιακή Συγκέντρωση την ΤΡΙΤΗ 28 Ιούνη 2011 και ώρα 10.30 π.μ , μπροστά στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και λόγω του ξεπουλήματος και της εκποίησης των Δημόσιων επιχειρήσεων, την ΤΕΤΑΡΤΗ 29 Ιούνη 2011 και ώρα 10.30 π.μ Συγκέντρωση μπροστά στο κτίριο της ΕΥΑΘ (ΕΓΝΑΤΙΑ) και πορεία προς το Λιμάνι.

   Καλεί τους εργαζόμενους να συμμετέχουν καθολικά στην 48ωρη Απεργία και στην Απεργιακή Συγκέντρωση με βασικά αιτήματα :

* την απόκρουση – ακύρωση των αντεργατικών, αντιαναπτυξιακών και αντικοινωνικών μέτρων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος – μνημόνιο Ι και ΙΙ

την απόρριψη της λιτότητας, της φτώχειας και της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων

*  την ανάσχεση και ανατροπή του κλίματος των απολύσεων και διόγκωσης της ΑΝΕΡΓΙΑΣ

* την επιβολή του απόλυτου σεβασμού και την εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της Εργατικής Νομοθεσίας και των Εργασιακών δικαιωμάτων

*   την απόκρουση του ξεπουλήματος και της εκποίησης των Δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών κοινωνικής ωφέλειας και δημόσιου συμφέροντος

ΑΥΤΗ η ΚΡΙΣΗ αυτό το ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ και ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ του ΧΡΕΟΥΣ

και της ΚΡΙΣΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ και στην ΑΠΕΡΓΙΑ των ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

28 και 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

Για τη Διοίκηση του Ε.Κ.Θ

Ο Πρόεδρος                               Η Αν.Γραμματέας

Π. Τσαραμπουλίδης                          Δ.Χαραλαμπίδου

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

Κεντρικό σύνθημα και αίτημα των συνδικάτων είναι:

– Η απόκρουση – ακύρωση των αντεργατικών, αντιαναπτυξιακών και αντικοινωνικών μέτρων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος – μνημόνιο Ι και ΙΙ.

– Η απόρριψη της λιτότητας, της φτώχειας και της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων.

– Η ανάσχεση και ανατροπή του κλίματος των απολύσεων και διόγκωσης της ανεργίας

– Η επιβολή του απόλυτου σεβασμού και της εφαρμογής των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της Εργατικής Νομοθεσίας και των Εργασιακών δικαιωμάτων.

– Η απόκρουση του ξεπουλήματος και της εκποίησης των Δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών κοινωνικής ωφέλειας και δημόσιου συμφέροντος

– Αυτή η κρίση αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας

– Να πληρώσουν οι ένοχοι και οι υπεύθυνοι του χρέους και της κρίσης

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΕΣΥ

4ωρες στάσεις εργασίας 28 & 29 Ιουνίου

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.)

Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Προσωπικού Επιχειρήσεων Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης (Π.Ο.Σ.Π.Ε.Ρ.Τ.)

Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Προσωπικού Τύπου και ΜΜΕ (Π.Ο.Ε.Π.ΤΥ.Μ.)

Αθήνα, 24 Ιουνίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Τα Διοικητικά Συμβούλια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.), της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Προσωπικού Επιχειρήσεων Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης (Π.Ο.Σ.Π.Ε.Ρ.Τ.), της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Προσωπικού Τύπου και ΜΜΕ (Π.Ο.Ε.Π.ΤΥ.Μ.), μπροστά στην άκαμπτη στάση της Κυβέρνησης που προχωρεί παρά τη συνολική κοινωνική αντίδραση στην ψήφιση του μεσοπρόθεσμου και την αδιαλλαξία της εργοδοσίας, αποφάσισαν την κήρυξη 4ωρης πανελλαδικής στάσης εργασίας την προσεχή Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011 11.00-3.00 μμ και 4ωρης πανελλαδικής στάσης εργασίας την Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011 11.00-3.00 μμ, όλων των δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών στα Μ.Μ.Ε., στην Ε.Ρ.Τ., στο Α.Π.Ε.–Μ.Π.Ε., στη Γ.Γ.Ε., το Ελληνικό Δημόσιο, τους Ο.Τ.Α. και τα ειδησεογραφικά site, συμμετέχοντας με όλους τους εργαζόμενους της χώρας στην 48ωρη πανελλαδική-πανεργατική απεργία που έχουν κηρύξει η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, ζητώντας:

* Να υπογραφούν ικανοποιητικές ΣΣΕ.

* Να σταματήσουν οι περικοπές των αποδοχών.

* Να διασφαλιστούν οι θεσμικές κατακτήσεις.

* Να μη γίνουν απολύσεις.

* Tην οικονομική ανεξαρτησία της ΕΡΤ και την επιστροφή των άδικων και παράλογων κρατήσεων.

* Tην άμεση εξαίρεση της ΕΡΤ και του ΑΠΕ-ΜΠΕ από τις ΔΕΚΟ για λειτουργικούς λόγους.

Τα Διοικητικά Συμβούλια

Με την παράκληση να αναρτηθεί, να μεταδοθεί και να δημοσιευθεί.

Advertisements

7 Σχόλια to “Γενικό Απεργιακό Μπλόκ(ο) στο «Μεσοπρόθεσμο» στις 28-29 Ιούνη – Τετράωρες στάσεις στα ΜΜΕ”

  1. Ένα γράμμα - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Says:

    Πηγή: http://amesoslogoskaidrasi2.blogspot.com/

    20/6/11
    Ανοικτό γράμμα προς τους «αγανακτισμένους» στις πλατείες όλου του κόσμου

    Αγαπητές κυρίες και κύριοι «αγανακτισμένοι», παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις λαϊκές συνελεύσεις σας που λαμβάνουν χώρα απρόσκοπτα σε πολλές πλατείες της Ευρώπης. Ακούγονται πράγματι πολλές αξιοπρόσεκτες γνώμες, καθώς και πολλές φρέσκιες ιδέες που ξεπερνούν στερεότυπα και ιδεολογικές
    προκαταλήψεις. Έχουμε όμως να επισημάνουμε δύο παρατηρήσεις για να συνεισφέρουμε στις ενδιαφέρουσες αναζητήσεις σας.
    i) Δεν είμαστε πάντα εμείς που διαμορφώνουμε τις ιδέες αλλά μάλλον αυτές διαμορφώνονται βάσει μιας αντικειμενικής εξελικτικής πορείας που εμείς απλώς αναπαράγουμε. Επομένως, όλες οι ιδέες μας ακόμη και οι πιο ριζοσπαστικές και καινοτόμες μπορεί να διαμορφώνονται πάνω στην κεντρική ιδέα του καπιταλισμού: αυτή δεν είναι κάτι λιγότερο από το σύνολο της καπιταλιστικής λειτουργίας, που περιλαμβάνεται στη «βασική αρχή» με την οποία ο καπιταλισμός προχωρεί. Και εν πάση περιπτώσει η ιδέα του καπιταλισμού ξεκινάει με τον διαχωρισμό των πραγματικών παραγωγών από τα μέσα παραγωγής, που καταλήγει στην καθιέρωση της ελεύθερης εργασίας και στην ιδιοποίηση της υπεραξίας που – με την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας – δημιουργεί τη συσσώρευση του κεφαλαίου, την προοδευτική μείωση του ρυθμού του κέρδους, και την κατάρρευση ολόκληρου του συστήματος.
    Γι’ αυτό λοιπόν, καλό είναι να έχετε υπόψη σας πως η ιδέα αποτελεί ένα «αρνητικό» σύνολο που αναπτύσσεται μόνο χάρη στις αντιθετικές της δυνάμεις. Έτσι, που οι αρνητικές όψεις της πραγματικότητας δεν συνιστούν «διαταραχές» ή αδύνατα σημεία μέσα σε ένα αρμονικό σύνολο, αλλά αυτές καθεαυτές τις προϋποθέσεις που εκθέτουν τη δομή και τις τάσεις της πραγματικότητας.
    Συνοψίζοντας: Η οικονομική κρίση, το Μνημόνιο, και το Μεσοπρόθεσμο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια υλική στιγμή του καπιταλιστικού συστήματος, έτσι ώστε τούτη η «αρνητική» στιγμή να αποτελέσει την εκπλήρωση της βασικής αρχής αυτού του συστήματος. Οι κρίσεις είναι τα αναγκαία στάδια στην «αυτο-διαμορφοποίηση» του καπιταλισμού και το σύστημα αποκαλύπτει το πραγματικό του περιεχόμενο μέσω της αρνητικής πράξης της κατάρρευσης. Έτσι, πολύ φοβόμαστε πως κάθε «καινούρια» ιδέα που όμως κατά βάση συνάδει με το κλασικό ιδεώδες της χειραφέτησης, προς ανατροπή της συγκεκριμένης κρίσης, δεν είναι παρά βούτυρο στο ψωμί της καπιταλιστικής ανάκαμψης.

    Η αληθινή πραγματικότητα και η πιθανή «πραγματικότητα» στις λαϊκές συνελεύσεις στις πλατείες
    Τι θα μπορούσε να προκύψει από μια (υποθετική) κοινωνική συνείδηση, έξω από τις ιδεολογηματικές της προκαταλήψεις, σε μια γνήσια λαϊκή συνέλευση; Εμείς ευελπιστούμε τα εξής:
    • Η πραγματική μορφή αλήθειας απαιτεί ελευθερία.
    • Η ελευθερία απαιτεί αυτο-συνείδηση και γνώση της αλήθειας.
    • Αυτο-συνείδηση και γνώση της αλήθειας (πρέπει να) αποτελούν τα ουσιαστικά συστατικά του υποκειμένου.
    • Η πραγματική μορφή της αλήθειας (πρέπει να) νοείται σαν υποκείμενο.

    Συνεχίζεται…
    [Berlin, London, Andalucia, Rome, Paris, Rally Round]

    Νώντας Κούκας
    Κείμενο που φιλοξενείται στο μπλογκ «Άμεσος Λόγος και Δράση 2»

    23/6/11

    Ανοικτό γράμμα προς τους «αγανακτισμένους» στις πλατείες όλου του κόσμου (μέρος 2ο)

    ii) Η περιβόητη υπόθεση «Δημοκρατία», είτε με ονοματικό προσδιορισμό (άμεση δημοκρατία, τυπική δημοκρατία, λαϊκή δημοκρατία) είτε άνευ, δεν μπορεί να χρησιμεύσει στη γνήσια υπόθεση της ελευθερίας, διότι κανένα συμβόλαιο μεταξύ ατόμων δεν μπορεί να υπερβεί τη σφαίρα του ιδιωτικού νόμου. Πώς μπορεί ποτέ η ατομική βούληση, που εκφράζει τους διιστάμενους στόχους του «δικού μου» και του «δικού σου», χωρίς καμία κοινή βάση ανάμεσά τους, να γίνει (αυτομάτως) η κοινωνική συνείδηση του «δικού μας» και έτσι να εκφράσει ένα κοινό συμφέρον;
    • Γι’ αυτό λοιπόν ο χρήσιμος μύθος «κοινωνικό συμβόλαιο», που λαμβάνεται ως δεδομένος για τη δημοκρατία, το κράτος και την κοινωνία της, υποβάλλει ολόκληρο το υποκείμενο στην ίδια αυθαιρεσία που διέπει τα ιδιωτικά συμφέροντα.
    • Οι σύγχρονες δημοκρατίες δεν συνενώνουν άτομα, έτσι ώστε αυτά να υλοποιούν την αυτόνομη και ωστόσο μεταβαλλόμενη δράση προς το κοινό συμφέρον. Δηλαδή, δεν διαιωνίζουν συνειδητά την κοινωνία τους με τη συλλογική δράση.
    • Με δεδομένη μια τέτοια κατάσταση, σαν αυτή που επικρατεί, η ισότητα του ατομικού εγώ αναδεικνύεται σαν η μόνη καταφυγή ελευθερίας.
    • Έτσι, η ελευθερία που επιθυμεί είναι αρνητική, μια διαρκής άρνηση του συνόλου.
    • Όμως η επίτευξη μιας θετικής ελευθερίας απαιτεί από το άτομο να απομακρυνθεί από τον θώκο μοναδικότητας του ιδιωτικού του συμφέροντος και να αναχθεί στον πυρήνα της κοινωνικής συνείδησης, που αποβλέπει όχι σε κάποιον ιδιαίτερο σκοπό αλλά στην ελευθερία ως τέτοια.
    • Η (ιδιωτική) συνείδηση του ατόμου πρέπει να μετασχηματιστεί σε μια κοινωνική συνείδηση για γενική ελευθερία.
    • Ωστόσο, μπορεί να γίνει τέτοια, μόνο όταν το άτομο έχει καταστεί πραγματικά ελεύθερο.
    • Μόνο η κοινωνική συνείδηση του ανθρώπου που είναι ο ίδιος ελεύθερος αποσκοπεί στη θετική ελευθερία.
    • Η ελευθερία στην αληθινή της μορφή μπορεί να αναγνωριστεί και να γίνει επιθυμητή μόνο από ένα άτομο που είναι ελεύθερο.
    • Ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει την ελευθερία δίχως να την κατέχει. Πρέπει να είναι ελεύθερος για να γίνει ελεύθερος.
    • Η ελευθερία δεν είναι μόνο μια κατάσταση την οποία κατέχει, αλλά και μια πράξη που αναλαμβάνει σαν ένα αυτοσυνείδητο υποκείμενο. Όσο δεν την γνωρίζει την ελευθερία, δεν είναι σε θέση να τη φτάσει μοναχός του. Η έλλειψη ελευθερίας είναι τέτοια, ώστε θα μπορούσε ακόμη και θεληματικά να διαλέξει ή να συναινέσει στη δική του σκλαβιά. Σε αυτήν την περίπτωση δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για την ελευθερία και τότε ίσως ο ίδιος μόνος του ζητήσει βοήθεια, για να ξαναβρεί τη χαμένη του κοινωνική συνείδηση, προς την απελευθέρωσή του.
    • Κρίσιμο σημείο της συζήτησης: Τότε και μόνον τότε μπορεί η απελευθερωτική πράξη να αναλαμβάνεται από ομάδες ή άτομα υποστήριξης τα οποία όμως, αυτά καθεαυτά, εξαιτίας της κατάστασής τους που τα δεσμεύει απολύτως, δεν μπορούν να τη διαλέξουν (την απελευθερωτική πράξη) ως εφαλτήριο για δική τους προσωπική ανέλιξη.
    • Και εδώ ακριβώς χωλαίνουν όλα τα λεγόμενα «μορφωτικά εγχειρήματα» που αποσκοπούν στην παιδεία και στην εκπαίδευση ή στη λεγόμενη δημοκρατική αγωγή και τη διάπλαση των ανθρώπων. Η μόνη γνήσια διαδικασία χειραφέτησης είναι ακριβώς αυτή που εξασφαλίζει στην ατομική συνείδηση να «εξαγνίζεται» διαρκώς μέχρις ότου φτάσει στο σημείο να επιθυμεί την ελευθερία.
    • Και αυτή είναι μια επίπονη και σκληρή διαδικασία διαμέσου της ιστορίας (όχι βέβαια της σχολικής) που αποτελεί τόσο πρακτική δραστηριότητα όσο και προϊόν σκέψης. Ξεκινάει από την πλέρια ανάπτυξη της αυτο-συνείδησης (που αποτελεί σκέψη που περατώνεται μέσα από τη συνείδηση) και καταλήγει στην έγερση της κοινωνικής συνείδησης που εξαγνίζει το αντικείμενό της, το περιεχόμενο ή το σκοπό της και το ανυψώνει έως την οικουμενικότητα. Οπότε βέβαια μπορούμε να μιλήσουμε για τη θεωρία της κοινωνικής συνείδησης.
    • Πάντως, μέχρι τότε καμία πραγματική μορφή αλήθειας – που όπως έχουμε πει πρέπει να νοείται σαν υποκείμενο – δεν μπορεί να ευδοκιμήσει και να καρπίσει στον φοβερά συστραμμένο τύπο της οικονομίας και στον εφιαλτικό του σημερινό συμβολισμό – τον καπιταλισμό. Επομένως, η αποδόμηση του τελευταίου αποτελεί πρώτη προτεραιότητα. Και όποιος επικαλείται γενικά και αόριστα τη δημοκρατία και τα δημοκρατικά προτάγματα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να συσκοτίζει την πραγματική μορφή της αλήθειας που απαιτεί η ελευθερία.
    • Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Απλά υπάρχει η ψευδαίσθηση της δημοκρατίας που μεταμορφώνει την αλήθεια σε ένα τυφλό και ψυχρό αντικείμενο, καθώς την αποστερεί από τη λογική νοηματοδότηση του ουσιαστικού υποκειμένου που υποδεικνύει άμεσα την κατάργηση του καπιταλισμού. Και βέβαια μιλάμε για εκείνο το υποκείμενο, τα συστατικά στοιχεία του οποίου (όπως ήδη έχουμε πει στο πρώτο μέρος του γράμματός μας) είναι η αυτο-συνείδηση και η γνώση της αλήθειας.
    ΥΓ. Το νόημα της δημοκρατίας δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά η δυνατότητά της (η οποία έπρεπε ήδη να έχει γίνει πραγματικότητα) να υπερβαίνει τον ίδιο της τον εαυτό προς την κατάργηση της εξουσίας, του κράτους και του κεφαλαίου. Ειδάλλως, μιλάμε για ψευδεπίγραφες δημοκρατίες.

    [Berlin, London, Andalucia, Rome, Paris, Rally Round]
    23/6/2011
    Νώντας Κούκας
    Κείμενο που φιλοξενείται στο μπλογκ «Άμεσος Λόγος και Δράση 2»

  2. Μπουχτισμένος Says:

    Με δύωρες, τρίωρες και τετράωρες στάσεις εργασίας ούτε ΣΣΕ υπογράφονται, ούτε και μας παίρνουν στα σοβαρά οι εργοδότες. Οι δύο αυτές στάσεις εργασίας το μόνο αποτέλεσμα που θα έχουν είναι να γυρίσουμε στα σπίτια μας τέσσερις ώρες αργότερα αφού δεν θα εργαστούμε 11-3 αλλά ακολούθως θα εργαστούμε μέχρι τις 11 το βράδυ. Για τα αφεντικά δεν τρέχει τίποτα αφού οι εφημερίδες τους θα βγουν κανονικά. Κρίμα, γιατί σε άλλα ελπίζαμε από την νέα κατάσταση στην ΠΟΕΣΥ.
    Παρακαλώ το ασυντακτο παραπηρητήριο, εάν θέλει, να απαντήσει σε όσα γράφω
    Ευχαριστώ

  3. από "ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ" Says:

    από «ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ»

    Κείμενο αλληλεγγύης για τη σύλληψη και καταδίκη του συνδικαλιστή Κ. Χατζηγεωργίου

    Ανακοίνωση αλληλεγγύης στον συνδικαλιστή Κ. Χατζηγεωργίου

    Η ελληνική δικαιοσύνη για άλλη μια φορά έδειξε ότι δεν είναι τυφλή, αντιθέτως μάλιστα βλέπει και μάλιστα με μάτια ταξικά!

    Τη Δευτέρα 9 Μαΐου 2011 πραγματοποιήθηκε απεργία στο
    ραδιοσταθμό «Μετρόπολις 95.5» με βασικό αίτημα την αποπληρωμή δεδουλευμένων που όφειλε η διοίκηση του σταθμού σε αρκετούς απ’ τους εργαζόμενούς της. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας κι ενώ το αίτημα για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων ικανοποιήθηκε, η ΕΤΕΡ-ΜΘ έληξε την απεργία. Μισή ώρα αργότερα, ο συνδικαλιστής Κώστας Χατζηγεωργίου συνελήφθη με αυτόφωρη διαδικασία και παραπέμφθηκε στον εισαγγελέα με την κατηγορία της άσκησης βίας, έπειτα από μήνυση που κατέθεσε εναντίον του, ο ιδιοκτήτης του «Μετρόπολις 95.5».

    Την Παρασκευή 13 Μαΐου, ο πρόεδρος της Ε.ΤΕ.Ρ.Μ-Θ καταδικάστηκε σε φυλάκιση 6 μηνών με 3ετή αναστολή, επειδή μετείχε σε ομάδα περιφρούρησης, καθώς βρισκόταν σε εξέλιξη απεργία του σωματείου! Επειδή δηλαδή έκανε το αυτονόητο. Απεργία δεν σημαίνει αποχή απ’ τον χώρο εργασίας και ξεκούραση στο σπίτι, φραπέδες στα καφενεία ή βουτιές στις παραλίες. Η απεργία είναι το όπλο των εργαζομένων ενάντια στα αφεντικά και οι απεργοί οφείλουν να περιφρουρούν τις απεργίες τους από απεργοσπαστικούς μηχανισμούς ή και πιθανές προβοκάτσιες.

    Μέσα σε λίγες μόλις μέρες ένας συνδικαλιστής συλλαμβάνεται, δικάζεται και καταδικάζεται απ’ την ελληνική δικαιοσύνη, την ίδια ώρα που αγωγές και μηνύσεις εργαζομένων ενάντια στα αφεντικά τους για παράνομες απολύσεις, παρακράτηση ασφαλιστικών οφειλών και δεδουλευμένων, παραβίαση συλλογικών συμβάσεων εργασίας (Σ.Σ.Ε.) κ.ά. εκκρεμούν για χρόνια μέχρι να εκδικαστούν, εξαιτίας των αναβολών που με ευκολία και άνεση χαρίζουν τα δικαστήρια στην εκάστοτε εργοδοσία.

    Η αγωνιστική, μαχητική και συνεχής δράση των συνδικαλιστών της Ένωσης και φυσικά του ίδιου του προέδρου της, τιμωρήθηκε στο πρόσωπό του προς γνώση και συμμόρφωση όλων των συνδικαλιστών που επιλέγουν το δρόμο του αγώνα, της σύγκρουσης με την εργοδοσία και της αξιοπρέπειας αντί για τις λοβιτούρες, τον παραγοντισμό, τον εργατοπατερισμό και το ξεπούλημα των εργατικών αγώνων. Για τους συνδικαλιστές εκείνους που δίνουν καθημερινά όλη τους την ενέργεια τόσο μέσα στον εργασιακό τους χώρο όσο και έξω απ’ αυτόν, μαχόμενοι για τα συμφέροντα της τάξης τους ετοιμάζονται ποινές φυλάκισης, με αναστολή σήμερα αλλά ποιος ξέρει γι’ αύριο; Ίσως στήσουν πάλι έκτατα στρατοδικεία κι ανοίξουν πάλι τα ξερονήσια… Αντιθέτως για τους «επαγγελματίες συνδικαλιστές», τους «εργατοπατέρες» που διασύρουν την ίδια την έννοια του συνδικαλισμού, που ξεπουλάνε την εργατική τάξη στο κεφάλαιο και διαπλέκονται απροκάλυπτα με το κράτος ετοιμάζονται βουλευτικές έδρες και υπουργικές καρέκλες.

    Θα μας βρουν μπροστά τους.

    Καμία ανοχή στην απεργοσπασία.

    Κάτω τα ξερά σας απ’ τους αγωνιστές.

    Άμεση απαλλαγή του Κ. Χατζηγεωργίου απ’ τις κατηγορίες που τον βαρύνουν.

    Η ταξική πάλη και η αλληλεγγύη μας θα τσακίσουν την τρομοκρατία κράτους κι εργοδοσίας.

  4. Χορεύουν;;; Πνίξτε τους στα χημικά!!! Says:

    Αυτό που τους τρομάζει πραγματικά, είναι η μαζικότητα, οι διαμαρτυρίες, ο χορός και τα τραγούδια. Αυτό που τους τρομάζει είναι η «αναίδεια» μπροστά στην παντοδυναμία τους. Γι’ αυτό δίνουν εντολές να πνίξουν στα χημικά εκατοντάδες κόσμου στο Σύνταγμα που… απλώς χορεύει. Δεν υπάρχει καμία αφορμή. Απλώς, τα ΜΑΤ επιτίθενται.
    Δείτε το αδιάψευστο ντοικουμέντο-βίντεο.
    Μην ξανακούσω μαλακίες για το «ποιος προκαλεί τα επεισόδια».

    To VIDEO-ντοκουμέντο

    πηγη: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1310277

  5. ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Says:

    Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης 23 Ιουνίου

    ΣΤΙΓΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

    Καλούμε τους αξιωματικούς και κυρίως όλο το απλό προσωπικό της αστυνομίας να σεβαστεί αυτή τη φορά τη θέληση του λαού και την συνταγματικά κατοχυρωμένη λαϊκή κυριαρχία.

    Τους προειδοποιούμε να μην διανοηθούν καν να εφαρμόσουν παράνομες διαταγές από μια έκπτωτη κυβέρνηση, που έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της Ελλάδας και έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στη Τρόικα, στο ΔΝΤ και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό-τραπεζικό σύστημα.

    Να μην τολμήσουν σε καμία περίπτωση να εμποδίσουν τον λαό από το να προστατεύσει το σύνταγμα του, όπως αυτό ορίζει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο του, ώστε να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας.

    Διαφορετικά ο κάθε αστυνομικός προσωπικά θα φέρει ακέραια την ευθύνη της στάσης του και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί εντολείς του, που έχουν παραδώσει τη χώρα σε ξένα κέντρα εξουσίας με δανειακές συμβάσεις, μνημόνια και μεσοπρόθεσμα. Είναι μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία για την αστυνομία και τους αστυνομικούς και ελπίζουμε πολλοί από αυτούς να πράξουν κατά συνείδηση και να περάσουν με την πλευρά του λαού.

    Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-23 Ιουνίου 2011

  6. ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ Says:

    Όλα βρίσκονται στην κόψη και η 28 Ιούνη θα είναι η μέρα της κρίσης.
    Όποιος για οποιοδηποτε λόγο μπει φραγμός στην λαϊκή οργή θα έχει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες να λειτουργήσει αντικειμενικά σαν πέμπτη φάλαγγα του καθεστώτος…

    30 μέρες τώρα κοιμάμαι στο Σύνταγμα. Παράτησα το σπίτι μου και την προηγούμενη κανονικότητα μου για να δώσω την ψύχη μου για αυτό το νέο ακόμη αδιαμόρφωτο, ακόμη απροσδιόριστο κίνημα
    που ήρθε σαν έμπνευση από το ανάλογο κίνημα της Ισπανίας που με την σειρά του εμπνεύστηκε από τα κινήματα εξέγερσης του Αραβικού κόσμου.

    Διαβάστε τη συνέχεια του κειμένου που δημοσιεύτηκε στο athens.indymedia, EΔΩ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1310708

  7. Συκο-φάντης κούπα Says:

    Aυτό που έκανε η ΠΟΕΣΥ δεν ήταν σωστό. Ήταν χτύπημα κάτω από τη ζώνη κατά της κυβέρνησης, διότι ο αρμόδιος για τα media υπουργός μπορεί να σκάσει (από τα γέλια). Αυτοί οι αριστεροί της ΠΟΕΣΥ είναι όσο αριστερός είναι ο Φωκιανίδης. Καταλαβαίνετε για τι μιλάμε. Για αριστερό εξαπτέρυγο της εκάστοτε εξουσίας, όποια κι αν είναι αυτή. Αυτοί που τους ψηφίζουν ας πρόσεχαν. Οσονούπω οι ατομικές συμβάσεις θα είναι η πιο χλιδάτη μορφή απασχόλησης στα περισσότερα μαγαζιά. Αλλά αυτοί τι ανάγκη έχουν. Το πολύ πολύ αν χρειαστεί θα κάνουν πέτρα την καρδιά τους και θα πολιτευτούν. Πως το λένε οι αγανακτισμένοι; Βρε ΟΥΣΤ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: