«Αγανακτισμένη» περικύκλωση της Βουλής και της γ.γ. Μακ.-Θράκης την Τετάρτη 15 Ιουνίου

Τα κτίρια της Βουλής στην Αθήνα και της γ.γ. Μακεδονίας Θράκης στη Θεσσαλονίκη, θα περικυκλώσουν την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011, ημέρα γενικής απεργίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, οι «αγανακτισμένοι«, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα της κυβέρνησης που επέβαλλε η τρόικα, το ΔΝΤ, η Ε.Ε., οι τραπεζίτες και η νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα. (Για το κείμενο του Μεσοπρόθεσμου κάντε “κλικ” στο: snmeso.pdf  ). Την Κυριακή 12.6.2011 πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις και πορείες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της χώρας, παρά τη δυνατή βροχόπτωση.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 12/6 19:00 ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΕΥΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ.

ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ.

ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΟΥΝ ΑΥΤΟΙ…

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Λευκού Πύργου αποφάσισε να θέσει ως στόχο των μαζικών κινητοποιήσεων που θα επιδιώξει να πραγματοποιήσει, την μη ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος

Στην αφίσα που θα κυκλοφορήσει θα αναφέρεται:

– ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΥΤΟΙ (κυβερνήσεις, τρόϊκα, μνημόνια) 

– Αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας – ΔΕΝ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

– Πραγματική άμεση δημοκρατία Τώρα

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΛΕΥΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ

 Δράσεις για την Τετάρτη 15/6:

Την ημέρα της γενικής απεργίας (15 Ιούνη) εκτός από αποχή από την παραγωγή, να κάνουμε παράλληλα πλήρη αποχή από την κατανάλωση.

 Να προχωρήσουμε σε ειρηνική – συμβολική περικύκλωση του υπουργείου, σαν ένδειξη διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης προς τους Αγανακτισμένους της πλατείας Συντάγματος, και μετά να επιστρέψουμε όλοι στο Λευκό Πύργο.

Διαβάστε παρακάτω την απόφαση της Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος να αποκλειστεί το κοινοβούλιο την Τετάρτη 15/6 και τη συμμετοχή στη Γενική Απεργία με παράλληλη αποχή απο την κατανάλωση

24 ώρες στο δρόμο!

Δίνουμε τη δική μας ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

15 Ιουνίου περικυκλώνουμε τη Βουλή

Τώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει το μεσοπρόθεσμο, περικυκλώνουμε τη Βουλή, μαζευόμαστε και μένουμε στο Σύνταγμα.

Όλοι μαζί συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τις κινητοποιήσεις που ξεκινήσανε στις 25 Μάη. Πρώτος σταθμός η γενική απεργία την Τετάρτη 15 Ιουνίου. Δε σταματάμε μέχρι να το πάρουν πίσω.

Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τη Γενική Απεργία και διαδηλώνουμε ειρηνικά. Στις 15 Ιουνίου δεν εργαζόμαστε και δεν καταναλώνουμε. Συντονιζόμαστε με όλους τους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο μεσοπρόθεσμο, με τους απεργούς και τα σωματεία τους, με τις λαϊκές συνελεύσεις, με τις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα. Καλούμε τους καλλιτέχνες να πλαισιώσουν την κινητοποίηση, να κατέβουν στους δρόμους μαζί μας και να δώσουν το δικό τους χρώμα. Δίνουμε τρία μεγάλα ραντεβού:

Όλοι την Τετάρτη 15 Ιουνίου στις 7 το πρωί:

1. Μπροστά στη Βουλή.

2. Στο μετρό Ευαγγελισμός.

3. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Μέχρι τις 15 Ιουνίου οργώνουμε την Αθήνα για να μεταφερθεί παντού το κάλεσμα της Λαϊκής Συνέλευσης του Συντάγματος. Δίνουμε από τώρα αγωνιστικό ραντεβού για τη μέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου.

Να ακουστεί δυνατά η δική μας φωνή:

ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Συντάγματος

11 Ιουνίου 2011

Advertisements

2 Σχόλια to “«Αγανακτισμένη» περικύκλωση της Βουλής και της γ.γ. Μακ.-Θράκης την Τετάρτη 15 Ιουνίου”

  1. από: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1302922

    ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ • 10 ΙΟΥΝΗ 2011

    Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»

    Η Περιεκτική Δημοκρατία, με την προηγούμενη επείγουσα έκκληση της 4ης Ιούνη, θέλησε να ενημερώσει αλλά και να προειδοποιήσει την Λαϊκή Συνέλευση (ΛΣ) και τους πολίτες της Αθήνας που την πλαισίωσαν από την πρώτη μέρα νομίζοντας ότι μετείχαν σε ένα πρωτοφανές πείραμα αμεσοδημοκρατίας στη χώρα μας, ότι η πραγματικότητα που διαμορφωνόταν από κάποιους στην πλατεία ελάχιστη σχέση είχε με την αντίληψη της άμεσης δημοκρατίας την οποία επικαλούνταν. Δυστυχώς οι προειδοποιήσεις μας δεν εισακούστηκαν και σήμερα αποδεικνύεται πια περίτρανα ότι η ΛΣ καπελώνεται ξεδιάντροπα και θρασύτατα από μια ανίερη συμμαχία ρεφορμιστικής και πατριωτικής «Αριστεράς», η οποία όχι μόνο αποκλείει, με το πρόσχημα της συνέλευσης απλών πολιτών και όχι κομματικών ή συνδικαλιστικών στελεχών, κάθε άλλο προβληματισμό από αυτόν της ανίερης αυτής συμμαχίας (η οποία βέβαια αποτελείται από κομματικά στελέχη και μέλη που παριστάνουν τους απλούς πολίτες!), αλλά και περνά μέσα από υποτιθέμενα λαϊκές διαδικασίες τη συστημική γραμμή ότι η ένταξη μας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς όπως αυτή εκφράζεται στον γεωγραφικό χώρο μας, με την ΕΕ και την ΟΝΕ, είναι ουσιαστικά απυρόβλητη. Έτσι, η χειραγωγούμενη αυτή δήθεν άμεση δημοκρατία όχι μόνο ευτελίζει την ίδια την έννοια της άμεσης δημοκρατίας πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, αλλά και λειτουργεί σαν βασικό μέσο εκτόνωσης της λαϊκής οργής και αποπροσανατολισμού της από τους βασικούς ενόχους της συντελούμενης καταστροφής: τις ντόπιες και ξένες ελίτ και το ίδιο το σύστημα που τις θρέφει και μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.

    Τη στιγμή μάλιστα που οι ξένες ελίτ, δηλαδή το Ευρωπαϊκό (ΕΕ) και το Αμερικάνικο (ΔΝΤ) τμήμα της υπερεθνικής ελίτ επιβάλλουν, με πρόσχημα το Χρέος, και την τυπική κατοχή της χώρας διορίζοντας γκαουλάιτερ στα υπουργεία και τώρα ακόμη και αυτούς που θα ξεπουλήσουν τον κοινωνικό μας πλούτο, ενώ οδηγούν παράλληλα στην απόγνωση τα λαϊκά στρώματα, η ΛΣ το μόνο με το οποίο δεν ασχολείται ήταν πως να πολεμήσει το σύστημα που μας έφερε στη σημερινή καταστροφή και τις ντόπιες και ξένες ελίτ που το υπηρετούν κι ωφελούνται από αυτό σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων…

    Αντίθετα, στη μοναδική ευκαιρία που δόθηκε στη ΛΣ να συζητήσει το θέμα, (όταν δεν αναλώνεται σε συζητήσεις επί παντός επιστητού που απλά αποσπούν τη προσοχή της από το κύριο θέμα για το οποίο άλλωστε συνέρρευσαν στο Σύνταγμα οι Αθηναίοι πολίτες), μετά από την ουσιαστική υφαρπαγή της ψήφου της στις 31 Μάη, αφού δεν προηγήθηκε καμιά ουσιαστική συζήτηση για το ποιο ακριβώς θα ήταν το θέμα και ποιοι οι ομιλητές, οργανώθηκε «ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ», αποκλείοντας στην πράξη κάθε άλλη συζήτηση για τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στο Χρέος, το οποίο είναι απλά το σύμπτωμα και όχι η αιτία της κρίσης (είναι σαν να συζητάμε για τον πυρετό και πώς θα τον κατεβάσουμε χωρίς ν ασχολούμαστε με τις αιτίες του!) Έτσι προχώρησε στη δημιουργία «ανοιχτής ομάδας οργάνωσής για την οποία συμμετοχές μπορούν να κατατίθενται στη γραμματεία», η οποία ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ απλά θα έκανε την πρακτική δουλειά της οργάνωσης της διαβούλευσης, όπως σε κάθε πραγματική αμεσοδημοκρατική διαδικασία όπου όλες τις σημαντικές αποφάσεις τις παίρνει η ίδια η ΛΣ. Στην πραγματικότητα όμως η ομάδα αυτή που τυπικά ήταν «ανοικτή» και όλοι μπορούσαν (θεωρητικά) να μετέχουν, επανδρώθηκε από μέλη και στελέχη της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ (δηλαδή του “πνευματικού της τέκνου”, που πιστεύει ότι θα βγούμε από την κρίση αν μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου βρει ποιο είναι το τμήμα του Χρέους που είναι παράνομο και το κηρύξουμε άκυρο!) με τη γνωστή μεθοδολογία: τα στελέχη της ρεφορμιστικής «Αριστεράς», έχοντας προφανώς την οικονομική άνεση και άνεση χρόνου να βρίσκονται συνεχώς στο Σύνταγμα για να επανδρώνουν παρόμοιες επιτροπές και να καθοδηγούν τη ΛΣ, τη στιγμή που ο μέσος πολίτης αγωνίζεται για να βρει κάποια ώρα από το κυνήγι τη επιβίωσης να παραστεί απλά στη ΛΣ (κάτι που ήξερε ακόμη και ο Περικλής και επιδοτούσε τους φτωχούς Αθηναίους για να μετέχουν στις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας ώστε να μην μονοπωλούνται από τους έχοντες την οικονομική άνεση και, επομένως, χρόνου). Περιττό λοιπόν να προστεθεί ότι η ΛΣ ποτέ δεν ρωτήθηκε για τους «ειδικούς» οι οποίοι θα έδιναν τα φώτα τους στη ΛΣ, οι οποίοι «κατά σύμπτωση» προέρχονταν όλοι από την ανίερη συμμαχία. Δεδομένου όμως ότι η ρεφορμιστική Αριστερά στο ευρύτερο κοινό δεν εκπροσωπεί ούτε το 4% του λαού, το ερώτημα είναι πώς τα “καταφέρνει” και κυριαρχεί στη ΛΣ και επιβάλλει τους ομιλητές της, πολλοί από τους οποίους είναι και αστέρες των τηλεοπτικών καναλιών (ακριβώς λόγω των «επικίνδυνων» για το σύστημα απόψεων που εκφράζουν), αστέρες που δεν χρειαζόταν καν να τους καλέσει μια ΛΣ! Έτσι, στην πρώτη εκδήλωση για τη διαβούλευση, στην ανίερη αυτή συμμαχία, κλήθηκαν μόνο πανεπιστημιακοί ― στελέχη της ΕΛΕ και της ρεφορμιστικής Αριστεράς που υποτίθεται είναι «ειδικοί» και άρα «ουδέτεροι» (πράγμα που δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια στην ανάλυση οικονομικών ιδιαίτερα φαινομένων όπου δεν υπάρχουν «αντικειμενικές» αλήθειες) και ένας εκπρόσωπος της πατριωτικής «Αριστεράς», κατά του οποίου μάλιστα επιτέθηκαν οι υπόλοιποι ομιλητές γιατί τόλμησε να θέσει θέμα εξόδου από το Ευρώ, θίγοντας, έστω ουτοπικά και έμμεσα την ΕΕ, αφού δεν έθετε θέμα εξόδου αλλά απλά «διάλυσης» της ΕΕ σε τρία τέρμινα. Και φυσικά η αντίδραση της ΕΛΕ (και των στελεχών της ρεφορμιστικής Αριστεράς) ήταν απόλυτα δικαιολογημένη εφόσον έχει κηρύξει ταμπού την ΕΕ, με βάση τις εντολές των πατρώνων της που χρηματοδότησαν το πολυδάπανο διεθνές συνέδριο της στην Αθήνα τον περασμένο μήνα και έμμεσα το πολυπροβεβλημένο (χάρη στην προβολή των ΜΜΕ) φιλμ «debtocracy». (http://www.eurodad.org/uploadedFiles/Whats_New/News/Agenda draft_online2104(1).pdf?n=4317)

    Παρά την προηγούμενη επείγουσα έκκληση και τις διαμαρτυρίες πολλών μελών της ΛΣ στα ιντιμίντια και αλλού (καθώς στη ΛΣ με διάφορες ”δικλείδες” διαδικαστικού τύπου αποκλείονταν για να τις εκφράσουν), η «ανοικτή» επιτροπή (που «κατά σύμπτωση» αποτελείται κατά κανόνα από τα ίδια περίπου πρόσωπα, κήρυξε «επιτυχημένο» το φιάσκο της περασμένης Δευτέρας και αποφάσισε να προχωρήσει στη νέα Ημέρα διαβούλευσης στις 10 Ιούνη, σύμφωνα με την αρχική δήθεν “λαϊκή εντολή” που υφαρπάχτηκε με συνοπτικές διαδικασίες, όπως είδαμε παραπάνω. Οι αρχικές προτάσεις της ήταν να καλέσουν πάλι άλλα μέλη της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ. Η κατάπτυστη στάση της ΕΛΕ στον ρόλο πατροναρίσματος στις αποφάσεις της ΛΣ είναι ενδεικτική και από το γεγονός ότι διατηρούσε για 12 μέρες το πανό και το περίπτερο της μπροστά από τον χώρο που συνεδρίαζε η συνέλευση, παρά την απόφαση της ΛΣ της 31/5 και τις συνεχείς διαμαρτυρίες μελών της ΛΣ για την ύπαρξη του εκεί, ενώ κάθε άλλο κομματικό ή συνδικαλιστικό πανό αποκλείεται δια ροπάλου. Και βέβαια το πανό συνεχίζει ακόμα και σήμερα να βρίσκεται στο χώρο της πλατείας αλλά σε άλλο σημείο, ενώ όταν το ΚΚΕ(μ-λ) προσπάθησε να αναρτήσει πανό με τον τίτλο «Η Αριστερά της Πλατείας» και να μοιράσει κείμενο δέχτηκε τραμπούκικη επίθεση από μέλη της ομάδας περιφρούρησης που φαίνεται τα βρίσκει μια χαρά με τα μέλη της ΕΛΕ των απογοητευμένων ΠΑΣΟΚων πατριωτών και ρεφορμιστών Όταν μάλιστα κάποια νέα μέλη της ανοιχτής ομάδας για το Χρέος πρότειναν ν’ ακουστούν αυτή τη φορά άλλες απόψεις οικονομολόγων, οι οποίες εκφράζουν έναν εντελώς διαφορετικό προβληματισμό που θέτει το καίριο πρόβλημα της εξόδου από την ΕΕ (π.χ. Περιεκτική Δημοκρατία, Κίνηση Επαναστατικής Αριστεράς, ΚΚΕ) και μετά από προτάσεις πολιτών και τοπικών συνελεύσεων, απλά εδέησαν να προτείνουν ως πιθανούς ομιλητές τον Τάκη Φωτόπουλο και πανεπιστημιακό της Κίνησης Επαναστατικής Αριστεράς, με τη φανερή πρόθεση να τους περιθωριοποιήσουν ως «μειοψηφία του ενός», όπως κάποιο άλλο στέλεχος της ΕΛΕ είχε χαρακτηρίσει τον Τάκη Φωτόπουλο παλιότερα. Το πρόσχημα γι’ αυτή τη μεθόδευση ήταν ότι αρκεί οι ομιλητές να είναι “αντιμνημονιακοί”, οπότε όποιος απλά “δήλωνε” αντιμνημονιακός μπορούσε να μπει μέσα στη λίστα με τα ονόματα (πιθανόν και ο …Σαμαράς)! Και αυτό ενώ ο ΤΦ είχε διαμηνύσει στην επιτροπή αυτή ότι δεν θα δεχόταν μεθόδευση περιθωριοποίησης της αντισυστημικής θέσης, αν ήθελε να κρατήσει τα στοιχειώδη προσχήματα δημοκρατικής ισηγορίας, ειδικά μετά το φιάσκο της πρώτης ημερίδας. Τότε, οι ίδιοι «ινστρούχτορες» που αποτελούν τη μόνιμη πλειοψηφία της «ανοικτής» ομάδας, μετά την άρνηση, για τους ίδιους λόγους , και του Οικονομάκη, πανεπιστημιακού της ΚΕΑ να πάρει μέρος στην ημερίδα, προχώρησαν να καλέσουν εναλλακτικό θίασο της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ, αυτή τη φορά μάλιστα προσκαλώντας δύο πολυπροβεβλημένους οικονομολόγους της. Φυσικά, μερικοί από τους ομιλητές και των δύο ημερίδων δηλώνουν «αντικαπιταλιστές» και όχι ρεφορμιστές, χωρίς βέβαια να διστάζουν να μιλούν μόνο για την καλύτερη διαχείριση της κρίσης του κεφαλαίου (δηλαδή τη διαχείριση της ΕΕ) και ενώ δεν διανοούνται βέβαια να θέσουν θέμα ΕΕ που θα ήταν το πρώτο βήμα στην αμφισβήτηση του συστήματος και των ελίτ που μας έφεραν στη σημερινή καταστροφική κρίση!.

    Επειδή ξέρουμε ότι οι γκεμπελίσκοι της ρεφορμιστικής «Αριστεράς» θα μας κατηγορήσουν ότι υπονομεύουμε τις λαϊκές συνελεύσεις επαναλαμβάνουμε: υποστηρίζουμε ολόψυχα ένα γνήσιο αμεσοδημοκρατικό κίνημα που θα δίνει την εξουσία για όλες τις σημαντικές αποφάσεις στην ίδια τη ΛΣ χωρίς οποιαδήποτε δυνατότητα μεθόδευσης από εξωγενείς παράγοντες, εφόσον άλλωστε για την Περιεκτική Δημοκρατία, η Αμεση Δημοκρατία είναι το θεμέλιο του προτάγματος της και όχι απλά μια διαδικαστική τσόντα, όπως για την παραδοσιακή Αριστερά. Απόκειται επομένως στην ίδια τη ΛΣ να αποδοκιμάσει την σημερινή στημένη συνέλευση για το Χρέος όπου θα ακούσει παραλλαγές των ανώδυνων απόψεων που άκουσε και τη Δευτέρα και να αποφασίσει τη σύγκληση άλλης συνέλευσης με θέμα «Τα αίτια της κρίσης του συστήματος στην Ελλάδα και οι τρόποι διεξόδου από αυτήν» όπου θα κληθούν να μετάσχουν μόνο επιστήμονες που δέχονται την αρχή ότι έξοδος από την κρίση χωρίς έξοδο από την ΕΕ (και όχι απλά το Ευρώ) είναι αδύνατη. Και είναι αυτονόητο ότι θ’ αποφασίσει μόνο η Λαϊκή Συνέλευση ποιο θα είναι το θέμα της εκδήλωσης και οι ομιλητές σε αυτή, και όχι κάποιοι …για λογαριασμό της, με τις συνοπτικές διαδικασίες για λήψη βασικών αποφάσεων και το συστηματικό “καπέλωμα” μέσα από τις ουσιαστικά ελεγχόμενες “ανοιχτές” επιτροπές και ομάδες, όπως γίνεται στη σημερινή παρωδία άμεσης δημοκρατίας που έχει επιβάλλει η ρεφορμιστική Αριστερά στο Σύνταγμα. Μιας ρεφορμιστικής Αριστεράς, της οποίας άλλωστε το ενδιαφέρον για άμεση δημοκρατία είναι όψιμο, αν όχι ύποπτο, εφόσον η άμεση δημοκρατία μόνο σαν “διαδικασία” συμβαδίζει με την κοσμοθεωρία της, και όχι σαν πολίτευμα, όπως είναι η πραγματική έννοια της.

    10 ΙΟΥΝΗ 2011

    Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: http://www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: http://www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com

    http://www.inclusivedemocracy.org/pd

    ΠΗΓΗ: http://athens.indymedia.org/

  2. "Χρήσιμος" ο Καστοριάδης για ζητήματα "λειτουργίας" των "αγανακτισμένων" Says:

    ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από http://isotita.wordpress.com/

    ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

    «(…) Ελευθερη κοινωνια ειναι μια κοινωνια στην οποια η εξουσια ασκειται αποτελεσματικα απο τη συλλογικοτητα… στην οποια ολοι συμμετεχουν πραγματικα με ισοτητα. Αυτη η ισοτητα πραγματικης συμμετοχης… πρεπει να διασφαλιζεται, οσο περισσοτερο γινεται, απο αποτελεσματικους θεσμους.(…)

    Πραττω μαζι με τους αλλους σημαινει συμμετεχω, δεσμευομαι, ενωνομαι σε μια κοινη δραστηριοτητα― και αποδεχομαι μια οργανωμενη συνυπαρξη και συλλογικες επιχειρησεις στις οποιες οι αποφασεις παιρνονται απο κοινου και εκτελουνται απ’οσους συμμετεχουν στη διαμορφωση τους. (…)

    Επειδη αναγκαστικα υπαρχει εξουσια στην κοινωνια, οσοι δεν συμμετεχουν σ’αυτη την εξουσια στη βαση της ισοτητας κυριαρχουνται απ’αυτους που συμμετεχουν στην εξουσια και την ασκουν, ―συνεπως δεν ειναι ελευθεροι, ακομα κι αν εχουν την ηλιθια αυταπατη οτι ειναι, επειδη υποτιθεται πως αποφασισαν να ζησουν και να πεθανουν σαν ηλιθιοι (idiots), δηλαδη σαν απλοι ιδιωτες (ιδιωτευειν). (…)

    Χωρις τη δραστηριοτητα των πολιτων ολοι οι νομοι ειναι χαρτια διχως αξια. Οι δικαστες και τα δικαστηρια δεν ειναι δυνατον να μενουν αδεκαστοι και αδιαφθοροι σε μια κοινωνια ‘‘ατομικιστικων’’ προβατων που δεν ενδιαφερονται τι κανει η εξουσια. Η ελευθερια και η αυτονομια συνεπαγονται αναγκαστικα την ενεργο και στη βαση της ισοτητας συμμετοχη σε καθε κοινωνικη εξουσια που αποφασιζει για κοινες υποθεσεις.

    Ο φιλελευθερος- ιδιωτης διανοουμενος μπορει, αν ειναι αρκετα βλακας, να φανταζεται τον εαυτο του ελευθερο απολαμβανοντας τα προνομια που του εξασφαλιζει η θεσμισμενη κοινωνικη ταξη και λησμονωντας πως δεν εχει αποφασισει αυτος ουτε για τα μπιχλιμπιδια που του πουλανε, ουτε για τις ειδησεις που του παρουσιαζουν, ουτε για την ποιοτητα του αερα που αναπνεει. (…)

    Συμμετοχη στην εξουσια ειναι συμμετοχη στη θεσμιζουσα εξουσια. Σημαινει οτι καποιος μετεχει ισοτιμα με τους αλλους σε μια συλλογικοτητα που αυτοθεσμιζεται ρητα. Η ελευθερια σε μια κοινωνια εκφραζεται στους εξης δυο θεμελιωδεις νομους: δεν υπαρχει εκτελεση χωρις ισοτιμη συμμετοχη στη ληψη αποφασεων· δεν υπαρχει νομος χωρις ισοτιμη συμμετοχη στη θεσπιση του νομου. Μια αυτονομη συλλογικοτητα εχει εμβλημα και αυτοκαθορισμο: ειμαστε εκεινοι που εχουμε νομο να οριζουμε εμεις τους νομους μας.(…)» [Το Περιεχομενο του Σοσιαλισμου/Υψιλον/ σ. 14-20]

    «…Μπορουν να υπαρξουν, εχουν υπαρξει, και ελπιζουμε πως θα υπαρξουν παλι κοινωνιες διχως Κρατος, διχως δηλαδη ιεραρχικα οργανωμενο γραφειοκρατικο μηχανισμο, διαχωρισμενο απο την κοινωνια και κυριαρχο. Το Κρατος ειναι ενα ιστορικο δημιουργημα που μπορουμε να το εντοπισουμε μεσα στο χρονο και στο χωρο: Μεσοποταμια, Ανατολικη και ΝΑ Ασια, προκολομβιανη Μεσοαμερικη. Μια κοινωνια διχος τετοιο Κρατος ειναι δυνατη, νοητη, ευκταια. Μια κοινωνια ομως διχως ρητους θεσμους εξουσιας [ληψης αποφασεων] ειναι σκετος παραλογισμος, στον οποιο υπεπεσαν τοσο ο Μαρξ οσο και ο αναρχισμος…» [Η Ανοδος της Ασημαντοτητας -Υψιλον- σ.262]

    ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ

    «…Μια απο τις σημαντικοτερες λειτουργιες της σημερινης ιεραρχιας ειναι η οργανωση του καταναγκασμου… Στη δουλεια πχ, ειτε προκειται για εργαστηρια ή για γραφεια, ενα ουσιαστικο μερος της ‘‘δραστηριοτητας’’ του ιεραρχικου οργανου (απο τους αρχιεργατες μεχρι τη διευθυνση) ειναι η επιτηρηση, ο ελεγχος, η επιβολη ποινων, η μεση ή εμμεση επιβολη της ‘‘πειθαρχιας’’ και η αψογη εκτελεση των εντολων της διευθυνσης…

    Γιατι ομως χρειαζεται να υπαρχει καταναγκασμος; Διοτι σε γενικες γραμμες οι εργαζομενοι δεν ριχνονται με αυθορμητο ενθουσιασμο να εκτελεσουν αυτα που η διευθυνση θελει να κανουν. Γιατι αυτο; Διοτι ουτε η εργασια τους ουτε το προϊον της τους ανηκουν, διοτι νιωθουν οτι τους ξενωνουν και τους εκμεταλλευονται, διοτι δεν αποφασιζουν οι ιδιοι αυτο που κανουν και τον τροπο που θα το κανουν, ουτε τι θα γινει αυτο που κανουν.

    Με λιγα λογια, επειδη υπαρχει διαρκης συγκρουση μεταξυ εκεινων που εργαζονται και εκεινων που διευθυνουν την εργασια των αλλων και την καρπωνονται. Συνεπως… η ιεραρχια χρειαζεται για να οργανωνει τον καταναγκασμο, και ο καταναγκασμος χρειαζεται επειδη υπαρχει διαιρεση και συγκρουση, δηλαδη επειδη υπαρχει ιεραρχια [και εκμεταλλευση].

    Πιο γενικα, παρουσιαζουν την ιεραρχια απαραιτητη για τη ρυθμιση των συγκρουσεων, κρυβοντας το οτι η ιδια η υπαρξη της ιεραρχιας ειναι η πηγη της διαρκους συγκρουσης. Διοτι, οσο θα υπαρχει ενα ιεραρχικο συστημα, θα υπαρχει αναγκαστικα διαρκης αναζωπυρωση μιας ριζικης συγκρουσης μεταξυ ενος διευθυντικου και προνομιουχου στρωματος, και των υπολοιπων κατηγοριων που περιοριζονται σε ρολους εκτελεστη.»

    [Επειδη η ιδια η κοινωνια δεν πιστευει οτι μπορει ή δεν ενδιαφερεται να οργανωσει τη συμβιωση και τις δραστηριοτητες της, να αυτοδιευθυνθει, ενα στρωμα ‘‘φωτισμενων’’ κηδεμονων αναλαμβανει μονοπωλιακα τη θεσμοθετηση, τη νομοθεσια, την οργανωση και τη διευθυνση της ‘‘ανηλικης’’ κοινωνιας. Κατεχοντας αποκλειστικα τη ληψη αποφασεων, οι αρχοντες δεν οργανωνουν παρα την εκμεταλλευση της κοινωνιας, με ορους κτηνοτροφιας. Αρμεγουν το ποιμνιο, το κουρευουν, και το πουλανε στο χασαπη. Και η ηγεμονια τους ειναι δυνατη χαρη στους πλουσιοπαροχα αμοιβομενους διανοουμενους και δημοσιογραφους, που θα ορισουν ως βλακα, παραφρονα, δολιο ή ολα αυτα μαζι, οποιον αρνειται να δεχτει την ιεραρχια και την εκμεταλλευση ως λογικη, θεμιτη, φυσικη και αυτονοητη κοινωνικη ταξη πραγματων.]

    «Λεγεται οτι, αν δεν υπαρχει καταναγκασμος, δεν θα υπαρχει πειθαρχια, πως ο καθενας θα κανει ο,τι του καπνισει, πως θα βυθιστουμε στο χαος. Ολα αυτα ειναι μια ακομα σοφιστεια. Το ζητημα δεν ειναι να μαθουμε αν η πειθαρχια, ή καμια φορα και ο καταναγκασμος, χρειαζονται. Το ζητημα ειναι ποια πειθαρχια, ποιοι την εχουν αποφασισει, ποιοι την ελεγχουν, με ποιες μορφες και ποιους στοχους. [Πειθαρχια προς οφελος ποιων;]

    Οσο περισσοτερο οι στοχοι της πειθαρχιας ειναι ξενοι προς τις επιθυμιες εκεινων που οφειλουν να τους πραγματοποιησουν, τοσο πιο ξενες τους ειναι οι μορφες της πειθαρχιας και οι αποφασεις που αφορουν αυτους τους στοχους, και τοσο μεγαλυτερη αναγκη καταναγκασμου υπαρχει για να τις σεβαστουν.

    Αυτοδιαχειριζομενο συνολο δεν ειναι ενα συνολο χωρις πειθαρχια αλλα ενα συνολο που αποφασιζει το ιδιο την πειθαρχια του, και σε οριακες περιπτωσεις, τις ποινες που πρεπει να υποστουν εκεινοι που την παραβιαζουν αυθαιρετα.(…)» [Το Περιεχομενο του Σοσιαλισμου /Υψιλον/ σ.223-4]

    Πηγή: http://isotita.wordpress.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: