Πρωτομαγιά ενάντια στους παραχαράκτες της Ιστορίας

Το κείμενο του Σ. Γιελέν «Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ», αποτελεί έως σήμερα μία πολύτιμη πηγή ενημέρωσης για τις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκε η «εργατική πρωτομαγιά». Αναδημοσιεύθηκε και ανατυπώθηκε σε εκατοντάδες έντυπα και γλώσσες στον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες. Το κάνουμε κι εμείς, σήμερα, που το νόημα της εξέγερσης του Σικάγου, έχει διαστρεβλωθεί, παραχαραχτεί και προσαρμοστεί στα μέτρα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και της εξυπηρέτησης μικροπολιτικών συμφερόντων με στόχο την περίφημη «εργασιακή ειρήνη» και τη σιγή… νεκροταφείου. 

Το κείμενο φιλοξενείται σταθερά τα τελευταία 3 χρόνια στη στήλη «Σελίδες» του blog του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ με τίτλο: Σικάγο 1886 – Πώς “γεννήθηκε” η εργατική Πρωτομαγιά

Ο ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ καλεί όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ στην πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση, την Κυριακή στις 10.30 το πρωί στην πλατεία Αριστοτέλους.

Advertisements

3 Σχόλια to “Πρωτομαγιά ενάντια στους παραχαράκτες της Ιστορίας”

  1. To ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καλεί τα μέλη της στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση και είναι η εξής:

    Εργατική Πρωτομαγιά (28/4/2011)

    Θεσσαλονίκη, 28 Απριλίου 2011

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Απροκάλυπτη επίθεση για απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και κλιμακούμενη εφόρμηση στα δικαιώματά τους δέχονται και φέτος οι εργαζόμενοι. Πίσω από την κυνική προσέγγιση και την τρομοκρατική αριθμητική της κρίσης, δεν βρίσκονται απλά κάποια οικονομικά μεγέθη αλλά άνθρωποι που βλέπουν να διακυβεύεται σοβαρά το μέλλον και η ίδια η υπόστασή τους μέσα από την υπονόμευση και την προσπάθεια κατακρήμνισης ακόμη και των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους.
    Το μήνυμα της φετινής Πρωτομαγιάς δεν μπορεί παρά να αποτελεί απάντηση σ’ αυτήν την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι από την εργοδοσία και την κυβερνητική πολιτική, με την αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων την οποία επιτείνει το προσφάτως διαμορφωμένο νομικό τοπίο, το δυσμενέστερο των τελευταίων δεκαετιών.
    Οι δημοσιογράφοι, αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των εργαζομένων, αναλαμβάνουν με αίσθημα ευθύνης το καθήκον που απορρέει από την ιδιότητά τους, όχι μόνο να υπερασπιστούν τα δίκαια της επαγγελματικής τους οντότητας, αλλά και να μεταφέρουν και ενισχύσουν τη φωνή κάθε εργαζόμενου που διεκδικεί ένα δίκαιο και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον. Αυτό σημαίνει ότι υπερασπίζονται, παράλληλα, τη δημοκρατία, την ελευθεροτυπία, την ποιοτική ενημέρωση και τη δημοσιογραφική δεοντολογία.
    Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΜ-Θ καλεί όλους τους δημοσιογράφους να πάρουν μέρος στις κατά τόπους απεργιακές εκδηλώσεις, τιμώντας και μ’ αυτόν τον τρόπο την Πρωτομαγιά. Στη Θεσσαλονίκη καλούμαστε όλοι να συμμετάσχουμε στη συγκέντρωση που θα γίνει την Κυριακή 1/5/2011, στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Αριστοτέλους.

    Το Διοικητικό Συμβούλιο

  2. Κάλεσμα 1η Μάη – Θεσσαλονίκη

    από Κίνηση Εργατικής Χειραφέτησης & Αυτοοργάνωσης

    Μια εποχή ολόκληρη τελειώνει. Η εποχή που στη χώρα μας πήρε, εύστοχα, την ονομασία μιας μεταβατικής στιγμής, η «μεταπολίτευση» τελείωσε και παίρνει μαζί της τόσο δεδομένα όσο και ψευδαισθήσεις του παρελθόντος. Η νέα εποχή, η εποχή της ολοκληρωτικής υποταγής των αναγκών μας στη λογική της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός πολέμου με προφάσεις και αιτίες.

    Όπως και κάθε αιτία πόλεμου κρύβεται πίσω από μεγαλοπρεπή ψέματα και μεγαλόστομους μύθους. Ένας από τους πιο διαδεδομένους και κυρίαρχους μύθους που κατακλύζουν τα δελτία των 8 και τις εφημερίδες, μονοπωλώντας τη λεγόμενη «κοινή γνώμη» είναι η αποπληρωμή του χρέους. Ας τον εξετάσουμε:

    Είναι η Ελλάδα η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρώπη ή στον κόσμο ανάλογα με το μέγεθός της όπως προσπαθούν να μας πείσουν εδώ κι ένα χρόνο; Φυσικά και όχι. Βρίσκεται πολύ πιο κάτω από χώρες όπως π.χ. η Μ. Βρετανία, η Ολλανδία και η Γαλλία. Είναι η Ελλάδα πρωταθλητής σε δημόσιες δαπάνες; Φυσικά και όχι, και βρίσκεται πολύ πιο κάτω από χώρες όπως π.χ. η Γερμανία, η Γαλλία και το Βέλγιο, και μάλιστα ανά ποσοστό ΑΕΠ. Τα ίδια και στις κοινωνικές δαπάνες. Μήπως τότε η Ελλάδα έχει τους περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους; Φυσικά και όχι. Μάλιστα δεν βρίσκεται καν στις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη. Μήπως τότε έχουμε από τους υψηλότερους μισθούς στην Ευρώπη; Ούτε αυτό φυσικά είναι αλήθεια, καθώς η Ελλάδα σε αυτό κατέχει τη 15η θέση… Η αλήθεια είναι πως από το 1985 ως το 2005 οι ελληνικές επιχειρήσεις παρουσίασαν αύξηση κερδών 1150% (!) ενώ οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 5% (!) χάνοντας, φυσικά, τεράστιο μέρος της αγοραστικής τους δύναμης.
    Πιστεύουμε πως αυτά τα λίγα στοιχεία αρκούν να αντιληφθεί το μέγεθος του ψέματος που «δικαιολογεί» το νέο γύρο αυτού του κοινωνικού πολέμου.

    Ένας κοινωνικός πόλεμος βαθύτατα ταξικός.

    Με περίσσιο θράσος ΜΜΕ και πολιτικό σύστημα καλούν τους εργαζόμενους «να βγάλουν το κάρο από τη λάσπη». Ενώ από τη μία μας βομβαρδίζουν για τη νέα εθνική ιδέα της επανάκαμψης της οικονομίας, δηλαδή των κερδών τους, και την μείωση του χρέους, από την άλλη τα μέτρα ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων αποκαλύπτουν την ουσία της επίθεσης που δεχόμαστε. Τελικά το «κρυμμένο μυστικό» της καπιταλιστικής κρίσης, δεν είναι κάποιο χρέος που καλούμαστε να πληρώσουμε, αλλά το πέρασμα σε μια εποχή απόλυτου ελέγχου κάθε σφαίρας της ανθρώπινης ύπαρξης, για να διασφαλιστεί η μέγιστη κερδοφορία για το ντόπιο ή ξένο κεφάλαιο. Για να το πούμε πιο απλά, η μέγιστη επιδίωξη τους δεν είναι να σώσουν την οικονομία, αλλά να εκπέσουν τόσο πολύ τα εργατικά δικαιώματα, που θα πυροδοτήσει μια νέα έκρηξη-ανάπτυξη των βιομηχανικών, εμπορικών και τραπεζικών κερδών.

    Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα αυτό που προβάλλεται σαν «εθνική ιδέα», «εθνοσωτήριος» λογική του μνημονίου και της καπιταλιστικής λύσης στη κρίση, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια -αδιανόητα μαζικής σε έκταση και ένταση- κοινωνική καταστροφή.

    Το μέλλον που μας ετοιμάζουν είναι προδιαγραμμένο:
    Σχεδιάζουν την ουσιαστική απαγόρευση της χρήσης των υπηρεσιών υγείας, για το μεγαλύτερο κομμάτι των ανασφάλιστων εργαζομένων.
    Δρομολογούν την ιδιωτικοποίηση και τις αυξήσεις σε όλων των μορφές ενέργειας.

    Επιδιώκουν τον τριπλασιασμό των ανέργων. Η ανεργία χρησιμοποιείται ως βασικό συστατικό του συστήματος για να πιέζει τη κοινωνία σε διαρκή συνθηκολόγηση απέναντι στις ορέξεις του κάθε εργοδότη. Σχεδιάζουν και υλοποιούν τη μείωση και το πάγωμα έως και εκμηδένιση όλων των παροχών και επιδομάτων στους ανέργους.

    Σχεδιάζουν και υλοποιούν τη διάλυση της εργατικής νομοθεσίας. Η αρχή έγινε ήδη με τη θέσπιση της εκ περιτροπής εργασίας που δίνει το δικαίωμα σε κάθε αφεντικό να μειώνει τις εργάσιμες μέρες χωρίς διαπραγμάτευση. Στόχος τους είναι η ατομική διαπραγμάτευση του κάθε έναν από εμάς με την εργοδοσία, και τελικά η ατομική σύμβαση χωρίς κανένα δικαίωμα.
    Πριμοδοτούν με κάθε μέσο την ανασφάλιστη, «μαύρη» εργασία στην οποία έχουν οδηγηθεί χιλιάδες νέοι και μετανάστες ήδη από σήμερα.

    Σε αυτή ακριβώς την χρονική στιγμή, καλείται το εργατικό κίνημα όχι μόνο να δώσει μια από τις μεγαλύτερες μάχες του αλλά και να κερδίσει. Πώς όμως;

    Σήμερα, το κράτος και οι εργοδότες ως εκπροσώπους των εργαζομένων αναγνωρίζουν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ . Επιπλέον εξ ονόματος του κόσμου της εργασίας μιλούν αποκλειστικά και μόνο αυτοί κάνοντας μάλιστα προτάσεις που όχι μόνο καμία σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα των εργαζομένων αλλά συχνά είναι και στην κατεύθυνση της περαιτέρω εξαθλίωσης τους. Πώς αλλιώς να δούμε όλες αυτές τις αποφάσεις της ΓΣΕΕ για στήριξη της Εθνικής Ανάπτυξης, λες και αυτή η Ανάπτυξη σήμαινε ποτέ κάτι άλλο από αύξηση του κέρδους των εργοδοτών, όπως καλύτερους μισθούς και όρους εργασίας. Πως αλλιώς να χαρακτηρίσουμε την σύμβαση εργασίας, με μηδενικές αυξήσεις, την ώρα που η καθημερινή ζωή συνεχώς ακριβαίνει, την υποταγή του κάθε Παναγόπουλου στην απελευθέρωση των απολύσεων και στην ατομική διαπραγμάτευση παρά ως χυδαιότητα εις βάρος των εργατών; Αλλά και τα πρόσφατα σκάνδαλα, όπως αυτό της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, με τους αρχισυνδικαλιστές να σπαταλούν το ταμείο του συνδικάτου σε πολυτελείς απολαύσεις και να συνδιαλέγονται με τους εργοδότες για παχυλές χρηματοδοτήσεις την ίδια στιγμή που τα πρωτοβάθμια σωματεία στη ΔΕΗ δίνουν τη μάχη για την ένταξη όλων των εργατών της ΔΕΗ στο σωματείο, για καλύτερους όρους εργασίας, πώς αλλιώς μπορούν να ειπωθούν παρά σαν υπονόμευση του αγώνα που καλείται να δώσει ο κάθε εργαζόμενος;

    Μπορεί αυτό το εργατικό κίνημα να είναι νικηφόρο; Μπορεί να εμπνεύσει τη συλλογικότητα, την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους; Μπορεί να πείσει πώς από αυτήν την Κρίση του κεφαλαίου νικητής θα βγει η εργατική τάξη;

    Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει πλέον να τρέφει αυταπάτες για το ότι η ΓΣΕΕ και όλα τα μορφώματα που τόσο πολύ της μοιάζουν, όπως το ΠΑΜΕ, έχουν κάποια σχέση με το νικηφόρο εργατικό κίνημα και μπορούν να ενώσουν τους εργαζόμενους.

    Αυτό που σήμερα είναι πιο αναγκαίο παρά ποτέ είναι ένα εργατικό κίνημα συγκροτημένο από την βάση των εργαζομένων που θα παλεύει για την εργατική χειραφέτηση. Ένα κίνημα, δηλαδή, που δεν θα υπερασπίζεται απλά κάποια κεκτημένα αλλά θα διεκδικεί κάθε στιγμή όλα αυτά που του ανήκουν , όχι για μόνο για να ζει στο ύψος των αναγκών του αλλά για να ζει τη ζωή που θέλει. Ένα κίνημα που θα συγκροτείται στην βάση των γενικών συνελεύσεων των σωματείων εργαζομένων και θα επιδιώκει τον διαρκή συντονισμό τους. Που δεν θα διακρίνει σε ντόπιους και ξένους εργάτες, αλλά αντίθετα θα πετά έξω από τα σωματεία το κράτος και την εργοδοσία.

    Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα σταυροδρόμι. Ή θα πάμε πίσω αφήνοντας για μια ακόμη φορά το κεφάλαιο να νικήσει, αφήνοντας το να εγκαθιδρύσει εκείνη τη νέα τάξη πραγμάτων όπου τα δικαιώματα και οι ανάγκες των εργαζομένων δεν θα έχουν καμία θέση, ή θα πάμε μπροστά και προτάσσοντας τις ανάγκες μας και διεκδικώντας τα δικαιώματα μας θα προτάξουμε μια άλλη κοινωνία. Μια κοινωνία που ο καπιταλισμός δεν θα έχει καμία θέση, που τα μέσα παραγωγής θα είναι στα χέρια αυτών που τα χειρίζονται, που εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν θα υπάρχει.

    Είναι καιρός να κάνουμε το πρώτο αποφασιστικό βήμα. Οργανωνόμαστε στα σωματεία, ιδρύουμε νέα εκεί που δεν υπάρχουν, δημιουργούμε επιτροπές αγώνα, διαδηλώνουμε, απεργούμε.

    Συμμετέχουμε στη διαδήλωση για την εργατική 1 ΜΑΗ στη Καμάρα
    Απεργούμε στη πανεργατική απεργία στις 11 Μάη.

    Κίνηση Εργατικής Χειραφέτησης & Αυτοοργάνωσης

    federacion-salonica.blogspot.com

  3. Χαμπαριασμένος Says:

    H τρομολαγνεία επιστρέφει στις οθόνες μας, όλως τυχαίως λίγες ώρες πριν τις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις και λίγες ημέρες πριν την απεργία της 11ης Μαρτίου. Όλως τυχαίως, η εξουσία εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο και «θυμάται» τον τραγικό χαμό των τριών εργαζομένων στη ΜΑΡΦΙΝ, ΤΩΡΑ, ενώ και πάλι όλως… τυχαίως, η εκπομπή του MEGA «Πρωταγωνιστές» προαναγγέλλει εδώ και ημέρες «φτιάχνοντας» κλίμα, εκπομπή-αφιέρωμα για το ίδιο θέμα το βράδυ της… Πρωτομαγιάς!

    Η Κρατική Ορχήστρα σε πλήρη… ανάπτυξη! Συγχαρητήρια! Κανείς δεν σας… πήρε χαμπάρι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: