Απολύσεις και απεργίες σε ΣΚΑΙ και ΑΝΤ1. Προς εκτόνωση η κατάσταση στο Άλτερ;

Σημαντικές εξελίξεις στην υπόθεση ALTER σηματοδότησε η Παρασκευή, στην διάρκεια της οποίας οι τεχνικοί συζήτησαν την πρόταση που είχαν κάνει οι δημοσιογράφοι του σταθμού, να «βγαίνει» τουλάχιστον το δελτίο ειδήσεων του Παυλόπουλου και το κεντρικό Δελτίο του Χατζηνικολάου, με παράλληλη διατήρηση της επίσχεσης εργασίας στην οποία βρίσκονται για άλλες εκπομπές. Μετά τη νέα επικοινωνία με τους εργαζόμενους,  του διευθύνοντος συμβούλου Κ.Γιαννίκου και την έγγραφη δέσμευση του για πληρωμές των δεδουλευμένων μέχρι τις 21 Απριλίου, οι τεχνικοί αποφάσισαν αρχικά να αποδεχτούν την πρόταση των δημοσιογράφων και ίσως μάλιστα αναστείλουν την επίσχεση, ωστόσο οι τελικές τους αποφάσεις μάλλον θα ληφθούν και θα εφαρμοστούν από την Δευτέρα. Το μεγάλο ερώτημα αφορά και πάλι στο σύνολο των εργαζόμενων που ένας θεός ξέρει πως θα συνεχίσουν να εργάζονται απλήρωτοι.

Ο όμιλος Αλαφούζου πρωτοπορεί για άλλη μια φορά και μας ανοίγει τα μάτια, με επώδυνο πάντα τρόπο. Πριν από λίγο καιρό η διοίκηση του ομίλου ευχαριστούσε τους εργαζόμενους που αποδέχτηκαν τις κατάπτυστες ατομικές συμβάσεις με μειώσεις 10%, διαβεβαιώνοντας ότι για ένα έτος δεν πρόκειται να γίνουν απολύσεις. Σήμερα έγινε γνωστό ότι από τον  «Σκάι 100,3» απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες ο συνάδελφος  Αρης Χατζηστεφάνου (λέγεται ότι οι αποδοχές του δεν ξεπερνούσαν τα 1200 ευρώ) και τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν από τον όμιλο, άλλοι 10 τεχνικοί, 4 διοικητικοί  και μια ραδιοφωνική παραγωγός τού «Μελωδία 99,2» . Αυτά να τα βλέπουν μερικοί οι οποίοι «καταπίνουν» τις ατομικές συμβάσεις με το κιλό, θέλοντας υποτίθεται να σώσουν θέσεις εργασίας και καταλήγουν και θέσεις να μην σώζουν και τις συλλογικές συμβάσεις να σαμποτάρουν  με καταστρεπτικά για τον κλάδο αποτελέσματα.

Την ίδια στιγμή από τον τηλεοπτικό σταθμό του ΑΝΤΕΝΝΑ απολύθηκαν οι δημοσιογράφοι Αργυρώ Κράια και Άντζελα Καραγεώργου, οι οποίες εργάζονταν στο μέσο πέραν των 10 ετών. Ο ΑΝΤ1, ακολουθώντας την γνωστή εδώ και χρόνια αντεργατική τακτική, δεν σταματάει να απολύει και να «εξολοθρεύει» εργαζόμενους και αυτό για να μπορεί ο κ.Κυριακού να εξοικονομεί και να επενδύει δεκάδες εκατομμύρια σε άλλες επιχειρήσεις . Ο κόσμος πάντως σχολιάζει το θράσος με το οποίο η κ.Κυριακού δηλώνει «Αγάπη» για τα παιδιά, την στιγμή που ο σύζυγος της απολύει οικογενειάρχες, πατέρες και μητέρες που προσπαθούν οι ίδιοι να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις, η ΕΣΗΕΑ αποφάσισε την κήρυξη απεργιών στους 2 ομίλους και έπεται συνέχεια . Δείτε στα λίνκ που ακολουθούν τις ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ για τις απεργίες.

ΓΙΑ ΑΝΤ1 : http://www.esiea.gr/gr/2arxeio/2011/04/06.htm

ΓΙΑ ΣΚΑΪ : http://www.esiea.gr/gr/2arxeio/2011/04/05.htm

Advertisements

2 Σχόλια to “Απολύσεις και απεργίες σε ΣΚΑΙ και ΑΝΤ1. Προς εκτόνωση η κατάσταση στο Άλτερ;”

  1. Αιώνες ολόκληρους μετά τις autos da fe, διαπιστώνουμε τελικά ότι δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ζούμε ένα Νέο Μεσαίωνα, στον οποίο οι διαφορετικές ιδέες διώκονται και οι «αιρετικοί» ναι μεν δεν καίγονται στην πυρά, αλλά εξοντώνονται συστηματικά με άλλους, πιο «πολιτισμένους» τρόπους.

    Στα σχεδόν 400 χρόνια (1481-1850) που έδρασε η διαβόητη Ιερά Εξέταση, χιλιάδες «αιρετικοί» κατηγορήθηκαν, βασανίστηκαν και κάηκαν στην πυρά επειδή κατά κάποιον τρόπο παρεξέκλιναν των αρχών του καθολικισμού. Για την Ιερά Εξέταση, «αιρετικοί» δεν ήταν μόνο όσοι Εβραίοι επέλεξαν να ασπαστούν τον καθολικισμό προκειμένου ν’ αποφύγουν το θάνατο (γνωστοί και ως “conversos”). Οποιοσδήποτε άρθρωνε λόγο διαφορετικό, νεωτερικό ή ριζοσπαστικό, έμπαινε στο στόχαστρο των ιεροεξεταστών ως ύποπτος και εξαιρετικά επικίνδυνος για το status quo.

    Ως εκ τούτου η Ιερά Εξέταση ήταν κατά βάσιν ένα όργανο πολιτικό, στόχος του οποίου ήταν η εξόντωση των «άλλων» και ο εκφοβισμός του λαού. Σε αυτό συνηγορεί και η κατάρτιση του Index Librorum Prohibitorum, της λίστας των «απαγορευμένων» βιβλίων, η οποίαεξακολούθησε να υφίσταται και να εμπλουτίζεται πολύ καιρό μετά την κατάργηση της Ιεράς Εξέτασης. Δεν είναι τυχαίο ότι στη λίστα συμπεριλήφθησαν κατά καιρούς έργα του Κοπέρνικου, του Ντεκάρτ, του Καζαντζάκη, του Σαρτρ, του Μαρξ, του Γαλιλαίου κ.ά.

    Η γνωστότερη «παρακαταθήκη» της Ιεράς Εξέτασης ήταν η τελετή “auto da fe” («πράξη πίστης»), η οποία συνδέθηκε άρρηκτα με το κάψιμο στην πυρά των «αιρετικών». Το κάψιμο λάμβανε χώρα συνήθως την Κυριακή, ώστε να διασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή προσέλευση πολιτών. Παρών ήταν και ο εκάστοτε βασιλιάς, επιβεβαιώνοντας έτσι την υποτιθέμενη θεϊκή του υπόσταση και το αναφαίρετο δικαίωμά του ν’ αποφασίζει για τη ζωή και το θάνατο των υπηκόων του.

    Εάν ο καταδικασμένος, έστω και την τελευταία στιγμή, εκδήλωνε την μετάνοιά του και την πίστη του στον καθολικισμό, ο δήμιος του έκανε τη χάρη να τον στραγγαλίσει ώστε να μη ζήσει το μαρτύριο της πυράς. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, ο θάνατος των καταδικασμένων οφειλόταν σε ασφυξία από τα αέρια που εκλύονταν και όχι από την πυρά αυτή καθ’ εαυτή. Παρ’ όλ’ αυτά, ένας έμπειρος δήμιος μπορούσε να οργανώσει τη διαδικασία κατά τρόπο τέτοιο ώστε το θύμα να καεί ζωντανό, αργά και βασανιστικά.

    Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι μετά το κάψιμο, οι συγγενείς του θύματος λάμβαναν αναλυτικό λογαριασμό (μάλλον από κάποιον μακρινό πρόγονο του Παπακωνσταντίνου), στον οποίο αναγράφονταν λεπτομερώς όλα τα βασανιστήρια και η ταρίφα του καθενός από αυτά. Η οικογένεια ήταν υποχρεωμένη να πληρώσει το λογαριασμό, καθώς προφανώς ο «αιρετικός» συγγενής τους επιβάρυνε την εθνική οικονομία και αύξανε το κρατικό έλλειμμα.

    Αιώνες ολόκληρους μετά τις autos da fe, διαπιστώνουμε τελικά ότι δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ζούμε ένα Νέο Μεσαίωνα, στον οποίο οι διαφορετικές ιδέες διώκονται και οι «αιρετικοί» ναι μεν δεν καίγονται στην πυρά, αλλά εξοντώνονται συστηματικά με άλλους, πιο «πολιτισμένους» τρόπους.

    Οι τρομοκρατικές απολύσεις στο σύνολό τους αποτελούν μια τέτοια «πολιτισμένη» απόπειρα φίμωσης και εξόντωσης, ειδικά στην περίπτωση των εργαζόμενων σε ομίλους ΜΜΕ. Είτε αυτοί είναι συνδικαλιστές (όπως στην περίπτωση της ΙΜΑΚΟ) είτε δημοσιογράφοι (όπως στην περίπτωση του ΣΚΑΙ και της αιφνιδιαστικής απόλυσης του Χατζηστεφάνου), ο στόχος είναι ο «παραδειγματισμός» των υπολοίπων και η εξαφάνιση από τον χάρτη όσων αρθρώνουν λόγο διαφορετικό και αντισυστημικό.

    Ο Άρης Χατζηστεφάνου αποτελεί μία από τις ελάχιστες –δυστυχώς- περιπτώσεις δημοσιογράφων που, μέχρι στιγμής, διατηρούν την συνέπεια και την ακεραιότητά τους σε καιρούς χαλεπούς. Άσχετα αν είναι αρεστός σε κάποιους ή όχι, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ουδέποτε υπήρξε φερέφωνο του καθεστώτος. Μέσω της δουλειάς του (Infowar, thepressproject, themediaproject, κ.ά.) μίλησε πολλές φορές για αλήθειες που οι υπόλοιποι συνάδελφοί του αποκρύπτουν κατ’ εντολή του συστήματος.

    Η απόλυσή του από τον ΣΚΑΙ συμπίπτει χρονικά με το γεγονός ότι το ντοκιμαντέρ του Χατζηστεφάνου “Debtocracy” («Χρεωκρατία») βρίσκεται επί του παρόντος στο τελικό στάδιο του μοντάζ και αναμένεται να βγει στον αέρα από μέρα σε μέρα. Το ντοκιμαντέρ αποτελεί το πρώτο και μοναδικό ελληνικό παράδειγμα συνεταιριστικής παραγωγής οπτικοακουστικού περιεχομένου. Χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τους πολίτες, οι οποίοι μπορούσαν να δωρίσουν όποιο ποσό επιθυμούσαν και αυτομάτως θεωρούνταν συμπαραγωγοί. Το όλο εγχείρημα είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και οι συντελεστές του δούλεψαν εθελοντικά και όχι με στόχο το προσωπικό κέρδος και την αναγνώριση.

    Επομένως, η απόλυση του Χατζηστεφάνου δεν έχει να κάνει μόνο με τον διαφορετικό λόγο που αρθρώνει και ο οποίος έρχεται σε αντίθεση με την απροκάλυπτη φιλοκυβερνητική γραμμή του υποτιθεμένου «αντάρτη» ΣΚΑΙ, ο οποίος, τον Δεκέμβριο του ’08 (για να μην ξεχνιόμαστε) μόνο που δεν έπαιζε το “Bandiera Rossa”.

    Έχει επίσης να κάνει με το γεγονός ότι το “Debtocracy”, ως συνεταιριστικό εγχείρημα, ίσως αποτελεί μια εικόνα από το μέλλον, μια πρόταση για το πώς μπορεί να ενσαρκωθεί προσεχώς η αντιπληροφόρηση. Η εικόνα αυτή, όπως και κάθε παρόμοια με αυτήν, σαφώς και δεν συμφέρει την καθεστωτική δημοσιογραφία η οποία εξαρτάται και χρηματοδοτείται από τις πολυεθνικές, τους διαφημιστές και το κράτος. Αν όλο και περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε πως μπορούμε να πάρουμε την πληροφόρηση στα χέρια μας και ν’ αντιταχθούμε στην καθεστωτική προπαγάνδα, τότε τα παπαγαλάκια και οι μάρκετερς θα βρεθούν χωρίς δουλειά, το μηντιακό σύστημα θα καταρρεύσει και ο Πρετεντέρης δεν θα ‘χει λεφτά ν’ αγοράσει κάνα φτηνό κοστουμάκι από το αγαπημένο του Mah Jong στο Κολωνάκι.

    Πέραν αυτού, η απόλυση οποιουδήποτε δημοσιογράφου δεν ανήκει στην τάξη των προνομιούχων με τους υπέρογκους μισθούς, στοχεύει στην οικονομική του ασφυξία και στο ανελέητο τσάκισμά του από την καθημερινότητα. «Νηστικό αρκούδι δε χορεύει», υποστηρίζει η γνωστή παροιμία και, συνεπώς, «νηστικός δημοσιογράφος δεν μιλάει», οπότε όλα καλά.

    Το σίγουρο είναι ότι ο Χατζηστεφάνου δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος δημοσιογράφος του οποίου επιχειρείται η εξόντωση. Δυστυχώς στο άμεσο μέλλον το πιθανότερο είναι να αυξηθούν οι autos da fe, όχι μόνο δημοσιογράφων που αρθρώνουν αντικαθεστωτικό λόγο, αλλά και όλων όσοι αρνούνται να χάψουν το παραμύθι που τους σερβίρει καθημερινά η καθεστωτική προπαγάνδα.

    Όσο τα παπαγαλάκια και οι όμιλοι στήνουν τις πυρές τους, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να σιωπήσουμε. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε αμέτοχοι το «κάψιμο» οποιουδήποτε συνανθρώπου μας τολμάει να μιλήσει ελεύθερα, είτε αυτός είναι συνδικαλιστής, είτε επαναστάτης, είτε δημοσιογράφος. Αργά αλλά σταθερά οι πυρές στήνονται για όλους μας. Πριν μας «κάψουν» αυτοί, ας τους «κάψουμε» εμείς, με όποιο μέσο διαθέτουμε, με την αλληλεγγύη, την επιμονή και υποστηρίζοντας, πάνω απ’ όλα, το αναφαίρετο δικαίωμά μας να ζούμε ελεύθεροι και αξιοπρεπώς.

    Χρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:

    Οργή κι επιμονή. Γνώση και αγανάχτηση.

    Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά. Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.

    Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.

    Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς

    την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.

    (Μπέρτολτ Μπρεχτ, από το θεατρικό έργο «Η απόφαση» – DieMassnahme-, 1930. Μτφ Μάριου Πλωρίτη, Ε΄ Έκδοση, Εκδόσεις Θεμέλιο).

    Αναδημοσίευση από: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1278861

  2. Ελπίζω η «φωνή» του συναδέλφου Χατζηστεφάνου να μην σταματήσει πλέον. Αντίθετα, να γίνει πιο δυνατή όπως το ατσάλι με την φωτιά. Είμαι σίγουρος ότι υγειώς σκεπτόμενοι δημοσιογράφοι και άλλοι συνάνθρωποι θα κάνουν ότι μπορούν για να στηρίξουν τέτοιες «φωνές» που σπανίζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: