Οι χαμένες ευκαιρίες της γενικής συνελευσης της ΕΣΗΕΜ-Θ

«Δε δίνουμε αγώνες που είναι χαμένοι», είπε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΜ-Θ κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης το προηγούμενο Σάββατο. Ως «Ασύνταχτος Τύπος» ούτε εκπλαγήκαμε, ούτε από τα σύννεφα πέσαμε.

Το έχουμε πει και το έχουμε φωνάξει, ότι ο συγκεκριμένος, αλλά και οι υπόλοιποι της πλειοψηφίας, έχουν μπερδέψει ορισμένα πράγματα. Και κυρίως έχουν μπερδέψει την πολιτική με το συνδικαλισμό. Εξηγούμαστε:

Πολλές φορές χρησιμοποιούν, οι της πλειοψηφίας, την πολιτική προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα ζητήματα του κλάδου. Μόνο που η ΕΣΗΕΜ-Θ δεν είναι κόμμα, ούτε παράταξη. Είναι συνδικαλιστικό σωματείο και οφείλει να λειτουργεί έτσι. Πολύ απλά όταν προτάσσεται η πολιτική, έναντι του συνδικαλισμού, το παιχνίδι χάνεται.  Πολιτικοί δεν είμαστε, άρα παίζουμε σε ξένο γήπεδο, οπότε το πιο πιθανό είναι να χάσουμε.

Ο ρόλος της ΕΣΗΕΜΘ πρέπει να είναι καθαρά συνδικαλιστικός. Λειτουργεί διεκδικητικά και αντιμετωπίζει τα προβλήματα ξεκόβοντας κάθε είδους ορέξεις.

Ας πάρουμε το παράδειγμα του «Αγγελιοφόρου». Η πλειοψηφία της ΕΣΗΕΜ-Θ πήγε σε μια διαπραγμάτευση, που από την αρχή, ήταν χαμένη. Η λογική της ήταν να χάσουμε όσο το δυνατό λιγότερα, για αυτό και καταλήξαμε στις ατομικές συμβάσεις, που μάλιστα το παρουσίασε ως νίκη. Δηλαδή είναι σα να χάνεις στο ποδόσφαιρο 2-0, αλλά να λες, δε πειράζει έχασα λίγο. Η ήττα κύριοι είναι ήττα, δεν υπάρχει ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο. Άσε που δε χάσαμε 2-0…

Το λάθος λοιπόν ήταν από την αρχή μπήκε σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης η οποία, όσο περισσότερο σερνόταν χρονικά, τόσο λιγόστευαν τα επιχειρήματα και οι αντιστάσεις. Αποτέλεσμα να συρθούν οι εργαζόμενοι-πλην επτά- να υπογράψουν τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Αυτό ήταν περισσότερο πολιτική διαδικασία. Αν λειτουργούσε από την αρχή συνδικαλιστικά, η πλειοψηφία της ΕΣΗΕΜ-Θ, θα υπήρχε σταθερή θέση, χωρίς ταλαντεύσεις και χωρίς «ψιλά γράμματα».   

 Όπως επίσης αποδείχτηκε λάθος και η τακτική της πλειοψηφίας να καθυστερήσει την έκτακτη γενική συνέλευση, αγνοώντας τις 233 υπογραφές των συναδέλφων, που στη συνέχεια αφού τη «βάφτισε» τακτική, στρίμωξε στα θέματα της ημερήσιας διάταξης και τα εργασιακά. Μόνο που οι 233 συνάδελφοι, με την υπογραφή τους, ζητούσαν έκτακτη γενική συνέλευση με αποκλειστικό θέμα τα εργασιακά του κλάδου. Εκεί όλοι μαζί θα βάζαμε τις «κόκκινες γραμμές», και όχι ανά μέσο ενημέρωσης με αποτέλεσμα άλλα να ισχύουν τώρα στη «Μακεδονία» ( εκ περιτροπής) και άλλα στον «Αγγελιοφόρο» ( ατομικές συμβάσεις).

Αλήθεια αυτοί που τόσο κόπτονται για την ενότητα και τη συνέχεια της ΕΣΗΕΜ-Θ πως αισθάνονται σήμερα που χώρισαν σε κατηγορίες τους εργαζόμενους; Ποιος λειτουργεί διχαστικά, τώρα που οι συνάδελφοι, κοιτούν ο ένας τον άλλο με μισό μάτι;

«Δεν δίνουμε αγώνες που είναι χαμένοι». Κάτι μου λέει, πως η «κοινή λογική», έμεινε απλά κοινή και εκδιδομένη για λίγα χρήματα, διότι τα όσα συμβαίνουν μόνο λογικά δεν είναι…  

                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: