ΤΩΡΑ! Διαμαρτυρία συμβασιούχων της ΕΡΤ-3 στην οδό Αγγελάκη

Διαμαρτυρία συμβασιούχων της ΕΡΤ-3 βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή την ώρα (απόγευμα Τετάρτης) στο κτίριο που στεγάζει το Β’ Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της ΕΡΤ-3, «9.58FM», στην οδό Αγγελάκη 6 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Οι συμβασιούχοι καλούν σε συμπαράσταση στον αγώνα τους, ενώ έχουν αναρτήσει πανό στην είσοδο του κτιρίου. Καλούν δε τους συναδέλφους τους αορίστου χρόνου να στηρίξουν το αίτημά τους για τη ματαίωση της διακοπής των συμβάσεών τους από αύριο το πρωί 1/7/2010. Καλούν την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στην εργασιακή τους εξόντωση. Η συμμετοχή και η πλαισίωση της κινητοποίησης των συμβασιούχων στην οδό Αγγελάκη από εργαζόμενους αορίστου χρόνου, κρίνεται επιτακτική.


Advertisements

3 Σχόλια to “ΤΩΡΑ! Διαμαρτυρία συμβασιούχων της ΕΡΤ-3 στην οδό Αγγελάκη”

  1. Παιδιά με λαμπερά μάτια Says:

    Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό των συνδικαλιστικών ανακοινώσεων, των συνεδριάσεων, της φανφάρας και των τρισάθλιων γραφειοκρατών, η κίνηση αυτή να κρεμαστεί ένα πανό έξω από ένα από τα ραδιόφωνα της ΕΡΤ-3 ήταν ό,τι πιο αυθεντικό γεννήθηκε μέσα σε έναν χώρο που ξεχειλίζει από ρουφιάνους, βολεψάκιδες, φοβιτσιάριδες, αλλαζόνες και κότες.

    Χωρίς φωνές, αυθόρμητα, μια παρέα νέων τεχνικών συμβασιούχων, παιδιών-διαμαντιών της νέας γενιάς που δεν καταλαβαίνει από πολιτικαντισμούς και τακτικές, αισθάνθηκε την πηγαία ανάγκη να εκφραστεί. Γεννήθηκε χθες το μεσημέρι η ιδέα. Αγόρασαν μαύρο ύφασμα, σαν τη μαύρη τους καρδιά, μας προσπέρασαν όλους, και με άσπρο χρώμα σαν τα όνειρά τους, «ζωφράφισαν» λίγες λέξεις, όχι «ξύλινα» λόγια και «θαυμαστικά». ΕΡΤ 3 – ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ. Το κρέμασαν στα κάγκελα να στεγνώσει. Μα αυτά τα γράμματα, απλά, κοφτερά, δεν στεγνώνουν με τίποτα μέσα στην υγρασία…

    Αυτό το πανό κύριοι ποιητάδες και «γραμματικοί» είναι η σύγχρονη ποίηση. Ωμή, λίγες λέξεις, η αλήθεια, το τώρα. Ούτε το σκοτεινό αύριο. Ούτε το νεκρό χθες. Το σήμερα. Το κατασκότεινο.

    Όλοι οι υπόλοιποι, αριστεροί, δεξιοί και κεντρώοι, μπορούμε να ξαναδώσουμε το καθιερωμένο μας ραντεβού στην επόμενη προγραμματισμένη απεργία της ΓΣΕΕ, να ξαναφωνάξουμε σε άδειους δρόμους και μετά να πάμε να τα πιούμε στα ουζερί στο Μπιτ-Μπαζάρ.

    Τα παιδιά αυτά από σήμερα δεν θα τα ξαναδούμε. Ήταν οι συνάδελφοί μας. Παιδιά με λαμπερά μάτια. Θα βρουν τον δρόμο τους. Αρκεί να μη βρεθούμε εμείς ξανά στον δρόμο τους…

    Ένας αμήχανος ασύνταχτος τύπος

    • Σιγά θα μας πάρουν τα σορόπια γι αυτό που έκαναν τα… παιδιά. Τώρα ξύπνησαν; Ποια είναι αυτά τα… παιδάκια; Που ήταν το προηγούμενο διάστημα; Τόσο καιρό ψάχναμε συμβασιούχο να βοηθήσει την κατάσταση και τον βρίσκαμε με το κιάλι…
      Τα… παιδιά αν θέλουν να κάνουν κάτι σοβαρό να μη χαθούν αλλά να είναι εδώ, δίπλα στην κατάσταση, στην κόντρα. Να βάλουν πλάτη.
      Έλεος με την υπερβολή. Ένα πανό είναι. Τίποτα άλλο. Δεν είδα μπλοκ συμβασιούχων στην τελευταία απεργία, ούτε στις προηγούμενες. Αν δεν κάνουμε την μιζέρια και την γκρίνια, πολιτική και συνδικαλιστική δράση, την βάψαμε, και ας βάψουν κάποιοι δεκάδες πανό…

  2. Για τα παιδιά με το πανό Says:

    Αυτά τα «παιδάκια», όπως τα αποκαλείς, σήμερα δεν έχουν δουλειά. Προφανώς, κύριε φαστμπίτερ, εσύ έχεις δουλειά. Αυτή είναι η διαφορά.

    Τι να κάνουμε; Δεν είπαμε ότι έκαναν τα παιδιά και καμιά επανάσταση! Αισθάνθηκαν ότι κάτι έπρεπε να κάνουν. Καθυστερημένα, εντάξει. Αλλά ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΤΙ. Και είναι νέοι τεχνικοί. Πολλοί από αυτούς κατέβηκαν και στην πορεία. Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των συμβασιούχων δημοσιογράφων. Των… «λειτουργών της ενημέρωσης»!

    Και, ναι: ΉΤΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΛΑΜΠΕΡΑ ΜΑΤΙΑ. Αν δεν θέλουμε εμείς να τα βλέπουμε, δικαίωμά μας. Αλλά, έτσι, μάλλον ανήκουμε ήδη κι εμείς στην «γηρασμένη γενιά» των ΜΜΕ.

    Δεν υπάρχει καμιά υπερβολή. Το πανό αυτό ήταν η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ τα τελευταία χρόνια που ξέφυγε από τα καθιερωμένα. Δεν είναι ούτε κάτι περισσότερο ούτε κάτι λιγότερο από αυτό που είναι.

    Το ότι θα μπορούσαν να γίνουν πολλά περισσότερα, είναι άλλη κουβέντα. Το ότι οι ευθύνες όμως των συνδικαλιστικών σωματείων και των εργασιακών αντιπροσώπων είναι τεράστιες, είναι δεδομένο. Δεν φρόντισαν ποτέ να τους κινητοποιήσουν, τους καθησύχαζαν συνεχώς και τους είχαν γραμμένους. Σε μια τέτοια πραγματικότητα, ένα μαύρο πανό αναρτημένο έξω από ένα κρατικό ραδιόφωνο, αποκτά τη δική του σημασία.

    Μακάρι σε κάθε ΜΜΕ της πόλης να ήταν αναρτημένο ένα τέτοιο πανό με τα αιτήματά μας. Αλλά, ίσως, θα πρέπει κάποιοι πρώτα να απολυθούν ή να μειωθούν οι μισθοί τους για να το πράξουν. ΌΠως έκαναν άλλωστε και τα παιδιά με τα λαμπερά μάτια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: