Το τρομοθέαμα, η οικονομική τρομοκρατία, οι δημοσιογράφοι και ο μεγάλος αδελφός….

Ζούμε την εποχή του μεγάλου αδελφού. Στην κυριολεξία. Ο χώρος της ενημέρωσης έχει μετατραπεί σε μία αρένα όπου όλα τα αρπαχτικά επιχειρούν πάνοπλα και αδυσώπητα. Τα συμφέροντα είναι τεράστια και τα λεφτά πολλά. Το σύστημα πέρα από τα παραδοσιακά μέσα κοινωνικού ελέγχου, σήμερα βασίζει την σταθερότητα και εξέλιξη του στην απόδοση και την «αποτελεσματικότητα» των μέσων μαζικής εξημέρωσης.

Τρανταχτό παράδειγμα των ημερών το τρομοθέαμα και η τρομουστερία. Προηγήθηκε η πλύση εγκεφάλων γύρω από την οικονομία, τα περίφημα «σπρεντς», τα επιτόκια δανεισμού, τον κίνδυνο πτώχευσης του κράτους, την ανέχεια και την φτώχεια που μας απειλεί. Την ίδια ώρα που τα κανάλια και τα πρωτοσέλιδα μας σερβίρουν το μενού της τρομολαγνείας και της οικονομικής τρομοκρατίας, άλλα θέματα μείζονος ενδιαφέροντος έχουν ξεπεραστεί ή περνάνε στα ψιλά.

Διαβάζουμε, εν μέρει ακούμε αλλά δεν βλέπουμε:

  • Σε απεργιακό κλοιό η χώρα. Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις εργαζομένων για τα μέτρα της κυβέρνησης,24 απεργία εξήγγειλε η ΑΔΕΔΥ για τις 22 Απριλίου…
  • Το πράσινο φως για την ευρύτερη λειτουργία των καμερών σε δημόσιους χώρους, άναψε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, εφόσον ο επιδιωκόμενος σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα…

Οι κυράτσες και οι σαλτιμπάγκοι βέβαια της παραπληροφόρησης συνεχίζουν ακάθεκτοι. Οι φερόμενοι ως τρομοκράτες (βαπτίζονται ως τέτοιοι χωρίς καταδικαστικές αποφάσεις και ποινές) κυριαρχούν στις προπαγανδιστικές χοάνες τηλοψίας παράλληλα με το συντονισμένο παραλήρημα γύρω από τα περιθώρια δανεισμού της χώρας και τις ανούσιες αντιπαραθέσεις των δύο μονομάχων για το ποιος έφτιαξε περισσότερο για το οικονομικό χάλι. Το κυρίως πιάτο των ημερών περιέχει: ισχυρή δόση «ωμής» τρομοκρατικής βίας και αστυνομικής και πρακτορικής δράσης, μπόλικο εκβιασμό και έμμεση ψυχολογική βία για πτώχευση, ανεργία, εξαθλίωση, πείνα, οικονομική καταστροφή, ύφεση, απολύσεις, και όλα τα κακά της μοίρας μας.

Δηλαδή το απόλυτο κοκτέιλ κοινωνικής χειραγώγησης. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: τα κεφάλια μέσα.

Διαβάζουμε, ακούμε εν μέρει, αλλά δεν βλέπουμε:

  • Οικονομική ανάλυση της εφημερίδας «Καθημερινή της Κυριακής» υπολόγισε σε 1,45 δισ. ευρώ το κόστος του σκανδάλου της «Siemens», σε 325 εκατομμύρια ευρώ το αντίστοιχο του σκανδάλου των δομημένων ομολόγων και σε 900 εκατομμύρια ευρώ εκείνο του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου.
  • Συνολικά δηλαδή, μόνο σε 3 από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων χρόνων, χάθηκαν για το κράτος 2 δισ. 675 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή ένα ποσό ίσο με την αξία της κατασκευής 675 σχολείων, 4 υπερσύγχρονων μεγάλων νοσοκομείων και 500 βρεφονηπιακών σταθμών.

Αν προσθέσουμε το κόστος των 11 δισ. ευρώ των Ολυμπιακών Αγώνων, τα λεφτά για τα εξοπλιστικά προγράμματα, τις υπερτιμολογήσεις και το όργιο μίζας σε έργα και προμήθειες της τελευταίας δεκαετίας, την φοροκλοπή και την εισφοροδιαφυγή, τότε έχουμε την απάντηση για το που πήγαν τα λεφτά του ελλείμματος. Ποιος δεν τα ξέρει αυτά; Πόσους συνέλαβαν για αυτά τα αδικήματα; Τι συμπεράσματα βγάζουν οι πολίτες; Ποιος φταίει; «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» ακούγεται από το βάθος…

Οι ευθύνες

Ο.Κ. κύριοι να πιάσουμε το θέμα ευθύνες. Σίγουρα  κάποιοι έχουν ευθύνες για την ελλιπή και κατευθυνόμενη ενημέρωση. Ποιοι είναι αυτοί; Γιατί δεν υπάρχουν αντιδράσεις από τους ίδιους τους «λειτουργούς» του Τύπου;

Τα αφεντικά του Τύπου δεν θέλουν την ανεξάρτητη, αντικειμενική και σφαιρική δημοσιογραφία. Δια του Τύπου επιδιώκουν να προωθήσουν τα συμφέροντα τους. Και τα συμφέροντα τους επιτάσσουν: οι πολίτες να μη γνωρίζουν όλη την αλήθεια, να μην έχουν πρόσβαση στα γεγονότα, να μην υπάρχει διαφάνεια. Οι ανενημέρωτοι πολίτες είναι πιο εύκολοι αντίπαλοι. Η άγνοια είναι προϋπόθεση για την επιβολή του καθεστώτος υποταγής. Η βλακεία έπεται και καλλιεργείται. Είναι ένας συνεχής πόλεμος, ένα κρυφτό μεταξύ αλήθειας, αυταρχισμού και ψέματος. Ο μέσος δημοσιογράφος κυριολεκτικά βρίσκεται στο μέσο μίας αδυσώπητης μάχης που μαίνεται σε πολλά επίπεδα. Εδώ όλα τα ατού τα έχουν οι αντίπαλοι:

  • τα αφεντικά – εκδότες και τα τσιράκια τους, δηλαδή διευθυντές, αρχισυντάκτες και πρόθυμες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες (που όμως οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι ψηφίζουν, ακολουθώντας το παράδειγμα των πολιτών που ψηφίζουν τα κομματικά λαμόγια)
  • οι μηχανισμοί αδιαφάνειας, αυταρχισμού και καταστολής του κράτους των κομμάτων εξουσίας και η πλειοψηφία των πολιτών που έχει συντονιστεί με το κυρίαρχο ρεύμα.
  • τα διαπλεκόμενα μεγαλοσυμφέροντα οικονομικά και πολιτικά που έχουν άμεση και άρρηκτη σχέση με όλα τα προηγούμενα

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε παντού: προσπάθεια επιβολής εργασιακού μεσαίωνα και κατάλυση όλων των δικαιωμάτων ελέγχου. Σ’ αυτό τον πόλεμο, τα περισσότερα θύματα καταγράφονται σε βάρος των δημοσιογράφων και της ίδιας της κοινωνίας.. Όταν χάνουν οι δημοσιογράφοι χάνουν οι πολίτες. Όταν ισοπεδώνουν την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα ενός εργαζόμενου στον Τύπο, παράλληλα ισοπεδώνουν τα δικαιώματα ενημέρωσης των πολιτών. Όταν οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να ελέγξουν την πολιτική και οικονομική εξουσία οι πολίτες υφίστανται το ανεξέλεγκτο της εξουσίας η οποία, υποτίθεται, συνταγματικά πηγάζει από τους πολίτες.

Στον ίδιο πάτο

«Όποιος συλλογάται ελεύθερα συλλογάται καλά» λέει ο ποιητής. Τι θέλω να πω; Πως οι δημοσιογράφοι δεν εξαιρούνται από το γενικό πλαίσιο, πως οι δημοσιογράφοι δεν διαφέρουν από τους άλλους. Ζουν στον ίδιο πάτο του ίδιου βαρελιού. Κατά συνέπεια η λύση του προβλήματος της ενημέρωσης ή οι λύσεις, δεν μπορούν να χρεώνονται ατομικά σε κάθε δημοσιογράφο μέσα από συνθήματα τσουβαλιάσματος, που τελικά αναδεικνύουν τον κάθε δημοσιογράφο ως υπεύθυνο της κατάστασης. Οι λύσεις θα πρέπει να είναι συλλογικές και σ’ αυτό έχουν ευθύνες όλοι, ακόμα κι αυτοί που παρακολουθούν με τόση προσήλωση τα επώνυμα φερέφωνα των ρετιρέ της δημοσιογραφίας.

Οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι, όπως και όλοι οι πολίτες, πρέπει μέσα από τις συλλογικές τους διαδικασίες να αντιδράσουν και να ενισχύσουν θεσμούς και διαδικασίες κοινωνικού ελέγχου.  Αν δεν το κάνουν έχουν ευθύνες.

Και έχουν ευθύνες γιατί οι συλλογικότητες που πρέπει να σταθούν εμπόδιο στην επίθεση και να υπερασπιστούν την αδούλωτη δημοσιογραφία είναι οι Ενώσεις Συντακτών και η ΠΟΕΣΥ. Ποιοι ελέγχουν και συνθέτουν τις πλειοψηφίες στις διοικήσεις; Γιατί οι συγκεκριμένοι δεν αντιδρούν για τις περικοπές σε ΕΡΤ κ.λ.π. Περιμένουν να εφαρμοστούν και στα ιδιωτικά ΜΜΕ;

Απαντήσεις υπάρχουν αλλά αυτές δεν θα δοθούν από πάνω. Πρέπει να δοθούν από κάτω, από την ίδια την κοινωνία, τους πολίτες και συλλογικά από τους εργαζόμενους στον Τύπο.

ΕΝΩΣΕΙΣ των ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ και ΟΧΙ των «πρόθυμων», των διευθυντών και των εκδοτών…

f

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Το τρομοθέαμα, η οικονομική τρομοκρατία, οι δημοσιογράφοι και ο μεγάλος αδελφός….”

  1. Δημοσιεύω σημερινή επιστολή συναδέλφων προς την ΕΣΗΕΑ που κάνει λόγο για μία ακόμη «μελανή σελίδα της ελληνικής δημοσιογραφίας» με αφορμή το εξελισσόμενο τρομο-θέαμα από τα ΜΜΕ.

    Αθήνα, 14/4/2010

    Προς το Εποπτικό Όργανο Δεοντολογίας και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ:

    Τις τελευταίες μέρες γράφεται μια από ακόμα μελανή σελίδα της ελληνικής δημοσιογραφίας, καθώς εκτυλίσσεται μπροστά μας μια, συντονισμένη από την αστυνομία, όπως φαίνεται, επιχείρηση τρομοϋστερίας και ανθρωποφαγίας από μερίδα των ΜΜΕ εις βάρος των κατηγορουμένων για συμμετοχή στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Θεμελιώδεις αρχές δεοντολογίας του κλάδου μας, όπως ο σεβασμός στην προσωπικότητα και την ιδιωτική ζωή των πολιτών, ο σεβασμός του τεκμηρίου της αθωότητας, ο έλεγχος και η τεκμηρίωση της πληροφορίας που μεταδίδεται παραβιάζονται κατ’ εξακολούθηση από αρκετούς δημοσιογράφους, πιθανότατα με την παρότρυνση των “πηγών” τους και των ιεραρχικά ανωτέρων τους στα Μέσα Ενημέρωσης που εργάζονται.

    Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε κάποια δείγματα αυτής της πραγματικότητας, όπως η αναφορά στους χαρακτηρισμούς «τρομοκράτες» ή «εγκληματίες» ήδη από το βράδυ του Σαββάτου και ενώ η ανακοίνωση της ΓΑΔΑ μιλούσε για προσαγωγές, προεξοφλώντας δικαστικές αποφάσεις, η οργανωμένη από την αστυνομία είσοδος των τηλεοπτικών συνεργείων στις οικείες των συλληφθέντων και η έκθεση του προσωπικού τους χώρου, η ενόχληση και διαπόμπευση του οικογενειακού και κοινωνικού τους περιβάλλοντος, η άκριτη υιοθέτηση και αναπαραγωγή χωρίς καμία τεκμηρίωση «διαρροών από την Αστυνομία», η απόκρυψη πληροφοριών που φωτίζουν από άλλες πλευρές την υπόθεση (όπως λ.χ. ο εμφανής τραυματισμός 2 εκ των συλληφθέντων) και βεβαίως τα σεξιστικά σχόλια που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα blog και sites, τα οποία ακόμα και αν δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της ΕΣΗΕΑ, η Ένωση οφείλει να ελέγξει αν οι διαχειριστές τους ή οι συντάκτες τους είναι μέλη της.

    Αυτά τα φαινόμενα παραβιάζουν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, υπονομεύουν το δικαίωμα της κοινωνίας στην αξιόπιστη πληροφόρηση και ασφαλώς ουδεμία σχέση έχουν με τη θεμελιώδη αρχή της ανεξαρτησίας της δημοσιογραφίας.

    Ζητάμε άμεσα την παρέμβαση του Εποπτικού Οργάνου Δεοντολογίας και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ προκειμένου να επανακατοχυρωθούν οι δεοντολογικές αρχές που οφείλουν να διέπουν το επάγγελμά μας.

    Βαγγέλης Γέττος, ραδιοφωνικός σταθμός «Στο Κόκκινο 105,5»

    Σπύρος Γεράρδης, ραδιοφωνικός σταθμός «Στο Κόκκινο 105,5»

    Μαρία Καλυβιώτου, εφημερίδα «Αυγή»

    Γιώργος Κυρίτσης, εφημερίδα «Αυγή»

    Μαρία Λούκα, ραδιοφωνικός σταθμός «Στο Κόκκινο 105,5»

    Ιασωνας Παναγιωτόπουλος, ραδιοφωνικός σταθμός «Στο Κόκκινο 105,5»

    Ματίνα Παπαχριστούδη , εφημερίδα «Ισοτιμία»

    Κώστας Ράπτης, ραδιοφωνικός σταθμός «Αθήνα 9,84»

    Δημήτρης Τρίμης, εφημερίδα «Ελευθεροτυπία»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: