Ένα παράθυρο στο φως: απόσπασμα από το ποίημα «Σοφοί δε προσιόντων» του Κ.Π.Καβάφη (1863 -1933)

«Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα
αντιλαμβάνονται. Η ακοή
αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών
ταράττεται. Η μυστική βοή
τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων.
Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν
έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί».


ΥΓ: Μερικές φορές τα ποιήματα λειτουργούν, αυτόνομα και αυτόματα, σαν τομές στο χώρο και το χρόνο. Τέμνουν το τώρα, το καθιστούν προσπελάσιμο, ανεκτό σε ένα άγγιγμα, μετέωρο λαμπρό και καθάριο. Έχουν αυτή την ιδιότητα τα ποιήματα. Είναι οχήματα διαφυγής, μέσα αποσυμφόρησης του νου, εισιτήρια λύτρωσης, εντευκτήρια συντρόφων που μοιράζονται χωρίς υστεροβουλίες. Είναι κάθαρση η ποίηση κι ανθρώπινη τόλμη όταν συμβαίνει, γιατί πρέπει. Γι αυτό ενίοτε, αν γίνει επιτρεπτό από τις συνθήκες, θα ανεβάζω κάποιες φράσεις, έτσι σαν διάλειμμα περίσκεψης κι αναστοχασμού. (Νάχει να παιδεύεται κι ο Ηλίας).

Fastbitter

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: