Εργασιακή συνέλευση της «Μ» – Οι συντάκτες πρότειναν κινητοποιήσεις

Σήμερα πραγματοποιήθηκε η εργασιακή συνέλευση των εργαζομένων στις εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη». Αφορμή στάθηκε το νέο δείγμα αναξιοπιστίας της εργοδοσίας, η οποία «υποσχέθηκε» νέα… καθυστέρηση στην καταβολή της μισθοδοσίας. Από τον περασμένο Ιούνιο οι εργαζόμενοι κάθε τέλος του μήνα πληρώνονται τον προηγούμενο. Η εργοδοσία είχε υποσχεθεί ότι η εξομάλυνση θα ξεκινούσε τον Οκτώβριο. Μετά την μετέθεσε για Ιανουάριο – Φεβρουάριο και τώρα υπόσχεται ότι η εξομάλυνση θα ξεκινήσει στα μέσα Μαρτίου με στόχο κάπου στο δεύτερο εξάμηνο του 2010 η καταβολή να γίνεται ομαλά. Οσο για τις υποσχέσεις περί της έκδοσης της καθημερινής «Θεσσαλονίκης», η οποία σημειωτέον εκδίδεται κάθε Δευτέρα, που θα ξεκινούσε τον Σεπτέμβριο αυτή είχε μετατεθεί για το Ιανουάριο και πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι στην Δευτεριάτικη έκδοση θα προστεθεί και αυτή του Σαββάτου. Θα γίνει Σαββατοδευτεριάτικη. Δηλαδή τρέχα γύρευε. Να σημειωθεί ότι από τον Ιούνη από το κύριο σώμα της «Μ» αποσπάσθηκαν 25 συντάκτες με στόχο να αποτελέσουν το βασικό κορμό της νέας καθημερινής έκδοσης της «Θ».
Στη συνέλευση ακούσθηκαν πολλά, ιδίως για την αυταρχική συμπεριφορά της διευθυντικής ομάδας, την εντατικοποίηση, τις απειλές για απολύσεις, τα 10-12ωρα εργασίας των συντακτών της «Μ» λόγω της μείωσης προσωπικού, την απαξίωση του δημοσιογραφικού έργου, τις παρεμβάσεις και την αλαζονεία διευθυντών και… εκδότριας.
Το δ.σ. της ΕΣΗΕΜΘ δεσμεύτηκε ότι θα λάβει υπόψη τις προτάσεις που κατατέθηκαν και θα λάβει τις αποφάσεις του. Ποιες ήταν αυτές:
Να εκδοθεί ψήφισμα, να ζητηθεί νέα συνάντηση με την εκδότρια και να αποφασίσει η ΕΣΗΕΜ-Θ απεργιακή κινητοποίηση αν δεν υπάρξουν σαφείς δεσμεύσεις και διορθωτικές ενέργειες από διευθυντές και εργοδοσία.
Το ψήφισμα:

Κραυγή  αγωνίας συντακτών «Μ»-«Θ»

Σε  ένα χρόνο η  εφημερίδα «Μακεδονία»  γίνεται 100 ετών.

Εμείς οι δημοσιογράφοι της, που έχουμε την τιμή να εργαζόμαστε σε μία από τις πλέον ιστορικές εφημερίδες της χώρας, συναισθανόμαστε το βάρος αυτής της ευθύνης.

Παράλληλα, αντιλαμβανόμαστε τη δυσχερή συγκυρία την οποία διέρχεται ο Τύπος, αλλά και η εν γένει οικονομική ζωή του τόπου.

Έτσι, στην πάγια -πλέον- καθυστέρηση εξόφλησης των δεδουλευμένων μας επιδείξαμε και επιδεικνύουμε υπομονή, καθώς είμαστε οι τελευταίοι που θα θέλαμε να δυσχεράνουμε καταστάσεις.

Όμως οι αντοχές μας δοκιμάζονται από το όλο και πιο θολό και ψυχοφθόρο τοπίο μέσα στο οποίο εργαζόμαστε.

Αντιμετωπιζόμαστε τους τελευταίους μήνες με τρόπο απαξιωτικό και ακατανόητα προσβλητικό, καλούμαστε να δεχθούμε αναιτιολόγητες αλλαγές αντικειμένου εργασίας ακυρώνοντας πηγές και εμπειρία ετών, υφιστάμεθα ανατροπές ωραρίων που φέρνουν σε αδιέξοδο τη ζωή αρκετών συναδέλφων, αντιμετωπίζουμε ώτα μη ακουόντων όταν διαμαρτυρόμαστε για επιλογές που αποδεικνύονται αντιπαραγωγικές, δεχόμαστε εντολές που μοιάζουν καψόνια, καθώς άλλοτε έρχονται σε αντίφαση με προηγούμενες και άλλοτε αποδίδονται δογματικά σε «ειλημμένες αποφάσεις».

Διάχυτη είναι η  αίσθηση ότι αντιμετωπίζουμε  ένα είδος… τιμωρίας.

Προφανώς, ουδείς αναμάρτητος.

Διαπιστώνουμε, ωστόσο, ότι από την επανέκδοσή της, το 1998, η «Μακεδονία» αλλάζει συνεχώς  διευθυντικές ομάδες, που μετά την  πάροδο σύντομου χρόνου αποπέμπονται ως αποτυχημένες. Και τις διαδέχονται  άλλες που αποπέμπονται και αυτές  ως ακόμη πιο αποτυχημένες.

Με τι κριτήρια, άραγε, επιλέγονται οι εκάστοτε διοικούντες;

Πέρα από το όποιο διευθυντικό δικαίωμα, όμως, όταν η συνταγή αποτυγχάνει συνεχώς, όταν μας οφείλονται δεδουλευμένα, όταν ουδείς πλέον γνωρίζει το μέλλον που του επιφυλάσσεται, πιστεύουμε ότι το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε να διατυπώσουμε την πικρία και την έντονη αγωνία μας.

Δεν γνωρίζουμε πώς  πορεύεται η επιχείρηση, ποιες  είναι οι κυκλοφορίες μας, τι θα γίνει  με την κυοφορούμενη εδώ και μήνες  αλλαγή της περιοδικότητας έκδοσης  της «Θεσσαλονίκης».

Βλέπουμε ένθετα να απαξιώνονται και να κόβονται και  να εξαγγέλλονται νέα, δημιουργώντας  σύγχυση στους αναγνώστες.

Βλέπουμε να προσλαμβάνονται  νέοι συνεργάτες τη στιγμή που δεν  πληρώνονται οι ήδη εργαζόμενοι.

Βλέπουμε  έπαρση και υπεροψία. Βλέπουμε προσβολές.

Φως δεν βλέπουμε.

Η «Μακεδονία» έχει μεγάλη ιστορία. Πρέπει να έχει και αντάξιο  μέλλον.

Οι  συμμετέχοντες στην εργασιακή συνέλευση  των συντακτών

στις  εφημερίδες «Μακεδονία»  και «Θεσσαλονίκη».

Advertisements

4 Σχόλια to “Εργασιακή συνέλευση της «Μ» – Οι συντάκτες πρότειναν κινητοποιήσεις”

  1. Οι νέοι συνεργάτες τους οποίους βλέπετε οι εργαζόμενοι της «Μ» και της «Θ» να προσλαμβάνονται, όταν όντως δεν σας καταβάλλουν με συνέπεια και έτσι όπως αρμόζει τα δεδουλευμένα σας δεν είναι αντίπαλοι, αλλά ούτε και εργαζόμενοι πολυτελείας.
    Είμαστε κι εμείς μέρος του προβλήματος γιατί το αντιμετωπίζουμε σε πολύ σκληρότερο βαθμό από εσάς, βλέποντας κάθε μας όνειρο να εκτροχιάζεται καθημερινά σαν βαγόνι στο ατέλειωτο τρένο – φάντασμα της επισφαλούς εργασίας. Ακόμη πιο ζοφερή θα αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και οι ακόμη νεότεροι από εμάς δημοσιογράφοι σε λίγα χρόνια αν δεν αγωνιστούν.
    Είμαστε εργαζόμενοι που εδώ και καιρό δουλεύουμε τζάμπα ή με το «κομμάτι» και καμιά ένωση δεν μας υπερασπίζεται σοβαρά και συνένοχη, σιωπά. Απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών δημοσιογραφίας, που δεν είχαμε «γνωστούς» στο χώρο και οι περισσότεροι κανένα «κομματικό βίσμα». Απόφοιτοι πανεπιστημιακής σχολής που κάποιοι σεβαστοί δημοσιογράφοι «της παλιάς σχολής» απαξιώνουν, ενώ αντ’ αυτού φέρνουν στα δημοσιογραφικά «μαγαζιά» τους δικούς μαθητές αποφοίτους ΙΕΚ -σημερινά μέλη της ένωσης -(γιατί «πλήρωσαν ακριβά» και διδάχτηκαν από τους ίδιους αυτούς σεβαστούς δημοσιογράφους). Σύμφωνα λοιπόν με το ισχύον καταστατικό της ΕΣΗΕΜΘ, όσοι εργάζονται με το «κομμάτι» ( εξωθούμενοι σε αυτό το καθεστώς εργασίας αλλιώς αδυνατούν να μας απασχολήσουν, άρα καταδικαζόμαστε να αρκεστούμε στο λίγο διεκδικώντας το περισσότερο απ’ το να είμαστε στο τίποτα και στο πουθενά), δεν έχουν ούτε ένσημα,(αφού θα πρέπει να πληρώνουν 300 ευρώ ένσημα στο ΤΕΒΕ ανά δίμηνο –αυτά δε βγαίνουν-), δε δικαιούνται γιατρό, ενώ δεν έχουν καν συνδικαλιστικό δικαίωμα (αφού δεν μπορούν να γίνουν μέλη της ένωσης με τα ψίχουλα που παίρνουν και τα ένσημα που δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ).
    Οι νέοι συνεργάτες (και όχι εργαζόμενοι;), δεν είναι αντίπαλοι των ήδη εργαζομένων εκεί, στέκονται αλληλέγγυοι. Όλοι καθημερινά δίνουμε τη μάχη και όλοι έχουμε δικαίωμα στην εργασία με σταθερό μισθό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ένσημα.
    Τα τρία τελευταία, για κάποιους αν δεν το γνωρίζετε, δεν θεωρούνται αυτονόητα γιατί απλούστατα δεν είναι. Η ένωση το γνωρίζει; Τότε γιατί σιωπά; Μήπως γιατί δεν είμαστε μέλη της; Μήπως γιατί δεν μας αναγνωρίζει ως δημοσιογράφους παρά το πανεπιστημιακό τίτλο που κατέχουμε; Τότε τί είμαστε; Απλοί συνεργάτες; Ξυπνήστε πια!
    Μήπως η ένωση δεν ενδιαφέρεται και φοβάται να αποκτήσει νέα μέλη; Δεν είμαστε εργαζόμενοι «άλλων ταχυτήτων» και έχουμε ανάγκη κι εμείς τη στήριξη των ενώσεων και των συναδέλφων μας.
    Δυστυχώς, καμιά ένωση και λίγοι συνάδελφοι μιλούν γι’ αυτή τη θλιβερή διαπίστωση. Αν οι κραυγές απελπισίας μας περνάνε «στο ντούκου» κάθε φορά που όλοι σας γίνεστε μάρτυρες της εξίσου μεγάλης αδικίας εις βάρος μας τότε μόνο δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: ή ο συνδικαλισμός στον κλάδο της δημοσιογραφίας είναι νεκρός, ή απλά δε θα ξυπνήσει ποτέ από το λήθαργο.

  2. ALI BABA (χωρίς τους 40 κλέφτες) Says:

    Τρία πουλάκια κάθονταν και πλέκανε τιρλίκια

    ΚΡΙΤΙΚΗ σε σχέση με την απαράδεκτη ανακοίνωση «συντακτών στις εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» που συμμετείχαν στην εργασιακή συνέλευση».

    Θα με συγχωρήσετε αγαπητοί συνάδελφοι των εφημερίδων «Μακεδονία»-«Θεσσαλονίκη» αλλά το «αγωνιστικό» σας ψήφισμα με τίτλο «Κραυγή αγωνίας συντακτών», όχι μόνο δεν μοιάζει με «κραυγή» αλλά μοιάζει περισσότερο με αμυντικό ψίθυρο οπισθοχώρησης και συνδικαλιστικής ανημπόριας μπροστά στην επέλαση των αφεντικών.

    Ας τα πάρουμε από την αρχή:

    Γράφετε: «Σε ένα χρόνο η εφημερίδα «Μακεδονία» γίνεται 100 ετών. Εμείς οι δημοσιογράφοι της, που έχουμε την τιμή να εργαζόμαστε σε μία από τις πλέον ιστορικές εφημερίδες της χώρας, συναισθανόμαστε το βάρος αυτής της ευθύνης».

    Προφανώς μας κάνετε πλάκα με αυτή την εισαγωγή. Γίνεται η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 100 χρονών; Και λοιπόν; Και ο Μητσοτάκης 100 χρονών γίνεται σε λίγο. Πρέπει να συναισθανθείτε και το δικό του… βάρος; Και γιατί οι συντάκτες πρέπει να ταυτίζουν την ιστορική-εκδοτική-διευθυντική πορεία μιας συντηρητικής εφημερίδας και να επωμίζονται, έτσι αυθαίρετα, το ιστορικό βάρος των ευθυνών της στη διαμόρφωση μιας υπερσυντηρητικής Θεσσαλονίκης; Αλλά δυστυχώς, δεν συναισθανόσαστε μόνο το «βάρος αυτής της ευθύνης και της τιμής». Λέτε παρακάτω:

    «Παράλληλα, αντιλαμβανόμαστε τη δυσχερή συγκυρία την οποία διέρχεται ο Τύπος, αλλά και η εν γένει οικονομική ζωή του τόπου. Έτσι, στην πάγια -πλέον- καθυστέρηση εξόφλησης των δεδουλευμένων μας επιδείξαμε και επιδεικνύουμε υπομονή, καθώς είμαστε οι τελευταίοι που θα θέλαμε να δυσχεράνουμε καταστάσεις».

    Μπα;! Τι μας λέτε; Αντιλαμβάνεστε τη δυσχερή συγκυρία που διέρχεται ο Τύπος και ο… τόπος;!!! Και ποιοι είστε; Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας; Κάτι σε διάγγελμα θυμίζει αυτό. Και «επιδείξαμε και επιδεικνύουμε υπομονή»; Μήπως πρέπει οι συντάκτες να κάνουν και μια δήλωση μετάνοιας για την πρόκληση της διεθνούς οικονομικής κρίσης;! Μα, είμαστε σοβαροί; Και γιατί είστε, όπως λέτε χωρίς καμία ντροπή, «οι τελευταίοι που θα θέλανε να δυσχεράνουν καταστάσεις;» Και ποιες είναι αυτές οι καταστάσεις; Τα ψέματα της εργοδοσίας ότι δεν βγαίνει το μαγαζί; Και τρώτε αυτό το παραμύθι; Όλοι γνωρίζουν ότι έχει έσοδα η εφημερίδα απλά χρειάζεται και αποσκληρυντικό κάπου κάπου γιατί, από ότι φαίνεται αυτή η ηλεκτρική συσκευή έχει πιάσει πουρί… Και κάπου εκεί πλακώνουν στην ανακοίνωσή σας οι… οφθαλμίατροι και οι ψυχίατροι, αφού όπως γράφετε:
    «Όμως οι αντοχές μας δοκιμάζονται από το όλο και πιο θολό και ψυχοφθόρο τοπίο μέσα στο οποίο εργαζόμαστε».

    Δεν κατανοείτε μάλιστα τους λόγους της απαξιωτικής και προσβλητικής συμπεριφοράς της εργοδοσίας απέναντί σας. Τι μας λέτε; Τόσο ανύποπτους και ανυποψίαστους συντάκτες, πρώτη φορά αντικρίζει η δημοσιογραφική πιάτσα! Λέτε: «Αντιμετωπιζόμαστε τους τελευταίους μήνες με τρόπο απαξιωτικό και ακατανόητα προσβλητικό…». Ενώ αν οι προσβολές ήταν με αιτιολόγηση, τι ωραία που θα ήταν όλα…!!! Παρακάτω, κάπως, προσπαθείτε να το στρώσετε το πράγμα περιγράφοντας το κλίμα στην εφημερίδα και λέγοντας ότι: «Διάχυτη είναι η αίσθηση ότι αντιμετωπίζουμε ένα είδος… τιμωρίας», αλλά αμέσως μετά σας πιάνουν πάλι τα συν-ενοχικά σας σύνδρομα και συμπληρώνετε: «Προφανώς, ουδείς αναμάρτητος».

    Και προφανώς επειδή οι συχνές αλλαγές αποτυχημένων διευθυντών σας χαλάνε, προτείνετε εμμέσως πλην σαφώς την εγκαθίδρυση ενός αιώνιου διευθυντή που θα σας… διευθύνει με πυγμή και σταθερότητα εις τους αιώνες των αιώνων, αμήν! Λέτε συγκεκριμένα: «Διαπιστώνουμε, ωστόσο, ότι από την επανέκδοσή της, το 1998, η «Μακεδονία» αλλάζει συνεχώς διευθυντικές ομάδες, που μετά την πάροδο σύντομου χρόνου αποπέμπονται ως αποτυχημένες. Και τις διαδέχονται άλλες που αποπέμπονται και αυτές ως ακόμη πιο αποτυχημένες».

    Αναρωτιέστε: «Με τι κριτήρια, άραγε, επιλέγονται οι εκάστοτε διοικούντες»;

    Και μέσα σε όλη αυτή τη ζοφερή κατάσταση, το μόνο που έχετε να αναφέρετε είναι ότι «Πέρα από το όποιο διευθυντικό δικαίωμα, όμως, όταν η συνταγή αποτυγχάνει συνεχώς, όταν μας οφείλονται δεδουλευμένα, όταν ουδείς πλέον γνωρίζει το μέλλον που του επιφυλάσσεται, πιστεύουμε ότι το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε να διατυπώσουμε την πικρία και την έντονη αγωνία μας». Πάλι καλά που η «πικρία» και η «έντονη αγωνία» σας δεν είναι το… περισσότερο, που έχετε να διατυπώσετε… Γιατί τότε θα τα κάνατε όλα, όχι για σας, αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα σας… Η μίρλα, οι αγωνίες και οι πίκρες όταν παραμένουν τέτοιες και δεν μετατρέπονται σε οργή για τις διευθυντικές-εργοδοτικές πρακτικές, συμβάλλουν στη διαιώνιση της εκμετάλλευσής σας και δίνουν το δικαίωμα στους εκδότες σας να σας έχουν του χεριού τους πατώντας στην ανάγκη σας. Και πάνω στην αγωνία για την διατήρηση της εργασιακής σας θέσης, ξεχνάτε δεκάδες συναδέλφους που εργάζονται δίπλα σας και είναι για σας σχεδόν αόρατοι, «απλοί συνεργάτες» και όχι νέοι συνάδελφοι-συντάκτες. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το ότι λέτε πως «Βλέπουμε να προσλαμβάνονται νέοι συνεργάτες τη στιγμή που δεν πληρώνονται οι ήδη εργαζόμενοι». Και ποιος σας είπε ότι… «προσλαμβάνονται» οι περισσότεροι;;;!!! Και γιατί το βάζετε ανταγωνιστικά το ζήτημα; Είναι συνδικαλιστική θέση να υποστηρίζετε εμμέσως πλην σαφώς ότι πρέπει να φύγουν νέοι απλήρωτοι συνάδελφοι από την εφημερίδα επειδή εσείς πληρώνεστε με έναν μήνα καθυστέρηση, οι περισσότεροι «παλιοί» με πάνω από 1500 ευρώ τον μήνα;

    Όσο για το ότι, όπως λέτε, Η «Μακεδονία» έχει μεγάλη ιστορία. (και) Πρέπει να έχει και αντάξιο μέλλον»(!!!), ζήτω που καήκαμε αν εξακολουθήσει να ακολουθεί η εφημερίδα τη μουχλιασμένη υπερσυντηρητική γραμμή του προηγούμενου αιώνα! Δεν θέλω να πιστεύω ότι το κείμενο αυτό εκφράζει όλους τους συντάκτες στις εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» που συμμετείχαν ή δεν συμμετείχαν στην εργασιακή συνέλευση των συντακτών, όπως υπογράφεται αυτή η ανακοίνωση.
    Όσοι διαφωνούν, να πάρουν θέση. Αλλιώς, θα είναι σαν να αποδέχονται αυτό το ηττοπαθές και μοιρολατρικό κείμενο απλών «αγωνιών» και «πικρίας» που μοιάζει περισσότερο με εφηβικό λεύκωμα παρά με αγωνιστικό διεκδικητικό πλαίσιο υπερήφανων και αξιοπρεπών συντακτών.

    Υ.Γ. Δεν λέω, σωστό το σύνθημα του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ για ΕΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ αλλά αν οι ΕΝΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ αποτελούνται κυρίως από τέτοιους συντάκτες, τύφλα να ‘χουν οι διευθυντές…

    «Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ»…

    ALI BABA (χωρίς τους 40 κλέφτες)

  3. Δεν ξέρω για το φήφισμα, πάντως οι συντάκτες πρότειναν κινητοποιήσεις.

  4. Αγγελιοφόρος Κακών Μαντάτων Says:

    Το μπάχαλο με τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ το ξέρουμε.

    Με το μπάχαλο στον ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ και τις εξοντωτικές συνθήκες εργασίας που καλούνται να ακολουθήσουν οι συντάκτες τρέχοντας ΚΑΙ για το καθημερινό ΚΑΙ για το κυριακάτικο φύλλο, τι θα γίνει;

    Θα αντιδράσει κανείς από τους εργαζόμενους συναδέλφους ή θα δείξουν ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ… κατανόηση για την έπιβολή της υπερ-εργασίας;

    Δεν πρέπει να ενημερωθεί η ΕΣΗΕΜ-Θ για τις -σε καθημερινή βάση- προσβλητικές συμπεριφορές κάποιων προϊσταμένων τμημάτων σε βάρος των υφισταμένων τους;

    Αυτές τις συμπεριφορές δεν τις βλέπουν κάποιοι από το ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ που εργάζονται στη συγκεκριμένη εφημερίδα;

    Και μην μου πείτε ότι «όποιος έχει κάτι συγκεκριμένο να πάει να το καταγγείλλει στην ΕΣΗΕΜ-Θ».

    Όταν μέλη του ΔΣ δίνουν το κακό παράδειγμα μη καταγγέλλοντας περιπτώσεις προσβλητικής μειωτικής συμπεριφοράς των συντακτών που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους, με τι κουράγιο να πάει κάποιος να καταγγείλλει αυτή τη συμπεριφορά στην Ένωση;

    Κατανοητό; Θα δείξει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: