Τι ειπώθηκε στην ημερίδα της ΠΟΕΣΥ – Ανταπόκριση από Αθήνα

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΕΣΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΣΑ

Άμεση συνδικαλιστική και ασφαλιστική κάλυψη

όλων των εργαζομένων δημοσιογράφων σε όλα τα μέσα

Με την ηχηρή απουσία ενός δυναμικού λόγου από την συνδικαλιστική ηγεσία των δημοσιογράφων, αλλά με τους περισσότερους εκ των ομιλητών να τάσσονται γενικά υπέρ της συνδικαλιστικής και ασφαλιστικής κάλυψης όσων εργάζονται στα νέα τεχνολογικά μέσα ή σε κάθε είδους ελαστική σχέση με δελτίο παροχής υπηρεσιών ή ακόμη και αδήλωτα -αν και δεν καταγράφηκε συγκεκριμένη ξεκάθαρη συνδικαλιστική θέση διεκδίκησης-, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 10.12.2009 στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ στην Αθήνα η ημερίδα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τους μερικώς αμειβόμενους και το νέο τοπίο των διαδικτυακών μέσων.

Χαρακτηριστικές του κλίματος στους δημοσιογράφους είναι οι διαπιστώσεις όσων τοποθετήθηκαν από τις Ενώσεις, την ΠΟΕΣΥ, τις συνδικαλιστικές παρατάξεις: βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα μεγαλύτερα προβλήματα μεταπολεμικά, μπροστά σε έναν εργασιακό μεσαίωνα, με την αντεργατική χιονοστιβάδα να φέρνει έναν εργατικό Δεκέμβρη, αλλά με τους δημοσιογράφους να είναι πίσω από τις ανάγκες, με τεμαχισμό των εργαζομένων, πούλημα της νέας γενιάς και συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία.

Όλα τα παραπάνω όμως, με απόντες τους άμεσα πληττόμενους, τους εργαζομένους με μπλοκάκια, στα πορτάλς, τους συμβασιούχους. Ένα άλλο δείγμα κι αυτό της απαξίας των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων από τη βάση των δημοσιογράφων.

Απ’ όλους σχεδόν -πλην των κυρίαρχων παρατάξεων της απελθούσης διοίκησης της ΕΣΗΕΑ (στην οποία εδώ και 7 μήνες δεν μπορεί να συγκροτηθεί σε σώμα το δσ)- τάχθηκαν υπέρ της ανάληψης πρωτοβουλιών και συντονισμό της δράσης από την ΠΟΕΣΥ, και με σύμφωνες τις 4 από τις 5 Ενώσεις Συντακτών (ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΠΗΝ, ΕΣΗΕΘΣΕ, ΕΣΠΗΤ -δηλαδή εκτός της ΕΣΗΕΑ).

Αποφασίστηκε η απεύθυνση σε επιστήμονες και νομικούς για την καταγραφή της κατάστασης και την πολιτικο-νομική στήριξη των θέσεών μας, με κατάθεση προτάσεων από τις Ενώσεις. Αν και αυτό ακούστηκε κάτι σαν καθυστέρηση. Πάντως, καταγράφηκε και η άποψη αφού οι Ενώσεις δεν εντάσσουν τους εργαζόμενους στα νέα μέσα του διαδικτύου, αυτοί να κάνουν τη δική τους Ένωση η οποία στη συνέχεια να ενταχθεί στην ΠΟΕΣΥ.

Παραθέτουμε κάποια σημεία των τοποθετήσεων που ακούστηκαν στην ημερίδα της ΠΟΕΣΥ:

Τα νέα μέσα ενημέρωσης εφαρμόζουν το σύστημα των ελαστικών σχέσεων εργασίας πολλών ταχυτήτων και το ζήτημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι το πλαίσιο λειτουργίας των νέων μέσων. (Στ. Νικολόπουλος, πρόεδρος ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ).

Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας στους δημοσιογράφους δεν είναι κάτι μεμονωμένο αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της αντεργατικής πολιτικής. Είμαστε σε έναν εργασιακό μεσαίωνα και τα χειρότερα έρχονται με τα μέτρα διεύρυνσης του καθεστώτος των μερικώς απασχολουμένων… Ηθελημένα οι Ενώσεις βρίσκονται τραγικά πίσω στις ανάγκες και σ’ αυτό δεν εξαιρείται καμία Ένωση. Στα ΔΣ κυριαρχούν οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού. Έχουμε μία ξεπουλημένη και συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία. Γι’ αυτό πρέπει να αναπτυχθεί κίνημα από τα κάτω. Οι κυβερνήσεις έχουν αρνηθεί την ρύθμιση της ένταξης των εργαζομένων στα νέα μέσα. Δύο είναι οι χώροι όπου έντονα είναι αυτά τα φαινόμενα, η κρατική ΕΡΤ και το διαδίκτυο. (Παν. Ράμμος, μέλος δσ ΕΣΗΕΑ).

Μετά τη διάσπαση των εργαζομένων σε ντόπιους και μετανάστες, σήμερα έρχεται μία άλλη διάσπαση, αυτή ανάμεσα στους κανονικά εργαζόμενους και αυτούς με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Και μετά την ελαστικοποίηση στα εργασιακά, έχουμε και την ελαστικοποίηση της ενημέρωσης. Το καμπανάκι χτυπάει και δεν θα μείνει τίποτε όρθιο. Γι’ αυτό πρέπει να προταχθεί η διεκδίκηση πλήρους και σταθερής απασχόλησης, με συνδικαλιστική και ασφαλιστική ενότητα. Αν δεν τραβήξουμε προς τα πάνω, θα μας τραβήξουν όλους προς τα κάτω. (Αντ. Νταβανέλος, γσ ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ).

Άμεση ανταπόκριση σε κάθε πρωτοβουλία της ΠΟΕΣΥ, η οποία πρέπει να έχει τον συντονισμό και όχι να προβαίνουμε σε σπασμωδικές ενέργειες. Η ΠΟΕΣΥ μπορεί να διασφαλίσει τη συνεργασία με τις Ενώσεις, έστω αμυντικά. (Τασ. Φωκιανίδης, γγ δσ ΕΣΗΕΜΘ).

Να έχουν συνέχεια όσων κατατίθενται εδώ. (Ασβεστάς, δσ ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΘΣΕ).

Χαιρετίζω την ΠΟΕΣΥ αλλά όχι τις Ενώσεις που τόσα χρόνια δεν έχουν πει τίποτε για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας –γι αυτό εγώ αναφέρομαι σήμερα σε ελαστικές συνειδήσεις. Οι δημοσιογράφοι έχουν περάσει από την παραγωγή στη διαχείριση. (Σπανοπούλου, πρόεδρος ΕΔΟΕΑΠ).

Τα προβλήματα σήμερα είναι τα μεγαλύτερα μεταπολεμικά. Την κρίση ή και ως πρόσχημα, καλούμαστε να πληρώσουμε εμείς. Το διαδίκτυο και τα νέα τεχνολογικά μέσα έχουν αλλάξει τα τοπίο, τόσο ου σε μία πενταετία δεν θα έχουμε εφημερίδες τυπωμένες σε χαρτί. Το άλλο εγάλο ζήτημα είναι η μη παρακράτηση αγγελιόσημου στις διαφημίσεις στα νέα διαδικτυακά μέσα. (Παν. Σόμπολος, απερχόμενος πρόεδρος ΕΣΗΕΑ).

Το παν είναι η ενότητα του κλάδου –τόσο συνδικαλιστική, όσο ασφαλιστική, αλλά και ηθική. Πρέπει να αντισταθούμε στην απαξίωση και τον εξευτελισμό… Οι 4 Ενώσεις (ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΠΗΝ, ΕΣΗΕΘΣΕ, ΕΣΠΗΤ) να προχωρήσουν (χωρίς την ΕΣΗΕΑ) στηρίζοντας την ΠΟΕΣΥ στιςπρωτοβουλίες και τον συντονισμό. (Πλαχούρης, πρόεδρος ΕΣΠΗΤ).

Αναλυτική αναφορά στην κατάσταση στις ευρωπαϊκές χώρες και τις δυσμενείς εξελίξεις στα δικαιώματα των δημοσιογράφων. Οι ελεύθερα εργαζόμενοι είναι οι βαριά εργαζόμενοι. Γιατί να μην μπορούν να γίνουν μέλη των Ενώσεων οι ξένοι; (Νέλλη Κατσαμά, γσ ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΠΗΝ).

Ενώ στην Ευρώπη ο μέσος όρος απασχολούμενων με ΔΠΥ (αυτοί που οι κυβερνήσεις τείνουν να ονομάζουν «οικονομικά εξαρτημένοι αυτοαπασχολούμενοι») ορίζεται σε 12,5% των εργαζομένων, στην Ελλάδα το ποσοστό αγγίζει το 21,3%. Έχει δημιουργηθεί μία γκρίζα εργασιακά ζώνη με 6 διαφορετικές μορφές ελαστικών εργασιακών σχέσεων (εργαζόμενοι στα νέα τεχνολογικά μέσα, συμβασιούχοι ΕΡΤ, κανονικά εργαζόμενοι αλλά μερικώς αμειβόμενοι, κάθε είδους Δελτία Παροχής Υπηρεσιών, υποαπασχολούμενοι, αδήλωτοι εργαζόμενοι). Σήμερα έχουμε μία κατάσταση επισφάλειας εργασίας-flexicurity. Να αξιοποιηθεί η απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου για το δικαίωμα πρόσβασης των πολιτών στο διαδίκτυο, με επέκτασή του σε δικαίωμα των δημοσιογράφων στην εργασία σ’ αυτό. (Απ. Καψάλης, νομικός-ερευνητής του ινστιτούτου εργασίας της ΓΣΣΕ).

Η συνδικαλιστική ηγεσία είναι καθυστερημένη μπροστά στα τόσα προβλήματα και με τεμαχισμό των εργαζομένων. Έχουν πουλήσει τη νέα γενιά. Είναι ντροπή των διοικήσεων. Έρχεται εργατικός Δεκέμβρης. Η ΠΟΕΣΥ πρέπει να μείνει έξω από το πρόβλημα της ΕΣΗΕΑ. Για τους εργαζόμενους στα νέα τεχνολογικά μέσα, αυτοί να συγκροτήσουν τις δικές τους Ενώσεις οι οποίες να ενταχθούν στην ΠΟΕΣΥ. Να αντιμετωπίσουμε την χειραγώγηση, την κακομοιριά, την απαξίωση. (Δημ. Τρίμης, παραιτηθείς από δσ ΕΣΗΕΑ).

Ενώ καιγόμαστε, εδώ συζητάμε. (Ζαγγανάς, δσ ΠΟΕΣΥ).

Δεν έχουμε κάνει τίποτε για την εργασία στα νέα τεχνολογικά μέσα, τα πνευματικά δικαιώματα. (Νατ. Μποζίνη, δσ ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΜΘ).

Η εργασία σταδιαδικτυακά μέσα μπορεί να πατήσει νομικά πάνω στο υπάρχον πλαίσιο. (Μπαζαίος, επιτροπή νέων τεχνολογιών ΠΟΕΣΥ).

Χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση για τους εργαζόμενους στα πορτάλς, όπως έγινε παλιότερα για την τηλεόραση. (Στεφανής, ΕΣΗΕΑ, διορισθείς από την προηγούμενη κυβέρνηση στο δσ του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ).

Ο κορμός του εργασιακού δένδρου είναι το Web, όπου οι εργοδότες συγκεντρώνουν τον ενδιαφέρον τους. Να δούμε από την αρχή τους νόμους που διέπουν τα ΜΜΕ. Άμεση ένταξη στις Ενώσεις των εργαζομένων στα διαδικτυακά μέσα. Αν ενταχθούν τότε θα έχουμε ένα δυναμικό 10.000 εργαζόμενων δημοσιογράφων, κάτι το οποίο δίνει μεγάλη δύναμη στις διαπραγματεύσεις. Να καταργηθεί το μπλοκάκι και όχι μόνο να μην πληρώνουν στο ΤΕΒΕ. Ένταξη στις Ενώσεις όσων εργάζονται 6μήνες. (Βασ. Βασιλόπουλος, δσ ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ).

Δεν κινδυνεύει η εξηρτημένη σχέση εργασίας. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η εισφοροδιαφυγή. Στη δημοτική ραδιοφωνία και τηλεόραση της Θεσσαλονίκης από το’88 καλύπτονται όλοι οι εργαζόμενοι κανονικά. Να διεκδικηθεί η επιδότηση των εφημερίδων, που έχω προτείνει από το ’94 και πριν το κάνει ο Σαρκοζί. (Γιώργος Αδάμ, δσ ΕΣΗΕΜΘ).

Η κάλυψη όλων των εργαζόμενων ως δημοσιογράφοι με μία απλή διάταξη ή εγκύκλιο που να αναφέρει ότι αυτοί αμείβονται σύμφωνα με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας των συντακτών. (Τασ. Πετρόπουλος, νομικός σύμβουλος της ΠΟΕΣΥ).

Την κατάσταση με τους συμβασιούχους της ΕΡΤ μετέφερε εκπρόσωπός τους, ο οποίος είπε ότι 200 από τους συμβασιούχους έχουν δει την «πόρτα» της ανεργίας από το καλοκαίρι, ενώ ακόμη 1.000 βρίσκονται στην αναμονή καθώς οι συμβάσεις τους λήγουν στο τέλος του χρόνου, χωρίς να έχουν ακόμη λάβει την παραμικρή δέσμευση για το τι μέλει γενέσθαι. Για τους δημοσιογράφους στις αθλητικές εφημερίδες αναφέρθηκαν οι Γερακάρης και Μαμουζέλος. Ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν εκπρόσωποι των τεχνικών της ΕΡΤ, της ιδιωτικής ραδιοφωνίας, των φωτορεπόρτερς.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ της Μ. Μεϊντάνη στην ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΕΣΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

 Στις αντεργατικές επιθέσεις, προτάσσουμε την άμεση δράση μας

Το πρόβλημα των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η όξυνση των προβλημάτων στον χώρο του Τύπου και το νέο τοπίο που διαμορφώνεται με την εργασία δημοσιογράφων στα νέα διαδυκτιακά μέσα, μας φέρνουν σε αυτή την εκδήλωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας μας, η οποία πρέπει να έχει το συντονισμό του αγώνα μας ενοποιώντας όλα τα επιμέρους ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι πέντε Ενώσεις. Προερχόμενη από την Ένωση Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης θέλω να μεταφέρω τη φωνή των συναδέλφων και την αγωνία τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στον χώρο του βορειοελλαδικού τύπου. Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι, μέρος της κοινωνίας (και όχι συνδαιτυμόνες της εξουσίας) βιώνουν έντονα την γενικότερη επίθεση που στόχο έχει την υφαρπαγή μεγαλύτερου ποσοστού του παραγόμενου κοινωνικού  πλούτου. Τώρα με την οικονομική κρίση βιώνουν την επιχειρούμενη μετακύληση του κόστους αυτής στις πλάτες των εργαζομένων. Για αυτό και οι πολιτικές των μεταρρυθμίσεων όλων των κυβερνήσεων, με την περιστολή των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την επιβολή μέτρων έντασης της εκμετάλλευσης, στο τρίπτυχο: εργασιακές σχέσεις, μισθοί, ασφάλιση. Στόχος τους είναι το Τέλος Εποχής των μαζικών συμβολαίων –των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας– δηλαδή των συλλογικών ρυθμίσεων των εργασιακών μας σχέσεων, με άμεσο αποτέλεσμα τη μείωση του κόστους εργασίας – του κόστους παραγωγής. Έτσι βιώνουμε ένα εκρηκτικό μείγμα που με πρόσχημα την κρίση, τα αφεντικά του Τύπου προβαίνουν σε απολύσεις, σε όλο και μαζικότερα φαινόμενα ελαστικοποίησης, σε αναγκαστικές απομακρύνσεις -που βαφτίζονται εθελούσιες έξοδοι, σε καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, σε αδήλωτη – ανασφάλιστη εργασία και εντέλει σε «ξεφόρτωμα» των εργαζομένων από επιχειρήσεις που όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν κερδοσκοπήσει στην πλάτη τους.

Και δεν είναι μόνο ο ιδιωτικός τομέας ο οποίος προβαίνει στην χειρότερη εκμετάλλευση και συμπεριφορά έναντι των εργαζομένων, αλλά δυστυχώς και ο δημόσιος τομέας – υποτίθεται υπηρέτης του κοινωνικού συνόλου. Έχει από όλους γίνει αντιληπτή συνάδελφοι η επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση των δημοτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων,  καθώς και η ομηρία τόσων συμβασιούχων στην Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση.

Αυτό το ασφυκτικό εργασιακό περιβάλλον με την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, την αντιασφαλιστική επιδρομή, την αυξανόμενη ανεργία, την υπερεκμετάλλευση, έχει δημιουργήσει μια γενικότερη κατάσταση-αίσθηση επισφάλειας εργασίας.

Σε συνδυασμό με τον τεράστιο ιστό μιας εκτεταμένης και σε βάθος διαπλοκής στον χώρο των δημοσιογράφων, δημιουργείται ένα σκοτεινό περιβάλλον όπου  πλήττονται τα ζητούμενα των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών: η ελεύθερη και σφαιρική ενημέρωση με την ανεμπόδιστη άσκηση της δημοσιογραφίας, σύμφωνα με τις αρχές δεοντολογίας.

Η χειραγώγηση των ΜΜΕ απαιτεί και χρειάζεται ανασφαλείς δημοσιογράφους ή… διαπλεκόμενους.

Σίγουρα, εδώ στην Αθήνα είναι πολύ πιο μαζικό το φαινόμενο της μαύρης εργασίας, η οποία έχει τα χαρακτηριστικά είτε της μαθητείας είτε του ΔΠΥ είτε ακόμη και της τελείως αδήλωτης ανασφάλιστης εργασίας. Όπως παρόμοια τα προβλήματα που ανακύπτουν ή έχουν ανακύψει από την ανάπτυξη και μεγέθυνση των νέων μέσων (κυρίως αυτά του διαδυκτίου, τα portals, οι νέες ειδησεογραφικές διαδικτυακές υπηρεσίες).

Και πριν περάσουμε στα της Βόρειας Ελλάδας θέλω να σας μεταφέρω τα όσα ειπώθηκαν στο forum των Μέσων της ΝΑ Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στα Τίρανα με θέμα οι προκλήσεις των ΜΜΕ στην εποχή των νέων τεχνολογιών, και όπου συμμετείχαν περισσότεροι από 100 δημοσιογράφοι από όλες τις Βαλκανικές χώρες.

Όλοι τους επικέντρωναν σε δύο ζητήματα: το ένα είναι η καθυστέρηση στην ανταπόκριση στις συνθήκες που δημιουργούν τα νέα τεχνολογικά μέσα, αλλά και στα έντονα φαινόμενα διαπλοκής των ΜΜΕ με πολιτικούς και συγκροτήματα οικονομικών συμφερόντων.

Η κατάσταση στη Βόρεια Ελλάδα

Θα αναφερθώ στους έξι χώρους όπου κυρίως βλέπουμε όλα τα παραπάνω φαινόμενα στο χώρο της Μακεδονίας και Θράκης.

Αρχίζοντας από την ΕΡΤ3, μπορεί η ΕΣΗΕΜ-Θ να προχώρησε σε κάποιες απεργιακές κινητοποιήσεις, αλλά οι 50 και πλέον συνάδελφοι συνεχίζουν να είναι όμηροι της κάθε κυβέρνησης και των ψιχίων παράτασης, δίνοντας το κακό παράδειγμα και στον ιδιωτικό τομέα.

Και δεν είναι συνάδελφοι, δημοσιογράφοι των τριών και πέντε εργασιών, η πλειοψηφία αυτών έχει μία και μόνη απασχόληση, και αυτή μερικώς αμειβόμενη.

Από την περιφερειακή ΕΡΤ3 πάμε στη δημοτική ρ/τ FM και ΤV 100. Ίδιο το πρόβλημα βεβαίως με αυτό που αντιμετωπίζουν και οι συνάδελφοι που εργάζονται στα δημοτικά, όπου και εδώ αναμένουμε τα σχέδια της νέας κυβέρνησης. Η 31η Δεκεμβρίου είναι και για τους εργαζόμενους στα δημοτικά όπως και για αυτούς στην ΕΡΤ3, καταληκτική ημερομηνία.

Στα ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά κύριο χαρακτηριστικό είναι η εντατικοποίηση εργασίας, χωρίς τις αντίστοιχες αμοιβές.

Και ερχόμαστε στον περιφερειακό τύπο. Η κατάσταση στη βόρεια Ελλάδα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας εργασιακός μεσαίωνας. Εφημερίδες που λειτουργούν σε άμεση και έκδηλη διαπλοκή και εξάρτηση με τους παράγοντες των τοπικών παραγόντων και στην καλύτερη των περιπτώσεων με δύο εργαζόμενους. Έναν δάσκαλο να κάνει copy page και έναν γυμναστή να επιμελείται τα αθλητικά. Το ανύπαρκτο συνεκτικό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων σε συνδυασμό με την άμεση εξάρτηση από τους τοπικούς άρχοντες έχει καταστήσει τον δημοσιογράφο της περιφέρειας φοβικό και υποταγμένο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η επισήμανση του εργασιακού εκπροσώπου μας στη Δυτική Μακεδονία, όταν την επισκέφθηκε αντιπροσωπεία της ΕΣΗΕΜ-Θ ότι οι δημοσιογράφοι φοβούνται να μιλήσουν στους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους. Συλλογικές συμβάσεις που ισχύουν μόνο στα χαρτιά. Δημοσιογράφοι που υπογράφουν ότι παίρνουν τα προβλεπόμενα στη σύμβαση και στην πραγματικότητα εισπράττουν μέρος αυτής. Κάθε άλλο για ανεξάρτητη ενημέρωση μπορούμε να μιλάμε.

Και δυστυχώς μια μεγάλη στρατιά εργαζομένων σε μαύρο καθεστώς (ελαστική, αδήλωτη μερική απασχόληση) καταγράφεται και στις λεγόμενες μικρές εφημερίδες΄(έχουμε και εμείς συνάδελφοι στη Θεσσαλονίκη την αντίστοιχη Αυριανή), τα περιοδικά, που μπορεί να μην είναι του ίδιου αριθμού με την Αθήνα, αλλά ακολουθούν την ίδια πρακτική εργασίας με ΔΠΥ και στις νέες δωρεάν εφημερίδες, όπου εκεί βαφτίζεται δημοσιογράφος ο πάσας ένας – με σκοτεινό εργασιακό καθεστώς.

Θέλω να κλείσω με αυτά που σπαρακτικά μου μετέφερε νεαρός συνάδελφος στο άκουσμα ότι κατεβαίνω στην Αθήνα για αυτή την ημερίδα: Δουλεύω σε ένα εβδομαδιαίο ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας, δίνω συνεργασίες στον τοπικό τύπο, τρέχω όλη την ημέρα, δεν πληρώνομαι κανονικά και για να βγάλω τα προς το ζην πρέπει να δίνω σε τρία και τέσσερα έντυπα. Και όλα αυτά ανασφάλιστη και χωρίς συνδικαλιστική κάλυψη. Πότε επιτέλους οι συνδικαλιστικές ενώσεις των δημοσιογράφων θα θέσουν το ζήτημα με τα μπλοκάκια ως ένα τα βασικά αιτήματα όλου του κλάδου. Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί. Πετυχαίνουμε περισσότερα και καταχτούμε περισσότερο χώρο ελευθερίας στην άσκηση του δημοσιογραφικού, υποτίθεται λειτουργήματος».

Έτσι συνάδελφοι, πρέπει να τεθεί το ζήτημα στο άμεσο διεκδικητικό πλαίσιο των συνδικαλιστικών ενώσεων, με άμεση ένταξη στις συνδικαλιστικές ενώσεις και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη αυτών. Σύνθημα μας ένα: καμία ώρα εργασίας ακάλυπτη εργασιακά και ασφαλιστικά. Και αν δεν θέλει να κάνει τίποτε η συνδικαλιστική ηγεσία, τότε ο μόνος δρόμος είναι η ανάπτυξη ενός κινήματος της βάσης.

Μ. Μεϊντάνη

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Τι ειπώθηκε στην ημερίδα της ΠΟΕΣΥ – Ανταπόκριση από Αθήνα”

  1. Εγώ είμαι με τον σύντροφο Ζαγγανά ο οποίος είπε: «Ενώ καιγόμαστε, εδώ συζητάμε».

    Να ‘χαμε, να λέγαμε, δηλαδή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: