O Ε.Τ., το ντόμινο των εξελίξεων, οι ευθύνες των δημοσιογράφων και η αλήθεια: μία πρόταση για σκέψη και συζήτηση…

Έχουν ευθύνες οι δημοσιογράφοι για την κατάσταση στον Τύπο; Τι είναι οι δημοσιογράφοι; Απλοί μεταδότες ειδήσεων; Απλοί πομποί πληροφορίας; Το μέσο ή το εργαλείο της ενημέρωσης; Είναι με την κοινωνία DIMOSIOGή με το σύστημα; Σήμερα, ίσως αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε, πρέπει να ανοίξει μία μεγάλη συζήτηση που ενδεχομένως θα βοηθήσει να οριοθετηθούν ή να προσδιοριστούν κάποια ζητήματα: τι είναι ενημέρωση, τι πληροφορία και τι σημαίνει «η ενημέρωση είναι κοινωνικό δικαίωμα» και «η πληροφορία κοινωνικό αγαθό»;

Ισχύουν αυτά στην διαδυκτιακή εποχή και πως ισχύουν σε μία χώρα όπου δεν ισχύει τίποτα και όλα ισχύουν;

Κάποια δεδομένα:

  1. Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης είναι επιχειρήσεις και λειτουργούν – ακόμα και τα «κρατικά» – σύμφωνα με τους κανόνες της οικονομίας της καπιταλιστικής αγοράς.
  2. Τα μέσα ενημέρωσης παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην διαμόρφωση της λεγόμενης κοινής γνώμης, είναι φορείς πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας και αναπαράγουν συγκεκριμένα ιδεολογικά και πολιτιστικά προτάγματα.
  3. Είναι ελεγχόμενα από τις κυρίαρχες δομές του συστήματος και δομημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να συνθέτουν και να στηρίζουν αρμονικά με τα άλλα μέσα κοινωνικής «διαπαιδαγώγησης» και καταστολής, το πλαίσιο της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής ιεραρχίας.

Με λίγα λόγια ανήκουν σε οικονομικούς μεγιστάνες σαν τον Αγγελόπουλο, Αλαφούζο, Βαρδινογιάννη κ.α, προπαγανδίζουν το συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό μοντέλο της διαβίωσης της «κονόμας» και της «επιτυχίας» και δομούνται και ελέγχονται απόλυτα από τα πάνω προς τα κάτω. Οι μεγιστάνες και οι εταιρίες όταν δεν τους συμφέρει, όταν έχουν άλλους στόχους, όταν αλαζονικά γιατί έτσι γουστάρουν, κλείνουν εφημερίδες, τις πωλούν, τις μεταβιβάζουν, την μικραίνουν, τις κονταίνουν. Ανοίγουν μικρόφωνα και κλείνουν μικρόφωνα. Σβήνουν ειδήσεις αποκρύπτουν, πλασάρουν τους φίλους τους, προβάλουν την φτηνή εντύπωση ως ψυχαγωγία και προπαγανδίζουν συνειδητά το ψεύδος του θεάματος ως ηθική αξία. Συγχωνεύουν μέσα και χωνεύουν εργαζόμενους. Ελέγχουν απόλυτα το παιχνίδι με τη συναίνεση της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας που αυτοί «διορίζουν». Ελεύθερη οικονομία για ελεύθερη κερδοφορία: οικονομική, πολιτική, κοινωνική.

Εμείς τι ρόλο παίζουμε;

Σ’ αυτό το πλαίσιο και μ’ αυτά τα δεδομένα, εύλογα τίθεται το ερώτημα: εμείς οι δημοσιογράφοι τι ρόλο παίζουμε; Μήπως δεν παίζουμε κανένα ρόλο; Μας ενδιαφέρει; Πόσο μας ενδιαφέρει και πόσοι ενδιαφέρονται αλλά και πως ενδιαφέρονται;

Υπάρχουν συνάδελφοι που απλά «εργάζονται», κοιτούν να τελειώσουν το ωράριο τους και να φύγουν. Πωλούν την εργατική τους δύναμη και τίποτα άλλο. Έτσι νομίζουν. Άλλοι απλά γκρινιάζουν, απλά τα «ξέρουν όλα» ή είναι …υπεράνω. Από τι και από ποιόν; Υπάρχουν κι αυτοί, και είναι πολλοί, που βολεύονται, βγάζουν λεφτά, κάνουν «όνομα», καριέρα, ζουν τη ζωή τους και το όνειρο τους. Οι τελευταίοι είναι η κυρίαρχη τάση και άποψη.

Υπάρχουν και άλλοι που παιδεύονται να κάνουν «κάτι». Μπορεί να μη κάνουν και τίποτα ή ακόμα να τα κάνουν χειρότερα. Φωνάζουν, προτείνουν τρέχουν και τους τρέχουν. Τι έγινε μέχρι σήμερα;

Δεν είναι «ούφο»

Ο Ε.Τ. δεν είναι «ούφο», δεν κάνει ποδήλατο στον ουρανό. Είναι εφημερίδα που κλείνει, έκλεισε. Κάποιοι, εκατοντάδες, εργαζόμενοι θα βρεθούν στην κόλαση της ανεργίας, αυτή που τόσο παραστατικά, κυνικά ή αδιάφορα έχουν περιγράψει ή περιγράφουν τα μέσα μαζικής εξημέρωσης. Τι γίνεται από δω και πέρα; Τι ξημερώνει στο χώρο του Τύπου; Πόσες εφημερίδες θα μείνουν ή πρέπει να μείνουν; Πόσα ραδιόφωνα και κανάλια; Τι θα γίνει με τα πόρταλς; Ποια πρέπει να είναι στάση των Ενώσεων; Στη Γαλλία σε κάποιες εφημερίδες εκλέγουν αρχισυντάκτες και ο Ζαρκοζίς χαρίζει συνδρομές εφημερίδων σε νέους…

Ερώτηση: αλήθεια τι απέγιναν οι εργαζόμενοι της Siemens που όσο και να τους ρωτήσαμε δήλωναν άγνοια για το μέγα σκάνδαλο; Αυτοί του ΕΤ σε τι φταίνε για το νέο κότερο της Γιάννας των 90 μέτρων και των 100 εκατομμυρίων; Είναι τύπος «Alfa Nero» το κότερο. Αλφα μαύρο δηλαδή. Ειρωνεία…

Ερώτηση: Εμείς δεν ξέρουμε τίποτα για το έγκλημα που λέγεται προπαγάνδα, παραπληροφόρηση, χειραγώγηση, χαλιναγώγηση σκέψης, λογοκρισία, έλεγχος συνειδήσεων, κατασκευή υπόπτων και ενόχων, συκοφαντία, μεροληψία, απόκρυψη, αυτολογοκρισία, υποταγή και συναίνεση, μυθοπλασία, υποκρισία, θράσος και πολύ άγνοια και αδιαφορία;

Ο Ε.Τ. έκλεισε ή κλείνει. Ξέρετε τι λέει ο κόσμος; Ξέρετε: «Ε και τι έγινε;». Αυτό λέει και βλέπει… Χαρδαβέλα και Τατιάνα, Λάκη, Μάκη και Θέμο, Τρέμη και Πετρούλα.

Να πούμε την αλήθεια

Τι κάνουμε; Ιδού το μέγα ερώτημα. Ποιος έχει τη συνταγή; Αγώνας ναι. Πως και πότε; Με ποιους; Με ποιό στόχο; Την επιβίωση, την επιβεβαίωση ή την ανατροπή των δεδομένων;

Κάποτε μία φράση που μας έκανε εντύπωση ήταν αυτό που είχε ξεστομίσει με χαρακτηριστική χειρονομία ένας ογδοντάρης: Απάνω τους !!! Σε ποιους; Μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε από τον διπλανό μας, τον ακριβώς από πάνω μας, τον παραπάνω μας, τον εαυτό μας;

Ένα σημαντικό βήμα είναι το εξής: να γράψουμε, να πούμε, να δείξουμε την αλήθεια.

Γιατί τα «δεδομένα» μας έχουν στερήσει αυτό ακριβώς: την αλήθεια. Από την αλήθεια θα βγούμε στην στεριά. Αυτό λείπει. Τα αφεντικά ξεφτίζοντας την αλήθεια σήμερα μονοπωλούν τη λήθη.

Την ώρα που έκλεινε ο Ε.Τ. οι εγκυρότερες εφημερίδες της χώρας περιέγραφαν την φανταστική  συνάντηση Καραμανλή – Ερντογάν και δεν άνοιξε ρουθούνι. Υπήρξε και προκλητική συγνώμη για το ψέμα. «Είπαμε ψέματα το κάναμε αλλά έτσι συνηθίζεται», είπε ο μεσιές Ψυχάρης. Τι μας λες ρε αρχιψεύτη; Έτσι συνηθίσατε, έτσι θέλετε να μας συνηθίσετε όλους. Να εργαζόμαστε στο ψέμα και για το ψέμα.

Να πούμε την αλήθεια συνάδελφοι αυτή είναι η λύση. Όσο μπορούμε, όσο αντέχουμε, όσο αποκοτάμε, όσο μας αφήνουν και δεν μας αφήνουν, όσο υπάρχει τρόπος, όσο και όσα ξέρουμε, όσο είμαστε εδώ, όσο μας παρακινούν κάποιοι, όσο μας το ζητούν, όσο το ελπίζουν, όσο το περιμένουν και το αποζητούν, όσο ακόμα κάποιοι μας πιστεύουν, να πούμε την αλήθεια.

Αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Να τους τρίψουμε την αλήθεια στη μούρη. Θα τους πονέσει πραγματικά. Αυτή σήμερα είναι η μάχη  στα μέσα ενημέρωσης: κόντρα σε συναδέλφους διευθυντές και τσιράκια της εργοδοσίας που ψευδολογούν υπηρετώντας τα… δεδομένα.

Διότι το παιχνίδι το χάσαμε όταν χάθηκε η αλήθεια, η πληροφορία ολόκληρη, η σφαιρική ενημέρωση, οι «άλλες» και οι «όλες» απόψεις και έμεινε μία, όταν οι γνώμες έγιναν η «γραμμή» και τα ελεύθερα σχόλια έγιναν σχολιανά και πληρωμένα ξεφωνητά.

Την χάσαμε όταν μπήκαμε στο παιχνίδι της διαπραγμάτευσης της είδησης, όταν βάλαμε νερό στο κρασί μας να μη χαλάσουμε την ζαχαρένια μας και να μη μπούμε στον κόπο…

Η αρχή πρέπει να είναι αυτή: να τους τρίψουμε την αλήθεια στη μούρη. Τότε ίσως να βρούμε δύναμη και τρόπο να αλλάξουμε τα πράγματα. Είναι μία άποψη και μία πρόταση για προβληματισμό και συζήτηση.

Ναι υπάρχουν κι άλλες: απεργίες, πορείες, προσφυγές, καταλήψεις, φασαρίες. Ναι και σ’ αυτά. Αλλά η αλήθεια των γεγονότων της ζωής πρέπει να είναι το όπλο, το μέσο, η θεωρία, η προοπτική και το όραμα μαζί.

Αν βρεθούμε όλοι μαζί στη μάχη για την αλήθεια και ενάντια στην παραχάραξη της πληροφορίας και της ενημέρωσης, τότε θα βρεθούμε πλάι – πλάι και στους μεγάλους αγώνες γιατί θα ξέρουμε τον τρόπο.

Και οι μεγάλοι αγώνες είναι ακριβώς μπροστά μας. Τώρα ενάντια  στην καταστολή της σκέψης και της ζωής…

Fastbitter

Advertisements

17 Σχόλια to “O Ε.Τ., το ντόμινο των εξελίξεων, οι ευθύνες των δημοσιογράφων και η αλήθεια: μία πρόταση για σκέψη και συζήτηση…”

  1. Mε αφορμή και το παραπάνω κείμενο παρέμβασης και προβληματισμού του ασύνταχτου «Fastbitter»:

    Ένα εξαιρετικό, διαχρονικό και άκρως επίκαιρο κείμενο που δεν θα πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη αλλά κυρίως από τη… συνείδηση του κάθε δημοσιογράφου αλλά και του κάθε πολίτη, είναι η παρέμβαση του Μπέρτολτ Μπρέχτ στο Συνέδριο για την Υπεράσπιση της Κουλτούρας το 1935 στο Παρίσι, με τίτλο «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια».

    Γι’ αυτό το λόγο, ο ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, δημοσιοποιεί αυτή την παρέμβαση στη δεξιά στήλη «ΣΕΛΙΔΕΣ». Αν κάνετε «κλικ» στον τίτλο «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια-Μπέρτολτ Μπρεχτ» μπορείτε να τυπώσετε ολόκληρη τη μπροσούρα σε μορφή PDF.

    Ενδεικτικά δημοσιεύουμε εδώ δύο παραγράφους από εκείνη τη σημαντικότατη παρέμβαση του ΜΠΡΕΧΤ.

    «…Κι η τέχνη πρέπει, σ’ αυτούς τους καιρούς των αποφάσεων ν’ αποφασίσει. Μπορεί να κάνει τον εαυτό της όργανο μιας μικρής μερίδας ορισμένων που παίζουν τις θεότητες της μοίρας για τους πολλούς και που απαιτούν μια πίστη που πρέπει πρώτ’ απ’ όλα να είναι τυφλή, και μπορεί να σταθεί στο πλευρό των πολλών και να βάλει τη μοίρα τους στα δικά τους χέρια. Μπορεί να παραδώσει τον άνθρωπο στις συγχύσεις, τις αυταπάτες και τα θαύματα, και μπορεί να παραδώσει τον κόσμο στον άνθρωπο. Μπορεί να μεγαλώσει την αμάθεια και μπορεί να μεγαλώσει τη γνώση. Μπορεί να κάνει έκκληση στις δυνάμεις που αποδείχνουν τη δύναμη τους καταστρέφοντας, και στις δυνάμεις που αποδείχνουν τη δύναμη τους Βοηθώντας.

    Όποιος σήμερα θέλει να πολεμήσει την ψευτιά και την αμάθεια και να γράφει την αλήθεια έχει ξεπεράσει το λιγότερο πέντε δυσκολίες. Πρέπει να έχει το θ ά ρ ρ ο ς να γράφει την αλήθεια παρόλο που παντού την καταπνίγουν• την ε ξ υ π ν ά δ α να την αναγνωρίσει παρόλο που τη σκεπάζουν παντού• την τ έ χ ν η να την κάνει ευκολομεταχείριστη σαν όπλο την κρίση να διαλέξει εκείνους που στα χέρια τους η αλήθεια θ’ αποχτήσει δύναμη• την π ο ν η ρ ι ά να τη διαδώσει ανάμεσα τους. Αυτές οι δυσκολίες είναι μεγάλες για κείνους που γράφουν κάτω απ’ το φασισμό, υπάρχουν όμως και γι’ αυτούς που τους κυνήγησαν ή που έφυγαν ακόμα και για όσους γράφουν στις χώρες της αστικής ελευθερίας…»

    Αποσπάσματα από το «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια» του Μπέρτολτ Μπρέχτ (Συνέδριο για την υπεράσπιση της κουλτούρας, Παρίσι, 1935).

  2. Η Κρίση στα ΜΜΕ (ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω)
    Published by ANemos on Πέμπτη, Ιούνιος 25, 2009

    10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

    Από τα «εύκολα» προς τα «δύσκολα»:
    1.
    Αμεση κατάργηση ΟΛΩΝ των «προσφορών». Όχι «μεθαύριο». «Χθες!». Μετά από κοινή συνεννόηση Εκδοτών, Ιδιοκτητών και Δημοσιογράφων. Μια τέτοια κίνηση μπορεί να έχει ως βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα μια κάμψη των κυκλοφοριών, μεσοπρόθεσμα όμως θα αποκαταστήσει ένα σημαντικό μέρος της χαμένης αξιοπιστίας. Η κάμψη μπορεί να αντισταθμιστεί με την περικοπή του κόστους των «προσφορών».
    2.
    Αμεση κατάργηση του «αγγελιόσημου». Συγκεκριμένα: το ποσό του «αγγελιόσημου» να πηγαίνει για καταχωρήσεις στα site των εφημερίδων έτσι ώστε να ενισχυθεί η μετάβαση στα Νέα Μέσα μέχρι την καθολική κατάργηση των εντύπων. Αυτή την περίοδο είναι σημαντικότερο τα έσοδα από το αγγελιόσημο να γίνονται μισθοί για τους εργαζόμενους στις ηλεκτρονικές εκδόσεις παρά να πηγαίνουν στα ταμεία.
    3.
    Αμεση κατάργηση-απαγόρευση της ΕΜΜΕΣΗΣ διαφήμισης (infomercial, publi, παρουσιάσεις, πληρωμένα ρεπορτάζ και συνεντεύξεις) με μέτρα που θα προβλέπουν κλείσιμο ΜΜΕ, διαγραφή δημοσιογράφων που συμμετέχουν σε αυτές τις προωθητικές ενέργειες. Διαφάνεια στα συμβόλαια ΜΜΕ-Διαφημιζομένων (κρατικών ΚΑΙ ιδιωτικών διαφημίσεων).
    4.
    Αμεση εκπαίδευση των δημοσιογράφων στη χρήση και λειτουργία των Νέων Μέσων. Με πρωτοβουλία των Ενώσεών τους και υποχρεωτική συμμετοχή των ιδιοκτητών των ΜΜΕ.
    5.
    Αμεση κατάργηση της «διπλοθεσίας»-«πολυθεσίας» για να υπάρξουν θέσεις εργασίας για τους ΑΝΕΡΓΟΥΣ δημοσιογράφους που θα αυξηθούν δραματικά τους επόμενους μήνες και χρόνια. Διαγραφή από τις Ενώσεις όσων κατέχουν δύο θέσεις εργασίας. Και απαγόρευση άσκησης επαγγέλματος.
    6.
    Διαφάνεια στα μισθολόγια ΟΛΩΝ των επιχειρήσεων ΜΜΕ. Κατώτερος μισθός 1.700 ευρώ και πλαφόν στους μισθούς των Golden Boys.
    7.
    Αμεση εκκαθάριση των καταλόγων μελών των Ενώσεων Συντακτών. Διαγραφή ΟΛΩΝ όσων δεν ασκούν το επάγγελμα για πέντε και πλέον χρόνια ή ασκούν παράλληλα και άλλο επάγγελμα (π.χ. δικηγόροι, ιατροί κλπ). Εγγραφή ΟΛΩΝ των εργαζόμενων στα ΜΜΕ. Δυνατότητα εισόδου-εξόδου από τις Ενώσεις για όσους ασκούν περιστασιακά ή διακόπτουν για ένα διάστημα την εξάσκηση του επαγγέλματος.
    8.
    Κατάθεση χρηματικής εγγύησης που θα καλύπτει τη μισθοδοσία των εργαζομένων για ένα χρόνο από όσους κατέχουν ή θέλουν να ανοίξουν επιχείρηση ΜΜΕ.
    9.
    Αμεσος οικονομικός έλεγχος και διαφάνεια όλων των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων των ΜΜΕ. Ελεγχος όλων των αποφάσεων πώλησης και μεταβίβασης επιχειρήσεων ΜΜΕ.
    10.
    Νέο πλαίσιο νόμων για τη λειτουργία των ΜΜΕ που να περιλαμβάνει νόμους περί βασικού μετόχου καθώς και άδειας εξάσκησης επαγγέλματος.

    Αν τα παραπάνω δεν εφαρμοσθούν άμεσα (ή έστω να συζητηθούν σοβαρά) είμαστε άξιοι της μοίρας μας!

  3. Ασύνταχτοι -γενικώς- δημοσιογράφοι Says:

    Συγχαρητήρια παιδιά, για την κουβέντα που ανοίξατε. Είναι ό,τι πιο σοβαρό έχω ακούσει στη δημοσιογραφική πιάτσα το τελευταίο διάστημα και έχετε πιάσει την ουσία του θέματος.
    Το θέμα δεν είναι μόνο η συντεχνιακή λογική του κλάδου και οι απολύσεις. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς ως δημοσιογράφοι, πώς υπηρετούμε την αλήθεια και ποια συμφέροντα εξυπηρετούμε αναλόγως σε ποιο Μέσο δουλεύουμε. Ας υποθέσουμε ότι τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ τον αγοράζει αύριο ένας άλλος επιχειρηματίας. Και λοιπόν; Εντάξει, οι εργαζόμενοι δεν θα χάσουν τη δουλειά τους. Και ποια ακριβώς θα είναι η «δουλειά» τους την επόμενη ημέρα; Να ακολουθούν την δεξιά «γραμμή» της… «ναυαρχίδας της ΝΔ»; Φοβερό όφελος! Να κληρώνει κότερα και να μοιράζει CD τα Σαββατοκύριακα; Το περιτύλιγμα είναι η ουσία; Και θα μου συγχωρήσετε την αιρετική για πολλούς άποψη: Γιατί και με ποιον τρόπο «πλήττεται η δημοκρατία» όπως πολλοί ισχυρίστηκαν με το κλείσιμο του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ; Μάλλον πλήττεται η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και όχι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
    Αυτά τα συγκινησιακά-συγκινητικά αποχαιρετιστήρια κείμενα των συντακτών του Ε.Τ. δεν περιέχουν τίποτα από την αναζήτηση της αλήθειας που τόσο καλά περιγράφει στο κείμενο που βάλατε του Μπρεχτ.
    Μόνο κλάψα περιέχουν για τη θεσούλα μας, τη δουλίτσα μας και τι κακό που χάθηκε η ωραία μας… καριέρα. Αυτή είναι η δημοσιογραφία που ονειρευόμαστε; Εντάξει. Είναι εύκολο να τα λεει κανείς αυτά, αν είναι έξω από τον χορό. Είναι όμως έξω από τον χορό; Όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Υπάρχουν εκατοντάδες άνεργοι συνάδελφοι. Γιατί δεν έγινε γι’ αυτούς ο ίδιος ντόρος και για τα μικρότερα μαγαζιά που κλείνουν; Γιατί κανείς, ποτέ δεν είδε το τεράστιο πρόβλημα στα περιφερειακά ΜΜΕ; Μήπως γιατί ο Ε.Τ. έχει την έδρα του στην Αθήνα και αποτελεί προπαγανδιστικό όργανο του κυβερνώντος κόμματος; Ας ανοίξουμε τα μάτια μας και ας αναζητήσουμε την αλήθεια. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να κατακτήσουμε την αξιοπρέπειά μας και μετά τη δουλειά μας. Δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό τον κόσμο. Η κοινωνία μας κοιτάει και μας ακούει.

  4. Την κουβέντα την είχαμε ανοίξει πολύ καιρό πριν αλλά ποιος δίνει σημασία…

    Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ (Δημοσιεύτηκε πριν έναν χρόνο στο παρών μπλογκ του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ)

    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ωραία δημοσιογραφική οικογένεια που όλο τη βρίζανε στις διαδηλώσεις, την καημένη κι όλο ρωτούσε: άραγε γιατί; Κι επειδή οι απαντήσεις που έπαιρνε δεν της άρεσαν καθόλου, αποφάσισε να απευθυνθεί στον εαυτό της. Μα γιατί είναι κακοί άνθρωποι, ήρθε η μονοκόμματη απάντηση. Προσωρινά βολεύτηκε. Αλλά, τσουπ, πάλι αυτοί οι κακοί συνέχισαν να τη βρίζουν, οπότε η δημοσιογραφική οικογένεια αποφάσισε να δει τι πάει στραβά. Ρώτησε από δω, ρώτησε από κει, αλλά οι απαντήσεις και πάλι δεν της άρεσαν. Αποφάσισε να πάρει δραστικά μέτρα. Πήγε στην επιτροπή των σοφών του κλάδου αλλά αυτή το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να τη συμβουλεύσει να βρει σε ένα μυστικό δάσος στα πέρατα του κόσμου τον θαυματουργό καθρέπτη που δείχνει πάντα την αλήθεια. Ξεκίνησε, λοιπόν, μια διαπαραταξιακή αποστολή και πήγε να βρει το μυστικό δάσος. Μετά κόπων και βασάνων τα κατάφερε. Το βρήκε. Ο καθρέπτης της αλήθειας, όμως, άφαντος. Ξάφνου εμφανίστηκαν μπροστά τους κάτι ξωτικά. Οι εκπρόσωποι της οικογένειας, τρόμαξαν. Τα ξωτικά τους καθησύχασαν πως δεν θα τους πειράξουν, πως είναι γενικώς φιλήσυχα αλλά καλό είναι να μην τα προκαλέσουν με ψέματα και λοβιτούρες γιατί θα τους καταλάβουν αμέσως. Αυτοί συμφώνησαν. Ρώτησαν μάλιστα τα ξωτικά, μήπως γνωρίζουν πού βρίσκεται ο μαγικός καθρέπτης της αλήθειας. Τα ξωτικά κεραυνοβολήθηκαν. Τους είπαν πως αφού ψάχνουν τον μαγικό καθρέπτη της αλήθειας, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν κοιτάξει βαθιά μέσα τους. Η επιτροπή απόρησε. Μα κοιτάξαμε. Και τι είδατε; Είδαμε ότι όλα ήταν καλά. Τα ξωτικά κοιτάχτηκαν για ένα δευτερόλεπτο στα μάτια και αποφάνθηκαν: Όντως χρειάζεστε τον μαγικό καθρέπτη! Και τους υπέδειξαν που είναι. Η επιτροπή μετά από λίγο ξεσκόνιζε έναν καθρέπτη με μια ωραιότατη κορνίζα. Η επιτροπή άρχισε να κοιτάζει την… κορνίζα. Και τι ωραία που είναι και πόσο καλό θα ήταν να την πάρουμε μαζί μας και να βάλουμε την οικογενειακή μας φωτογραφία μέσα και άλλα τέτοια υμνητικά και κάθισαν εκεί κανένα επτάωρο, όσο διαρκεί για παράδειγμα μία γενική συνέλευση, και θα περνούσαν έτσι και άλλες πολλές ώρες αν δεν τους συνέφερνε από τη χαλαρότητα μία βαθιά, υποβλητική φωνή από το πουθενά: Δείτε ή φύγετε και αφήστε με στην ησυχία μου. Άρχισαν να ψάχνουν οι δημοσιογράφοι πίσω από θεόρατα δέντρα, πίσω από πυκνές φυλλωσιές, πίσω από μικρούς βράχους και στα ξέφωτα, από πού ήρθε η φωνή. Τίποτα. Εδώ, ακούστηκε και πάλι πιο δυνατά. Ήταν ο καθρέπτης. Ο καθρέπτης μιλούσε. Παραμύθι ήταν, ο καθρέπτης έκανε ό,τι ήθελε… Όλοι κοκάλωσαν.

    Αν θα δείτε μέσα μου θα πρέπει και να τα δεχτείτε αυτά που θα δείτε και να τα παραδεχτείτε. Αλλιώς μην κοιτάτε καθόλου. Με διστακτικότητα, το αποδέχτηκαν. Στάθηκαν μπροστά στον καθρέπτη και βυθίστηκαν μέσα του. Εικόνες άρχισαν να κυλάνε: Κάποιοι ήταν στα τέσσερα σαν τα σκυλιά και κουνούσαν την ουρά τους στο τραπέζι των αφεντικών και των εργοδοτών μπας και τους ρίξουν κανένα κόκαλο. Άλλοι κρατούσαν σημειώσεις από το μεγάλο φαγοπότι και αυτό το έλεγαν γραφείο τύπου. Άλλοι, με το ένα χέρι κουνούσαν τη σημαία του Τσε Γκεβάρα και με το άλλο έσφιγγαν το χέρι του δολοφόνου του. Ορισμένοι, πίσω από καλοσυνάτα πρόσωπα έκρυβαν τα μυτερά τους δόντια, έτοιμοι να τα μπήξουν στους αντιπάλους που δεν συναινούν στις ανίερες συμμαχίες τους. Άλλοι έπαιζαν τον ρόλο του νταβατζή προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στους πελάτες-καταναλωτές των ειδήσεων. Υπήρχε στο βάθος ένα τεράστιο εργοτάξιο όπου κατασκευάζονταν πανομοιότυπες πληροφορίες, συσκευάζονταν και προωθούνταν στην αγορά ως προϊόντα με ημερομηνία λήξης αορίστου χρόνου. Κάποιοι άλλοι που έμοιαζαν πολύ επίσημοι, σχεδόν κυβερνητικοί, έβαζαν χέρι σε κάτι ταμεία γεμάτα χρήματα, χρήματα κλεμμένα από τους ίδιους τους δημοσιογράφους. Άλλοι δημοσιογράφοι, παρατηρώντας αυτό το πλιάτσικο, αγανακτούσαν με το θέαμα αλλά στις βουλευτικές εκλογές έκαναν αγώνα για να ψηφιστούν αυτοί που τους έκλεβαν. Το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό. Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό κάποιοι χτυπιόντουσαν σαν το χταπόδι και φώναζαν ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας με τη μουσική υπόκρουση του Στελάρα: κι αν είναι η μοίρα μου σακατεμένη… Άλλοι, πάλι, σαν ερπετά σέρνονταν και διέδιδαν ασύστολα ψέματα σε βάρος συναδέλφων τους χωρίς τσίπα και ντροπή και μάλιστα τα απέδιδαν σε τρίτους. Ο μαγικός καθρέπτης κοκάλωσε μπροστά σε μία κάλπη και ξαναμίλησε, για τελευταία φορά: Είναι τελικά αυτό που βλέπετε, η μειοψηφία ή η πλειοψηφία του χώρου σας; Αποφασίστε εσείς.

    Αν ισχυρίζεστε ότι είναι η μειοψηφία, αράξτε μέσα στην ικανοποίηση ότι δεν είστε μέσα σε αυτήν. Αν πιστέψετε όμως θαρραλέα πως είναι η πλειοψηφία, τότε θα πρέπει να σταματήσετε να είστε συντεταγμένοι. Να γίνετε ασύνταχτοι. Να εξεγερθείτε. Να μην επιτρέψετε αυτό να συνεχιστεί. Να μην ακούτε τις σειρήνες και τους εκπροσώπους των διαπλεκόμενων συμφερόντων, της οσφυοκαμψίας και των ψευδεπίγραφων εξαγγελιών. Να αλλάξετε πρώτα και κύρια τον εαυτό σας. Να ταχθείτε στο πλευρό της κοινωνίας, χωρίς φόβο αλλά με πάθος. Και ο καθρέπτης δεν ξαναμίλησε.

    Η επιτροπή ξαναγύρισε στη βάση της. Σύσσωμη η δημοσιογραφική οικογένεια συγκεντρώθηκε γύρω από την επιτροπή και με αγωνία περίμενε να ακούσει τα νέα. Εκπρόσωπος της επιτροπής ανέλαβε να κάνει την πολυπόθητη ενημέρωση. Βρήκατε το μυστικό δάσος; φώναξε κάποιος ανυπόμονος. Το βρήκαμε, το βρήκαμε ήρθε αμέσως η απάντηση. Και λοιπόν; Βρήκατε και τον μαγικό καθρέπτη της αλήθειας; Όχι συνάδελφε, δυστυχώς δεν τον βρήκαμε. Κρίμα κρίμα ανταποκρίθηκαν όλοι με μια φωνή και συνέχισαν απερίσπαστοι τη δουλειά τους. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα…

  5. ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ μια ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΜΜΕ;

    Ένα ερώτημα και μία θέση για το ζήτημα του κλεισίματος του Ε.Τ.

    Η λύση για τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ, το CITY και την ιστοσελίδα είναι η ΚΑΤΑΛΗΨΗ και η ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ των Μέσων.
    Αυτό προϋποθέτει ότι θα αλλάξουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την νοοτροπία τους και τον τρόπο δουλειάς τους, προϋποθέτει ότι θα αλλάξουν την ίδια την ζωή τους. Αν περιμένουν να τους «αγοράσει» κάποιος άλλος μεγιστάνας του πλούτου, τότε οι ίδιοι θα πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους «εμπόρευμα» προς πώληση… Και αυτό θα είναι κατάντια. Μια εφημερίδα, όπως όλοι οι άνθρωποι του τύπου ξέρουν, δεν την βγάζουν ούτε οι διευθυντές, ούτε οι αρχισυντάκτες, ούτε οι εκδότες. Την βγάζουν οι συντάκτες, οι ρεπόρτερς, οι υλατζήδες, οι τεχνικοί, την βγάζουν όλοι οι θεωρούμενοι «μικροί». Που θα βρουν τα χρήματα; Από εκεί που τα βρίσκουν τα αφεντικά. Στο διαφημιστικό τμήμα επίσης εργαζόμενοι δουλεύουν. Απλά πράγματα.
    Τη λύση της αυτοδιαχείρισης την πρότειναν οι εργαζόμενοι και οι εργασιακοί εκπρόσωποι στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ αλλά οι τελευταίοι -όχι όλοι- την απέρριψαν! Λογικό! Φανταστείτε τον Σόμπολο και τον Τσαλαπάτη υπέρ της κατάληψης και της αυτοδιαχείρισης. Τραγωδία! Την ίδια υποχωρητική στάση μαθαίνουμε ότι έχει και η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ, ασχέτως αν στην τελευταία συνεδρίαση της προηγούμενης εβδομάδας αδειάστηκαν τρία μέλη της ΕΣΗΕΜΘ και από τους υπόλοιπους και αποφάσισαν 24ωρη πανελλαδική και όχι… τρίωρη στάση και… προθεσμία για να… σκεφτούν.

    Κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει η κουβέντα για την ανοχή της πλειοψηφίας των συναδέλφων απέναντι σε αυτούς που οι ίδιοι έχουν εκλέξει!

    Αν η κατάσταση συνεχιστεί, τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε να αποχωρήσουμε μαζικά από τις ΕΝΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ της χώρας και να δημιουργήσουμε μια ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΜΜΕ που θα έχει μαχητικό προσανατολισμό και δεν θα κοροϊδεύει όλους τους συναδέλφους.

  6. ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΔΟΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

    23 Ιουνίου 2009

    ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
    ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
    ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
    ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
    ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
    ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ
    ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
    ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
    ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
    ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
    ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ
    ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ
    ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    Αθήνα, 23 Ιουνίου 2009

    Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

    Δραματικές είναι, κατά τα τελευταία χρόνια, αλλαγές στον χώρο της ενημέρωσης, σε συνδυασμό με την επιμονή της εργοδοτικής πλευράς να αρνείται πεισματικά την ικανοποίηση θεσμικών αιτημάτων των δημοσιογράφων και όλων των εργαζομένων στον Τύπο και στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης.
    Η γιγάντωση των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον χώρο των ΜΜΕ, η ταυτόχρονη εξάπλωσή τους σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς, η μετατροπή των εφημερίδων σε SUPER MARKET, η υπερσυγκέντρωση των ΜΜΕ στα χέρια ολίγων, η είσοδος των επιχειρήσεων Τύπου στο Χρηματιστήριο, η απόφαση των εργοδοτών να μην επενδύουν τα έσοδα από το Χρηματιστήριο με σκοπό την ποιοτική βελτίωση των επιχειρήσεών τους, η μετατροπή των μέσων ενημέρωσης σε επιχειρηματικά «εργαλεία», αποτελούν ορισμένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα ΜΜΕ. Στοιχεία, τα οποία ήταν μοιραίο να οδηγήσουν σε κρίση. Κρίση ποιοτική, κρίση ανταγωνιστική, κρίση οικονομική που δημιουργήθηκε όμως από επιχειρησιακές επιλογές και όχι από αντικειμενικούς λόγους.
    Μέσα σε αυτό το ασταθές και ασφυκτικό περιβάλλον, η δημοσιογραφική εργασία, ενώ αποτελεί την πρώτη ύλη χωρίς την οποία είναι αδύνατη η λειτουργία των επιχειρήσεων Τύπου, υποτιμάται συνεχώς και καθίσταται ολοένα δυσκολότερη και πιο επισφαλής.
    Το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχουμε γίνει μάρτυρες ενός pogrom απολύσεων, άρνησης πλήρους συμμόρφωσης στις ΣΣΕ και τις Ιδιωτικές Συμφωνίες, ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, επέκτασης του τρόπου αμοιβής με Δελτία Παροχής Υπηρεσιών, αδιαφανείς μεταβιβάσεις επιχειρήσεων ΜΜΕ, εφαρμογής σε ευρεία κλίμακα προγραμμάτων αναγκαστικών «οικειοθελών» παραιτήσεων, και αναστολής εκδόσεων ημερησίων εφημερίδων, με αποτέλεσμα ολόκληροι κλάδοι εργαζομένων στα ΜΜΕ (δημοσιογράφοι, διοικητικοί, τεχνικοί) να βρίσκονται σε ένα μόνιμο καθεστώς ανασφάλειας, εργασιακής ομηρίας με άμεσες συνέπειες στην ποιότητα της ενημέρωσης.
    Η αιφνιδιαστική απόφαση της οικογένειας Θόδωρου και Γιάννας Αγγελοπούλου, ιδιοκτητών των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής, του ραδιοσταθμού «CITY 99,5» και του ειδησεογραφικού site του Ομίλου, να πετάξουν στο δρόμο 450 συναδέλφους μας, κλείνοντας τα συγκεκριμένα ΜΜΕ, αποδεικνύει ότι το ντόμινο της κρίσης στα ΜΜΕ ξεσπά στις πλάτες των εργαζομένων και αποτελεί πρόκληση και «αιτία πολέμου» για όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση, ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας.
    Οι εργαζόμενοι στον χώρο των ΜΜΕ δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί υπάλληλοι, τυπογράφοι, εφημεριδοπώλες είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα στο βωμό των κερδοσκοπικών παιχνιδιών και άσκησης εξουσίας της ιδιοκτησίας των ΜΜΕ .
    Γι’ αυτό ζητούν:
    • Να σταματήσουν τώρα οι απολύσεις και να ανακληθούν όσες έγιναν
    • Να εξασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας όλων των εργαζομένων
    • Να κατοχυρωθούν οι συνθήκες εργασίας και αποδοχές που θα διασφαλίζουν την προσωπική μας αξιοπρέπεια
    • Να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ΜΜΕ
    • Να μην κλείσουν ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, ο ΤΥΠΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ο ραδιοφωνικός σταθμός CITY 99,5 και το portal
    e-tipos.gr
    • Να αναλάβουν οι εργοδοτικές οργανώσεις και η Κυβέρνηση τις ευθύνες τους

    Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

  7. Καμιά φορά η οδυνηρή αλήθεια και η υποκρισία των Ενώσεων Συντακτών και της ΕΣΗΕΜ-Θ αναδεικνύονται με έμμεσο τρόπο.

    Διαβάστε την παρακάτω ανακοίνωση από το σάιτ της ΕΣΗΕΑ και βρείτε την παραπάνω διαπίστωση…

    ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ

    25 Ιουνίου 2009

    ENΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

    ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

    ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

    Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
    Η Εφορευτική Επιτροπή ανακοινώνει ότι θα διεξαχθούν αρχαιρεσίες για την εκλογή εκπροσώπων στην ημερήσια εφημερίδα «ΕΞΠΡΕΣ» και στον τηλεοπτικό σταθμό «ΚΑΝΑΛΙ 10».

    Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί, στο Μέγαρο της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, 3 ος όροφος), την Τετάρτη, 1η Ιουλίου 2009, από τις 11 π.μ. έως τις 2 μ.μ.

    Υποψηφιότητες θα υποβληθούν στη Γραμματεία της ΕΣΗΕΑ έως τη Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009, στις 2 μ.μ. ενώ τυχόν ενστάσεις κατά των υποψηφιοτήτων μπορούν να υποβληθούν έως την Τρίτη, 30 Ιουνίου στις 2 μ.μ.

    Υπενθυμίζεται σε όσους επιθυμούν να υποβάλουν υποψηφιότητα ότι δεν έχουν δικαίωμα εκλογής στο Μικτό Συμβούλιο οι εκδότες, διευθυντές, διευθυντές σύνταξης και οι αρχισυντάκτες.

    Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

    Τώρα ας εστιάσουμε στην τελευταία παράγραφο:

    «Υπενθυμίζεται σε όσους επιθυμούν να υποβάλουν υποψηφιότητα ότι δεν έχουν δικαίωμα εκλογής στο Μικτό Συμβούλιο οι εκδότες, διευθυντές, διευθυντές σύνταξης και οι αρχισυντάκτες».

    Σωστή η παραπάνω επισήμανση της ανακοίνωσης. Αλλά: Γιατί αυτό να ισχύει μόνο για το Μικτό Συμβούλιο και όχι -πολύ περισσότερο- για τις εκάστοτε υποψηφιότητες για τα ΔΣ των ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ;!!!

    Γίνεται, προϊστάμενοι, διευθυντές σύνταξης και αρχισυντάκτες να εκλέγονται εκπρόσωποί μας στα ΔΣ; Και αν στη διάρκεια της θητείας τους στα ΔΣ γίνονται διευθυντικά στελέχη, δεν θα πρέπει να παραιτούνται άμεσα από τη θέση τους;

    Γι’ αυτό στον ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ ΤΥΠΟ μιλάμε για

    ΕΝΩΣΕΙΣ των ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
    ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ.

    Πλησιάζει η καταστατική συνέλευση του φθινοπώρου…

  8. Μέλος ΕΣΗΕΑ Says:

    ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ Σε μια πρόταση παραπάνω για ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ από τις Ενώσεις Συντακτών:

    Νομίζω ότι είναι ενδιαφέρουσα η πρόταση αλλά προς το παρόν μη υλοποιήσιμη. Πιστεύω ότι τη μάχη πρέπει να τη δώσουμε μέσα από τις Ενώσεις για να αλλάξοιυμε τους συσχετισμούς. Μια ενδεχόμενη αποχώρηση, ΚΑΙ μαζική δεν θα ήταν, ΚΑΙ θα μας απομόνωνε από την κύρια μάζα των συναδέλφων. Πρέπει να διώξουμε τους Σομπολοτσαλαπάτηδες. Αυτό είναι προτεραιότητα.
    Για τα υπόλοιπα, καλά κάνουν οι συνάδελφοι του ασύνταχτου και βάζουν το ζήτημα της ενημέρωσης και της ποιότητάς της.

  9. Ανακοίνωση που εξέδωσε η ΕΣΗΕΜ-Θ:

    Διάλογος για την κρίση στον Τύπο (25/6/2009)

    Θεσσαλονίκη, 25 Ιουνίου 2009

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», του ραδιοφωνικού σταθμού «City 99,5» και της ενημερωτικής ιστοσελίδας http://www.e-tipos.com αναδεικνύει ως εξαιρετικά επείγουσα την ανάγκη συγκροτημένων παρεμβάσεων για τη στήριξη και την ενίσχυση του Τύπου. Μόνο με τον τρόπο αυτόν όσοι επικαλούνται τον ρόλο της δημοσιογραφίας ως πυλώνα της δημοκρατίας θα επαληθεύσουν εμπράκτως ότι έχουν τη βούληση να τον υπερασπιστούν.
    Φορείς των παρεμβάσεων αυτών είναι πολιτεία και ο ίδιος ο δημοσιογραφικός κόσμος, ενώ μέσο ο ειλικρινής, απροκατάληπτος και απαλλαγμένος από στερεότυπα και κάθε είδους δεσμεύσεις διάλογος.
    Αυτονόητα προαπαιτούμενα για να έχει νόημα ο διάλογος αυτός είναι η πολιτεία:
    Να θεσπίσει και να εφαρμόσει αυστηρούς και ορθολογικούς κανόνες στον τρόπο που κατανέμει την κρατική διαφήμιση, ώστε να μη δημιουργούνται κρατικοδίαιτες εφημερίδες που λειτουργούν εις βάρος εκδοτικών προσπαθειών οι οποίες δεν είναι αρεστές στην εκάστοτε εξουσία. Στα κριτήρια της κατανομής αυτονοήτως πρέπει να συμπεριλαμβάνονται: το εύρος και το βάθος της επένδυσης κάθε εκδοτικού σχήματος, ο αριθμός των εργαζομένων που απασχολεί, η τήρηση ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων.
    Να επεξεργαστεί συγκεκριμένα μέτρα στήριξης της Ενημέρωσης που δεν θα έχουν ευκαιριακό χαρακτήρα, αλλά θα αποσκοπούν στην ουσιαστική, μακροπρόθεσμη και διαφανή διαμόρφωση του τοπίου που θα υποδεχθεί τις εξελίξεις στα Μέσα Ενημέρωσης και στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η δημοσιογραφία. Σε ένα τέτοιο πεδίο είναι ξεκάθαρο πως δεν έχουν θέση μέσα που δεν απασχολούν ικανό αριθμό δημοσιογράφων και κάθε επιχειρηματική προσπάθεια που δεν διαθέτει σαφή εχέγγυα βιωσιμότητας.
    Αντιστοίχως, ο δημοσιογραφικός κόσμος οφείλει να κομίσει στον διάλογο αυτό έναν ανανεωμένο προσδιορισμό του δημοσιογραφικού έργου, που θα συνδυάζει την προσήλωση στις αρχές της δεοντολογίας και την ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων με την ανταπόκριση σε νέες απαιτήσεις που εγείρουν οι εξελίξεις στον χώρο της Ενημέρωσης.
    Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΣΗΕΜ-Θ επεξεργάζεται και θα θέσει στη διάθεση του δευτεροβάθμιου οργάνου του κλάδου (ΠΟΕΣΥ) σειρά συγκεκριμένων μέτρων και προτάσεων, που αφού συζητηθούν και εμπλουτιστούν με τη συμβολή όλων των Ενώσεων μπορούν να συγκροτήσουν ένα διεκδικητικό πλαίσιο για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα στο σύνολό του.

    Το Διοικητικό Συμβούλιο

  10. Ευχαριστημένη Says:

    Μην ανησυχείτε!

    Ο… συνάδελφος, αρμόδιος υφυπουργός για θέματα Τύπου (sic), μέλος της κυβέρνησης και της ΕΣΗΕΜ-Θ Κώστας Γκιουλέκας που «προσφέρει όλα τα εχέγγυα» για επίλυση των προβλημάτων του δημοσιογραφικού κόσμου (όπως έλεγε ανακοίνωση της ΕΣΗΕΜ-Θ), θα φροντίσει να ξανανοίξει η εφημερίδα του Ελεύθερου Τύπου, το ραδιόφωνο και η ιστοσελίδα…
    Είμαστε τυχεροί.

    «Καλή επιτυχία»…

  11. Μια συνεισφορά στον διάλογο Says:

    Γράφει σε αυτό το ειλικρινέστατο -για τον χώρο μας- κείμενο ο Fastbitter τα παρακάτω:

    «…Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
    Να τους τρίψουμε την αλήθεια στη μούρη. Θα τους πονέσει πραγματικά. Αυτή σήμερα είναι η μάχη στα μέσα ενημέρωσης: κόντρα σε συναδέλφους διευθυντές και τσιράκια της εργοδοσίας που ψευδολογούν υπηρετώντας τα… δεδομένα.
    Διότι το παιχνίδι το χάσαμε όταν χάθηκε η αλήθεια, η πληροφορία ολόκληρη, η σφαιρική ενημέρωση, οι «άλλες» και οι «όλες» απόψεις και έμεινε μία, όταν οι γνώμες έγιναν η «γραμμή» και τα ελεύθερα σχόλια έγιναν σχολιανά και πληρωμένα ξεφωνητά.
    Την χάσαμε όταν μπήκαμε στο παιχνίδι της διαπραγμάτευσης της είδησης, όταν βάλαμε νερό στο κρασί μας να μη χαλάσουμε την ζαχαρένια μας και να μη μπούμε στον κόπο…
    Η αρχή πρέπει να είναι αυτή: να τους τρίψουμε την αλήθεια στη μούρη. Τότε ίσως να βρούμε δύναμη και τρόπο να αλλάξουμε τα πράγματα. Είναι μία άποψη και μία πρόταση για προβληματισμό και συζήτηση…».

    Να προσθέσω τη συνεισφορά μου σε αυτή την πρόταση για προβληματισμό και συζήτηση, λέγοντας ότι:

    ΑΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΞΙΝΙΣΜΕΝΕΣ ΦΑΤΣΕΣ, ΑΠΟΠΕΙΡΑΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ Ή ΑΛΛΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ, ΟΠΩΣ ΑΡΜΟΖΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΠΟΥ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΒΑΣΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ.
    ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΣΤΕ.
    ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΔΕΝ ΒΟΥΛΩΝΟΥΝ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ…

  12. Φίλε "Άνεμε" Says:

    Φίλε «Άνεμε», διάβασα με προσοχή τις 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ σου ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
    Έχεις δίκιο που επισημαίνεις ότι όποιος έχει αυτιά μπορεί να τα ακούσει κιόλας.
    Δεν είμαι αισιόδοξος.
    Αυτά που προτείνεις είναι σοβαρά, με επιχειρήματα και δουλεμένα.
    Αυτή ακριβώς είναι και η… «αδυναμία» τους.
    Ποιος να τις «ακούσει»;
    Ξέρεις εσύ καμία «σοβαρή» κυβέρνηση που να θέλει τέτοιες λύσεις;
    Μα η ίδια τις υπονομεύει (αυτές τις λύσεις) ενώ μπορεί να τις προτείνει και η ίδια ή η εκάστοτε αντιπολίτευση μέχρι να γίνει… εξουσία.
    Ο έλεγχος πάνω στην πληροφόρηση έχει πολλές πλευρές.
    Ο χειρότερος έλεγχος είναι αυτός που επιχειρείται στο εσωτερικό του δημοσιογραφικού χώρου όπου κάποιοι «συνάδελφοι» επιχειρούν να απομονώσουν άλλους «συναδέλφους» χτυπώντας τους με ψεύδη, βασισμένοι σε μια πλάνη, μόνο και μόνο επειδή τους χαλούν τη σούπα της ομοιομορφίας των απόψεων της μίας και κυρίαρχης άποψης.
    Αντιλαμβάνομαι -αν κρίνω από το παραπάνω σχόλιο- ότι κάτι παίζει σε βάρος κάποιων και επειδή έχω παρακολουθήσει και παλαιότερες επιθέσεις που έχουν δεχτεί διάφοροι «ασύνταχτοι δημοσιογράφοι» από ανθρώπους που βγάζουν σπυράκια και μόνο με την ύπαρξη του «διαφορετικού» ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ, ελπίζω να μην έχει συμβεί αυτό που φαντάζομαι. Αλλά αν έχει συμβεί (δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, κάτι έχω ακούσει για απειλές κάποιων συναδέλφων περί ασφαλιστικών μέτρων σε βάρος άλλου συναδέλφου ή άλλων συναδέλφων κλπ. και θα φροντίσω να μάθω) τότε θα είναι τουλάχιστον γελοίο.
    Αλλά δεν το πιστεύω ότι έχει συμβεί.
    Αν έχει συμβεί, οι εξελίξεις θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες από κάθε άποψη.

  13. Κάνετε λίγη υπομονή. Πράγματι «οι εξελίξεις θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες»…

    Παράκληση να επικεντρωθούμε προς το παρόν στα ζητήματα προς συζήτηση που άνοιξε ο «Fastbitter» και στη συνεισφορά με τα σχόλια και τις παρεμβάσεις τους των εκατοντάδων επισκεπτών-φίλων-συναδέλφων του μπλογκ της συνδικαλιστικής παράταξης του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ.
    Αν υπάρξει (για το ζήτημα που θίχτηκε παραπάνω) κάποια εξέλιξη θα σας ενημερώσουμε.

    Ευχαριστούμε.

  14. Don’t worry! Be happy!

  15. ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ Says:

    Η δημιουργία μιας νέας ΕΣΗΕΜΘ που προτάθηκε, δεν προσφέρει κανένα εχέγγυο ότι αυτή δεν θα εξελιχθεί σε ένα κακέκτυπο της ήδη υπάρχουσας. Απλώς όλοι πρέπει να δώσουμε τη μάχη να γίνει αυτή αληθινό σωματείο. Για τους λίγους διευθυντές, προϊστάμενους και αρχισυντάκτες που βίσκονται σήμερα στο τιμόνι του κλαμπ δεν αξίζει να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια. Κάποτε οι συνάδελφοι θα πάψουν να είναι ηλίθιοι και να ψηφίζουν ενάντια στα συμφέροντά τους.
    Σήμερα ψηφίζουν αυτούς που είτε με τα τρία ή τέσσερα γραφεία τύπου που κατέχουν τους κόβουν τη δουλειά, είτε ενίοτε, ακόμη χειρότερα εισηγούνται την απόλυσή τους.
    Ποιος ανέχθηκε, στα ΝΕΑ, αν δεν εισηγήθηκε, τα μπλοκάκια και τη μαύρη ανασφάλιστη εργασία στο ΖΩ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ;
    Για να μην θυμηθώ μια σειρά παρατρεχάμενων που δεν δούλεψαν ποτέ ως δημοσιογράφοι, αλλά μόνον ως διευθυντικά στελέχη σε ΜΜΕ.

    Κουράγιο συνάδελφοι. Κάποτε θα ξυπνήσουμε. Απλώς τότε θα έχουμε χάσει το ταμείο μας, πολλοί τη δουλειά μας και κάποιοι κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.
    Στηρίξτε του ασύνταχτους δημοσιογράφους. Είτε αυτούς που έχουν το όνομα, είτε άλλους που υπάρχουν, όπως εγώ, αλλά προς το παρόν δεν αποφάσισαν να ασχοληθούν με την τραγική κατάσταση του χώρου μας.

  16. Το αυτοδιαχειριστικό πείραμα στο ραδιόφωνο του City (που το πήρε μπάλα μαζί με τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ), αξίζει να δοκιμαστεί και ήδη εκτός κι εντός του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ το έχουν προτείνει. Βλέπουμε ότι αυτή η ιδέα κερδίζει έδαφος. Κι εμείς υποστηρίζουμε ότι είναι εφικτό. Υπέρ αυτής της ιδέας –με επιχειρηματολογία που μπορεί και να εκπλήσσει ορισμένους- φιλοξενείται κείμενο στο http://www.mediablog.gr από όπου το ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ παρακάτω:

    City. Η μεγάλη ευκαιρία της ελληνικής δημοσιογραφίας
    ON AIR – Thu, Jun 25, 2009

    Η πιθανή μεταβίβαση του CITY στους εργαζόμενους του είναι ίσως μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της ελληνικής δημοσιογραφίας. Οι εργαζόμενοι του σταθμού θα έχουν στα χέρια τους μια μεγάλη ευκαιρία και ένα μεγάλο ρίσκο.

    Την ευκαιρία, μέσα από ένα πραγματικά αυτοδιαχειριζόμενο μέσο, ένα ραδιόφωνο των συντακτών, να αποδείξουν ότι οι δημοσιογράφοι δεν είναι αλήτες και ρουφιάνοι, ότι μπορούν να κάνουν ανεξάρτητη και μαχητική δημοσιογράφια, όταν δεν υπάρχει διαπλοκή και συμφέροντα των αφεντικών. Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν, το μέσο να καταφέρει να είναι βιώσιμο. Να έχει διαφήμιση και να μπορέσει να καλύπτει τα έξοδα και τους μισθούς των εργαζομένων. Εκεί οφείλει η ΕΣΗΕΑ να στηρίξει το εγχείρημα στα πρώτα βήματα του και εκεί οφείλουν οι φίρμες του σταθμού (Κανέλλη, Πανούσης, Καρζής, Νένες, Ρουμελιώτης κλπ.) να εργαστούν αφιλοκερδώς, ώσπου να ορθοποδήσει η προσπάθεια. Επιπλέον, είναι κι ένα στοίχημα για τους εργαζόμενους να καταφέρουν να ξεκολλήσουν το σταθμό από τα 2,5άρια που κατέγραφε τους προηγούμενους μήνες και να τον κάνουν παρεμβατικό και πετυχημένο ενημερωτικό ραδιόφωνο.

    Το ρίσκο είναι, αν περάσει η συχνότητα στους εργαζόμενους και παραμείνει ένα άνευρο ραδιόφωνο, με μουσική και μονόλεπτα δελτία ειδήσεων, να βαλτώσει η προσπάθεια, να αρχίσουν να φυλλορροούν οι εργαζόμενοι και στην τελική να δικαιωθεί η ΓΙάννα που επέλεξε να το κλείσει…

    Στην προσπάθεια αυτή πρέπει να συμπαραταχθούμε όλοι. Τα μέλη της ΕΣΗΕΑ, οι μπλοκάκηδες, οι άνεργοι, οι συμβασιούχοι, οι απολυμένοι του Ξένιου, οι απολυμένοι του Planet και όλοι οι άλλοι που βλέπουν τα κανόνια να έρχονται. Να στηρίξουμε έναν αυτοδιαχειριζόμενο CITY με κάθε μέσο. Να αποδείξουμε ότι η δημοσιογραφία μπορεί να ασκηθεί και χωρίς αφεντικά…

    ΠΗΓΗ: http://www.mediablog.gr

  17. […] και την κατάσταση στα ελληνικά ΜΜΕ κάνοντας κλικ στο  O Ε.Τ., το ντόμινο των εξελίξεων, οι ευθύνες των δημοσιογ… και συμμετέχετε στην […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: