Νενικήκατε
Συγχαίρουμε όλους τους νέους εργασιακούς εκπροσώπους που προέκυψαν από τις χθεσινές εκλογές. Συνάδελφοι σιδεροκέφαλοι. Υπάρχει πολλή δουλειά μπροστά μας.
Οφείλουμε όμως να συγχαρούμε και αυτούς που κατάφεραν με τις σωστές κινήσεις και συνεργασίες να εμποδίσουν την επανεκλογή του Γιάννη Γκίρμπα στη θέση του εργασιακού εκπροσώπου στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ3. Παρατάξεις που στην τελευταία συνέλευση του κλάδου ανέβασαν την παράσταση “θα πιαστούμε στα χέρια” τα βρήκαν μία χαρά μπροστά στον ιερό αυτό στόχο αποκλεισμού του μόνου εργασιακού εκπροσώπου που έστειλε στο πειθαρχικό σύσσωμο το διευθυντήριο της ΕΡΤ3.Του ανθρώπου που πήρε ΟΛΕΣ τις μέχρι τώρα πρωτοβουλίες για την προστασία των συμβασιούχων της ΕΡΤ3.
Οφείλουμε όμως να συγχαρούμε και αυτούς που κατάφεραν με τις σωστές κινήσεις και συνεργασίες να εμποδίσουν την επανεκλογή του Γιάννη Γκίρμπα στη θέση του εργασιακού εκπροσώπου στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ3. Παρατάξεις που στην τελευταία συνέλευση του κλάδου ανέβασαν την παράσταση “θα πιαστούμε στα χέρια” τα βρήκαν μία χαρά μπροστά στον ιερό αυτό στόχο αποκλεισμού του μόνου εργασιακού εκπροσώπου που έστειλε στο πειθαρχικό σύσσωμο το διευθυντήριο της ΕΡΤ3.Του ανθρώπου που πήρε ΟΛΕΣ τις μέχρι τώρα πρωτοβουλίες για την προστασία των συμβασιούχων της ΕΡΤ3.
ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ. Δικαιώσατε αυτό που από την αρχή πιστεύαμε για την τερατογέννεσή σας. Ότι το ανύπαρκτο όραμά σας για το σωματείο, αποτελεί εφιάλτη για όλους τους εργαζόμενους.
Δ. ΜΑΚΡΗΣ
ΥΓ. Η μέριμνά σας να εξυπηρετήσετε την εργοδοσία είχε πλην του Γιάννη και άλλα παράπλευρα θύματα. Τα οποία όμως μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τραυματική τους εμπειρία ως αφετηρία για να αγωνιστούν μαζί μας ώστε κάποτε –σύντομα- να απαλλαγεί ο κλάδος από τους καραγκιόζηδες που νομίζουν ότι θα μπορούν για πολύ ακόμη να κινούν τα νήματα.
Ιουλίου 2, 2008 στο 2:29 μμ
Μέσα από την πίκρα μιας “μη εκλογής”, δεν είναι ότι καλύτερο να αποδίδουμε μια ήττα σε… γραμμές, υπόγειες διεργασίες και σε συναδέλφους – “πρόβατα” που ως κοπάδι, ψηφίζουν τυφλά στις εκλογές. Το ότι 31 από τους 93 συναδέλφους ψήφισαν τον Γιάννη μήπως για σένα σημαίνει ότι οι υπόλοιποι 62 είναι κολλητοί της εργοδοσίας ή “υπηρέτες” κάποιων φανταστικών καραγκιόζηδων; Και κάτι τελευταίο: εσύ Δημήτρη και ο Φίλιππος, φαντάζομαι ότι εκλεγήκατε (συγχαρητήρια) χωρίς καμμία ασύνταχτη “γραμμή”.
Υ.Γ.
Κι επειδή “το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη” η μοναδική παρηγορία είναι ότι οι δημοκρατικες διαδικασίες περιέχουν τη λαϊκή ετυμηγορία που πρέπει να είναι σεβαστή χωρίς αστήρικτα… υπονοούμενα.
Δ. Αθανασόπουλος
Ιουλίου 2, 2008 στο 2:43 μμ
Καλά είναι, στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν μη μιλάτε για σχοινί, Δημήτρη Αθανασόπουλε
Ιουλίου 2, 2008 στο 5:46 μμ
Aγαπητέ Δημήτρη Αθανασόπουλε, ωραία τα περί δημοκρατίας άλλά θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι παλαιόθεν εχρησιμοποιείτο η μέθοδος των σταυρωμένων ψηφοδελτίων.
Το υπονοούμενο ότι εγώ κατηγόρησα τους άλλους 62 ως κολλητούς της εργοδοσίας είναι φτηνό και δεν ταιριάζει στο ύφος σου.
Τέλος για τις “γραμμές” ένας σύντροφός σου ήταν αυτός που 1ον απείλησε εμμέσως τον Γκίρμπα ότι μπορεί να φροντίσει ώστε να μην εκλεγεί και 2ον στο τελευταίο διοικητικό συμβούλιο υποστήριξε με κομπασμό ότι μπορεί να κατευθύνει τους “δικούς του”.
Εγώ απλώς τον πίστεψα. Έπρεπε να μ’ αρέσει κιόλας;
ΔΗΜ. ΜΑΚΡΗΣ